Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

‘Meesters en juffen: negeer je gepeste leerling niet’

Hoe docent Rozemarijn (vroeger zelf gepest) pesten wil voorkomen

Als docent in opleiding wil Rozemarijn Burger alles op alles zetten om te voorkomen dat er in haar klas gepest wordt. Te meer omdat ze zelf ooit jarenlang gepest is.

Vanaf groep 3 tot eind groep 7 wordt Rozemarijn (nu 19) dagelijks gepest. Tot fysiek geweld komt het gelukkig nooit, maar vanbinnen voelt ze zich bont en blauw geslagen. “Waarom juist ik werd gepest? Dat is lastig te verklaren. Was het omdat omdat ik samen met een ander meisje de enige christen in mijn klas was? Of kwam het omdat ik een makkelijk slachtoffer was? Ik kwam namelijk niet voor mijzelf op, maar liet het allemaal over me heenkomen.” 

Pesten voorkomen

Nu Rozemarijn een opleiding volgt voor middelbare-schooldocent, wil ze graag voorkomen dat haar leerlingen hetzelfde overkomt. “Toen ik gepest werd, vond ik het belangrijk om gezien te worden. Juffen en meesters moeten er daarom alert op zijn dat ze gepeste leerlingen niet negeren. Dat gevoel krijg je namelijk al snel als je gepest wordt en de leerkracht er geen aandacht aan besteedt.”

Op dit moment heeft Rozemarijn geen eigen mentorklas, maar ze heeft wel goede voornemens. “Ik denk dat het belangrijk is dat een leerling weet dat hij of zij bij een mentor terechtkan met zijn of haar verhaal. Ik kon gelukkig thuis mijn verhaal kwijt, maar dat geldt niet voor iedereen.”

“De volgende dag is mijn vader voor de zoveelste keer naar de directrice gegaan. Helaas heeft zij nooit iets ondernomen, in tegenstelling tot mijn leraar, die de dag erna de klas toesprak om de daders te achterhalen. Ik vond het verschrikkelijk om zo in de spotlights te staan. Er was natuurlijk niemand die er iets van afwist. Terwijl ik onder de tafel verdween van schaamte, zag ik de grijns op de gezichten van de jongens.”
Lees de hele brief van Rozemarijn bij BEAM.

Pesters vergeven

Op haar 14e laat Rozemarijn zich dopen. Op dat moment beseft ze opnieuw dat die moeilijke basisschoolperiode nog steeds veel met haar doet. “Ik heb altijd in God geloofd, maar bij mijn doop heb ik ervoor gekozen om Jezus ook echt te volgen. Dat nam niet weg dat ik nog vol boosheid was richting mijn pesters. Dat vond ik niet kloppen: God vergeeft mij toch ook voor wat ik fout doe? Ook al vond ik het erg moeilijk, ik kon simpelweg niet verder zonder mijn pesters te vergeven.”

“Dat ik gepest ben, zal altijd onderdeel van mijn leven blijven," geeft Rozemarijn eerlijk toe. “Vergeven is niet hetzelfde als vergeten. Toch geeft het me heel veel rust: ik kan het eindelijk achter me laten.”

"Nu sta ik zelf voor de klas. Mijn ervaringen neem ik zeker mee. Ik zal het nooit toelaten dat één van mijn leerlingen wordt gepest. Ik zal alles doen wat in mijn en Zijn macht ligt om daar een einde aan te maken. Boos ben ik niet meer. Kan ik het de pesters kwalijk nemen? Ik weet het niet. Het is gelopen zoals het is gelopen, zij hebben het zelf ook niet altijd makkelijk gehad in hun jeugd. God heeft alles ten goede gekeerd, en Hij zal dat ook altijd blijven doen. Daar houd ik me aan vast."
Lees de hele brief van Rozemarijn bij BEAM.

Geschreven door:

Heleen Dekens

Redacteur

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons