Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Kak

Blog van Annemarie van Heijningen

Soms luister ik niet goed naar mijn echtgenoot. Wanneer hij komt met een plan voor een dagje uit, zeg ik na drie zinnen: “Top. Ik moet dan toch in die contreien zijn, dus combineren we het één en ander.” Iets met EO had hij gezegd. En een concert ergens in Kampen. En met elkaar gezellig uit eten. Prima, prima, ik vind alles best.

“Weet je zeker dat je niet wilt shoppen?” probeer ik op de valreep nog. Hij duwt me zonder mankeren richting Bovenkerk, waar we om één of andere reden direct naar binnen worden gehesen voor een heuse vip-behandeling. Verbijsterd zit ik vanuit het voorgestoelte de talloze camera’s te observeren. O mijn ziel, dit is een tv-opname voor Nederland Zingt. “Dat had je me ook wel eens kunnen vertellen,” sis ik tegen Wederhelft. Hij mept direct terug: “Heb ik gedaan, maar jij luisterde maar half.” Mijn gedachten dwalen paniekerig af naar onze nonchalante Gaastra-hoodies. Naar Michels oorspronkelijk witte capuchon-koordjes die bij lange na niet wit meer zijn. Naar onze ongepoetste schoenen. En naar de geur van hondenpoep die penetrant in onze directe omgeving hangt. Gelukkig treft ons in dit laatste geen blaam, iemand van de Belangrijke Lieden Van De EO moet het hebben gedaan. Michels zolen zijn maagdelijk rein. En ik trap nooit in hondenpoep. Ik heb al in geen twintig jaar in hondenpoep getrapt. Een mens moet gewoon kijken waar hij loopt.

Na een minuut of drie ben ik de ontkenningsfase voorbij en probeer ik de situatie nauwkeurig te analyseren. Ik, Annemarie van Heijningen geboren Steenbergen, zit bij Nederland Zingt met poep aan de schoenen tussen de christelijke bobo’s. Straks zal één van hen bezwijmen en met veel bombarie moeten worden afgevoerd. Het zal langskomen bij De Wereld Draait Door en ik zal de schuldige zijn. Zo word ik daar aangevallen door een geest-van-horrorscenario’s, terwijl ik veins eerbiedig te zingen, met een ootmoedig, Nederland Zingt-Waardig gezicht.

Geschreven door:

Annemarie van Heijningen

Schrijfster en spreekster

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons