Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

'Moet ik in gesprek gaan met de gereformeerden?'

Blog van TimZingt

“Meneer, moet ik in gesprek gaan met de gereformeerden?” Ze is jong, leerling uit mijn klas en vraagt het me ineens midden in de les. “Kijk, het zit zo,” gaat ze verder, “ik kreeg een folder in de bus van de gereformeerden en ik vind het eigenlijk wel interessant om eens met ze te praten".

"Je kunt je opgeven voor een gesprek, maar mijn ouders zeggen dat ik het niet moet doen, omdat ze toch een heel sterk geloof hebben en dat alleen maar willen opdringen. U bent toch ook gelovig? Nou ja, gewoon een beetje normaal dat het niet zo opvalt. Wat vindt u?”  Ze bedoelt waarschijnlijk gereformeerd van een wat zware variant, maar voor kinderen van de 21e eeuw is dat soort subtiliteit niet aan te voelen. Ze woont in een dorp waar een kerk staat waar het vrome volk huppelend van zielenvreugd des zondags twee keer optrekt. Het meisje vindt hen maar raar en ook hypocriet en heeft vragen, veel vragen. 

Mijn dilemma: moet ik zeggen dat ze in moet gaan op dit gereformeerde aanbod? Prachtig toch, zo’n onbevangen meisje met directe vragen? Dat gaat een mooi gesprek worden. Maar ik merk terughoudendheid. Wat als alle vooroordelen worden bevestigd? Ze kan haar onbevangenheid kwijtraken na zo’n gesprek. Misschien moet ik met haar in gesprek gaan? Ik probeer het strategisch aan te pakken en probeer me alle apologetische trucs die ik ooit leerde, te herinneren. Het lukt niet. Binnen vijf minuten gloeien alle hete hangijzers op mijn lijf. Het gaat van seks naar homo’s, van evolutie naar rokjes en hoedjes. 

De bel gaat. We besluiten dat we het gesprek voortzetten op een ander moment. Dat komt er niet meer van. Ik ben te druk. Zij ook. Het schiet wel door mijn hoofd af en toe, met een zeker schuldgevoel. Aan het einde van het schooljaar duikt ze ineens op: “Meneer, het gesprek hebben we nog niet afgemaakt, maar volgend schooljaar doen we dat, oké?” Zij is vasthoudender dan ik, in ieder geval. Wordt dus vervolgd. Kan ik heel de vakantie oefenen op onbevangen antwoord geven. 

Geschreven door:

TimZingt

Cabaretier en liedjesschrijver

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over