Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Intense verfilming van pijnlijk deel Amerikaanse geschiedenis

Rick de Gier over de film 'Detroit'

Als het over Kathryn Bigelow gaat, wordt meestal vermeld dat zij de enige vrouwelijke filmregisseur is die ooit een Oscar won. En dat is ook noemenswaardig, want de man-vrouwverhoudingen in Hollywood zijn om te huilen. Wat recente cijfers: in de Amerikaanse filmindustrie is zo’n vier procent van alle regisseurs vrouw, en van alle scenaristen elf procent.

Dat leidt tot eenzijdigheid. Zoals de Nieuw-Zeelandse regisseur Jane Campion (van de serie Top of the Lake) onlangs in een interview zei: “Er is nog veel te weinig begrip voor de vrouwelijke belevingswereld. Daarom moeten er meer vrouwelijke verhalenvertellers komen. We zijn een beetje gehersenspoeld door het heersende mannelijke perspectief op de wereld.” Nog een cijfer ter bevestiging van dit citaat: slechts een kwart van alle Hollywoodfilms draait om een vrouwelijke hoofdpersoon.

Vette actiefilm

Terug naar Kathryn Bigelow. In hoeverre draagt haar werk bij aan ‘meer begrip voor de vrouwelijke belevingswereld’? Tja, laat Bigelow nu juist gespecialiseerd zijn in stoere actiefilms met mannen in de hoofdrol, zoals Point Break (1991), Strange Days (1995) en The Hurt Locker (2008), waarvoor ze die Oscar kreeg. Misschien draagt zij eerder bij aan het bestrijden van vooroordelen: een vrouw die een vette actiefilm maakt? Ja, dat kan dus prima. 
Bigelows beste film is wat mij betreft Zero Dark Thirty (2012), een minutieuze, zinderend spannende, soms keiharde reconstructie van de klopjacht op Osama Bin Laden. In dit geval wél vanuit vrouwelijk perspectief, namelijk dat van een (deels fictieve) CIA-agente, gespeeld door Jessica Chastain. Wat de film vooral zo goed maakt, is de ambigue toon. De Amerikanen worden soms heldhaftig, soms kritisch geportretteerd. Het eindoordeel is aan de kijker.

Schokkend verhaal

In diezelfde lijn ligt Bigelows nieuwste film Detroit, weer zo’n superintense verfilming van een pijnlijk stukje Amerikaanse geschiedenis. We schrijven Detroit, 1967. Tegen de achtergrond van grootschalige rassenrellen worden in een hotel diverse zwarte jongeren mishandeld en vermoord door witte agenten. Echt gebeurd dus. Helaas heeft het schokkende verhaal vijftig jaar na dato nog niets aan actualiteit ingeboet. Is Detroit nou een film met een ‘female touch’? Zo ja, dan heb ik die er niet specifiek in herkend. Misschien is Bigelow daar zelf ook helemaal niet mee bezig. Genderneutraal zullen we haar werk voor ’t gemak maar noemen. 

Detroit
Regie: Kathryn Bigelow. Met o.a. John Boyega en Will Poulter. 

Detroit trailer

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Lees ook

Christelijke films en series

christelijke films| Christelijke films en series op Netflix: dit zijn de mooiste

Van kinderfilms tot waargebeurde verhalen

Pieter-Jan Rodenburg

9 November 2018
Utøya 22. juli: '72 minuten in de hel'

filmrecensies| Utøya 22. juli: '72 minuten in de hel'

Wat drijft een filmmaker om zo’n ramp – nog zo vers in het geheugen – te verfilmen?

Rick de Gier

18 June 2018
17 films over de Tweede Wereldoorlog op Netflix

filmrecensies| 17 films over de Tweede Wereldoorlog op Netflix

Verfilmingen over WOII vanuit verschillende perspectieven

Joëlle Post

3 May 2018