Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Bouwen aan onderwijs in Zuid-Soedan

Hoe gebed sterker bleek dan wapens

Onderwijspedagoge Hilde van der Draai (31) werkt al vijf jaar vrijwillig op een campus in Zuid-Soedan. Ze traint er onderwijzers om christelijk onderwijs te geven. De Zuid-Soedanese onafhankelijkheid in 2011 moest een einde maken aan decennia bloedvergieten, maar nog steeds wordt er gevochten en honger geleden.

In 2007 raakte Hilde via haar pabostage betrokken bij een Oegandees weeshuis. Tijdens haar vervolgstudie reisde ze vaak op en neer naar dat gebied. Terwijl ze het nieuws van de Zuid-Soedanese onafhankelijkheid in Nederland op tv zag, raakte het haar dat dit land vanuit het niets christelijk onderwijs wilde opbouwen. Toen ze later terug was in Oeganda, besloot ze de grens over te steken naar Zuid-Soedan. Ze kwam in het stadje Yei terecht, waar ze een organisatie zocht die zich inzette voor christelijk onderwijs. In het weeshuis waar zij tijdelijk verbleef, werd haar verteld dat ze met die missie twintig mijl verderop moest zijn. “Ik stapte achter op een brommer en kwam op een prachtig trainingscentrum terecht. Ondertussen bad mijn kerk in Nederland – Cross Roads International Church Amstelveen – om open deuren. Het trainingscentrum bleek te zijn opgericht door Open Doors; een mooie bevestiging.”

Vorig jaar merkte je dat de oorlog dichtbij kwam. Wat gebeurde er?
“Tijdens mijn hardlooprondje liet een meisje uit de buurt mij opeens weten dat er een rebellengroep vlakbij was. De campus staat nu in rebellengebied, dus we kunnen voorlopig niet terug. In Yei, een dorpje verderop, zijn we verder gegaan.”

Generaliseren kan dodelijk zijn, heb je gemerkt. Wat bedoel je daarmee?
“Het conflict in Zuid-Soedan spitst zich toe op stammenverschillen. In Zuid-Soedan worden mensen vermoord puur omdat ze bij een bepaalde stam horen. Die generalisatie vormt samen met haat letterlijk een dodelijke combinatie. Tegelijk zag ik dat studenten op ons college wél die stammenverschillen konden overstijgen, omdat ze samenleefden of zelfs bevriend waren. Dat christenen van verschillende stammen met elkaar in vrede kunnen en moeten leven, is voor de studenten vaak een eyeopener.”

Hoe kijk je naar de hulpverlening in Zuid-Soedan?
“Het is pijnlijk dat sommige hulporganisaties zijn gestopt omdat de buitenwereld denkt: die Zuid-Soedanezen blijven maar vechten en zijn corrupt. Eigenlijk ook een dodelijke generalisatie! Er zijn zo veel mensen die hulp nodig hebben – ik heb er beelden bij.”

Welke rol speelt je geloof in wat je meemaakt?
“Op een dag waren de rebellen rondom onze campus in gevecht met het leger. De rebellen vroegen ons: ‘Willen jullie stoppen met bidden, want onze aanvalsplannen slagen niet.’ Het bemoedigde ons dat gebed sterker bleek dan wapens. Als je in de val zit, wordt het lijntje met God korter. Dan hoef je Hem niet te zoeken. Hij ís er en beschermt je op dat moment. 
Doordat ik meer in eenheid met God probeer te leven en met Hem probeer te praten, ben ik afhankelijker geworden van Zijn bescherming. Het vertrouwen is gegroeid. Ik heb geleerd hoe de vijand angst gebruikt, en hoe wij in geloof boven die angst kunnen staan. Toen de rebellen om ons heen stonden, konden wij rustig in de collegezaal blijven zitten.”

Beeld: Shutterstock

Assistinchrist.org/nl

Geschreven door:

Wilfred Hermans

Journalist en tekstschrijver

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons