Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Anderen dienen zonder er zelf aan onderdoor te gaan

Tips van christentherapeut Carianne Ros

We leren in de kerk dat we elkaar moeten liefhebben en dienen. Het hoort er gewoon bij: je zieke buurvrouw opzoeken, bidden met je rouwende collega, koekjes bakken voor het goede doel, helpen in de kerk. We doen het graag, totdat het te veel wordt. Hoe kunnen we blijven dienen, zonder zelf in te storten?

Het grootste gebod is liefhebben: God, je naaste en jezelf. Terwijl dat eigenlijk gewoon niet mogelijk is. Nou ja, het kán wel, maar dan alleen op een passieve manier. Je hebt passief lief door vriendelijk te zijn voor de mensen die je tegenkomt; de buschauffeur te bedanken, een deur voor iemand open te houden, of dat vieze blikje van de straat in de prullenbak te gooien. Het zijn kleine liefdesdingen die je niet al te veel tijd, geld of energie kosten.  

Actief liefhebben
Actief liefhebben kost je iets. Het houdt in dat je bijvoorbeeld bewust bij iemand langsgaat, hem of haar opbelt, tijd maakt om samen uit eten te gaan, samen te bidden, of dat je een lief kaartje stuurt. Maar daardoor kun je niet iederéén op een actieve manier liefhebben. Kies daarom wie je actief wilt en kunt liefhebben. Soms zal dat iemand zijn die tijdelijke ondersteuning nodig heeft, maar het kan ook een langdurige relatie zijn waarin je bewust investeert. En vergeet daarbij vooral je eigen gezin niet!

Doe wat je kunt en delegeer de rest

Als we de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan uit Lucas 10 lezen, zien we dat hij medelijden heeft, in actie komt door het slachtoffer te verzorgen en hem mee te nemen naar een herberg, én dat hij de volgende dag zijn reis vervolgt. Hij delegeert verdere zorg aan de herbergier. Hoe mooi en leerzaam is dat? We kunnen dus ‘naasten’ zijn voor mensen, terwijl we niet ons hele verdere leven hoeven opgeven. We hóeven niet te dienen totdat we erbij neervallen.

Het lichaam van Christus
Met elkaar vormen we één lichaam, waarbij we allemaal andere taken hebben. Hoe komt het toch dat het lijkt alsof alle taken van de kerk maar op een paar schouders rusten? Als iedereen doet wat hij of zij moet (mag…) doen in Gods koninkrijk, is het niet zwaar om te dienen. Jij kunt je dan focussen op wat jij goed kunt, en de overige taken worden verdeeld onder andere mensen.

Onbewuste dienstbaarheid

De meeste ‘dieners’ in de kerk voelen zich zo moe en overbelast omdat ze niet bewust, maar onbewust dienen. Ze denken niet voldoende na of een bepaalde taak wel bij hen past, of ze er tijd voor hebben en of ze er überhaupt wel zin in hebben om dit te doen. Ze doen het gewoon. Ze hebben al ‘ja’ gezegd, voordat de vraag gesteld is.

Durf iets op te heffen
Er zijn tal van commissies in kerken en verenigingen die draaien op vrijwilligers. Prachtig natuurlijk! Maar het komt regelmatig voor dat een eenmaal ingestelde commissie blijft bestaan, omdat hij er nou eenmaal is, zonder dat erover nagedacht wordt of de commissie nog wel nut heeft of mensen daadwerkelijk dient. Durf met elkaar de beslissing te nemen een bepaalde commissie of taak gewoon op te heffen. Als er later alsnog behoefte aan is, kan het besluit altijd herzien worden en kan er weer een nieuwe commissie ingesteld worden. Maar wel één die met vernieuwde kracht en liefde opgericht wordt, waarbij de ‘dieners’ ook hun energie behouden!

Beeld: Wijtze Valkema

Geschreven door:

Carianne Ros

Christentherapeut en personal coach

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons