Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

'Erken dat de goede dingen een geschenk zijn'

Ernst-Jan Pfauth maakte een seculier 'Dankboek'

Woensdag vieren de kerken Dankdag voor gewas en arbeid. Maar ook buiten de kerk leeft het thema dankbaarheid. Ernst Jan Pfauth, journalist en uitgever bij De Correspondent, maakte er een fraai uitgevoerd boek over. "Ik heb niet meer het houvast van het christelijk geloof, dus moet ik het ergens anders zoeken."

Het boek van Pfauth (foto) bestaat uit twee delen. In het eerste bespreekt hij de belangrijkste adviezen uit studies en boeken die hij las over het vinden van dagelijkse voldoening. Het tweede deel is een soort dagboek waarin je je eigen dankpunten kun opschrijven. 

Vanwaar dit Dankboek?
“Ik wilde een boek maken dat je een half jaar kunt gebruiken, zodat het een onderdeel van je leven wordt. Dagelijkse rituelen voor je mentale hygiene, zijn even belangrijk als elke dag tandenpoetsen en douchen om fysiek schoon te blijven. Religies kennen ook zulke dagelijkse rituelen, zoals bidden en danken. Maar als je niet gelovig bent, vergeet je sneller om dankbaar te zijn. Als mensen zeggen dat ze de titel van mijn boek bijbels vinden klinken, vind ik dat prima; het is een goede associatie. Ik ben christelijk opgevoed, maar noem mezelf nu geen christen meer. Wel probeer ik de bijbelse waarden van naastenliefde en dankbaarheid uit te leven.”

Wat was de aanleiding om dit boek te maken?
“Voor De Correspondent was ik al een tijdje bezig met een journalistiek onderzoek naar het fenomeen 'zelfhulpboeken'. Ik betrok dat ook op mezelf. Ik realiseerde me dat ik altijd ontevreden was en dat mijn leven beter kon. Dat is geen rare houding in een samenleving waarin iedereen moet presteren. Ik was ook minder vrolijk, omdat ik te veel hooi op mijn vork nam. Ik wilde geen burn-out krijgen en ging helemaal mee in de zelfhulpwereld. Totdat ik me realiseerde: eigenlijk heb ik een fantastische vrouw en een zoon om wie ik veel geef. Waarom ben ik daar niet gewoon dankbaar voor in plaats van steeds maar bezig te zijn met wat er ontbreekt? Ik wilde voorkomen dat ik na verloop van tijd bezig was mezelf te verbeteren, terwijl ik geen oog had voor de mooiste tijd van mijn leven.”

In je boek lijkt dankbaarheid geen adres te hebben. Is het niet inherent aan dankbaarheid dat je iemand dankt?
“Als je christen bent, kun je je dankbaarheid richten aan God. Als je niet gelovig bent, wordt het wat vager. Dankbaarheid is erkennen dat de goede dingen een geschenk zijn. Voor mijzelf zijn dat de mensen om me heen. Het gaat me erom dat dankbaarheid in relatie staat tot iets wat groter is dan jezelf. Daar zit ook de notie van afhankelijkheid in. Het gaat er om hoe je je tot anderen verhoudt. Ik zou mijn dankbaarheid niet spiritueel willen noemen, maar het is in elk geval niet individualistisch georiënteerd. Ik zoek het meer in het contact met andere mensen en niet zozeer met een hogere macht.”

Als kind was het bidden en danken na het eten voor mij een routineklus

- Ernst-Jan Pfauth

Diepe gesprekken met vrienden

Komt je belangstelling voor dankbaarheid voort uit je christelijke opvoeding?
“Het niet meer christelijk zijn heeft er misschien mee te maken. The New York Times-columnist David Brooks schreef in The road to character over de vraag welk document je belangrijker vindt: je cv of je necrologie? Die laatste wordt verwaarloosd. Veel mensen gaan niet voor deugden die mensen prijzen als je er niet (meer) bent, zoals bescheidenheid, empathie en vriendelijkheid. Van de mensen die Brooks onderzocht, blijkt tachtig procent het christelijk geloof of God te verbinden aan deze waarden.

Als je niet gelovig bent, kom je misschien uit bij waar ik met dit boekproject mee bezig ben. Ik heb niet meer het houvast van het christelijk geloof, dus moet ik het ergens anders zoeken. Als kind was het bidden en danken na het eten voor mij een routineklus. Ik wist eigenlijk niet precies waar ik dankbaar voor was. Maar het is juist heel sterk om iedere dag drie concrete dankpunten op te schrijven. Daardoor ervaar ik elke dag nieuwe gevoelens van dankbaarheid. Bijvoorbeeld de volledige aandacht voor mijn zoon of diepe gesprekken met vrienden. Ik hoorde dat een gezin Dankboek gebruikt als ritueel bij het avondeten. Dus niet: hoe was je dag? Maar: waar ben je dankbaar voor? Het gezin vult samen het boek in. Daar ben ik weer dankbaar voor.”

Beeld: Frank Ruiter

Geschreven door:

Sjoerd Wielenga

Redacteur

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Lees ook

Opeens zet China de rem op online Bijbelverkoop

Opeens zet China de rem op online Bijbelverkoop

Chinese christenen reageren verbijsterd; Koran nog wel verkrijgbaar

Gert-Jan Schaap

Gabriël-prijs 2018 voor 'Getekend Damiaan'

Gabriël-prijs 2018 voor 'Getekend Damiaan'

'Artistiek, warm, en goede verteltrant'

christelijke... 29 maart 2018
Op zoek naar een mooi belijdenisgeschenk?

Op zoek naar een mooi belijdenisgeschenk?

Deze vijf boeken kun je met een gerust hart geven

Gert-Jan Schaap