Icon--npo Icon--menu Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

‘Een boerderij is volledig met je leven verweven’

De wand tussen huis en stal is dun

in Geloven

Rustig een reclamefolder doorbladeren, is op de meeste dagen onmogelijk. Laat staan een boek lezen. Als moeder van vijf kinderen en boerin op een melkveehouderij, is Carola van Ruiswijk altijd in de weer. En dat terwijl het voortbestaan van de boerderij niet vanzelfsprekend is. “Ik durf niet te zeggen hoe ons bedrijf er over tien jaar uitziet.”

In de zomer interviewt Visie vijf mensen aan de hand van hun favoriete psalm. Wat zegt Psalm 33 over Carola van Ruiswijk?

“Kom binnen!” roept Carola (41) uitnodigend als ze de keukendeur van haar Edese boerderij openzwaait. Achter haar staan twee kleine meisjes die nieuwsgierig omhoogkijken. Het zijn Carola’s jongste dochters, Lenna (4) en Reza (3). Haar andere dochter Elin (8) is samen met broers Jaron (9) en Noël (6) uit logeren. “Dat geeft mij iets meer tijd om de boel aan kant te maken voordat we overmorgen op vakantie gaan,” verklaart Carola de relatieve rust. Want ook met een paar kinderen minder, liggen er op de boerderij altijd klusjes te wachten. Vanuit de bijkeuken klinkt het ritmische geluid van een draaiende wasmachine. In de stal is echtgenoot Jan (46) aan het werk tussen de koeien. “De agrarische sector heeft het moeilijk,” vertelt Carola later die avond. “Slapend rijk word je niet als boer.” Maar ondanks die onzekerheid en het harde werken, is de boerin gelukkig. “Als ik naar mijn kinderen kijk die in een overalletje tussen de kalfjes aan het keutelen zijn, voel ik me een gezegend mens.”

'Ik voel me een gezegend mens'

'Juich, rechtvaardigen voor de HEER, de oprechten moeten Hem loven.'

 “Bij het woord ‘moeten’ blijf ik even hangen,” peinst Carola hardop. Op de keukentafel ligt een bijbel opengeslagen bij Psalm 33. “God loven kan toch alleen als je het spontaan doet, niet als je het opgelegd krijgt? Misschien moet je deze zin zo lezen, dat er geen andere manier is om te geloven dan door God te loven. Oprechten kunnen niet anders, ze móéten Hem wel loven."

Gulden middenweg
"Psalm 33 gaat over twee uitersten van God. Er is de God die geniet van muziek die wij voor Hem maken, en de God die de aarde heeft gemaakt. Vaak zoek ik naar een gulden middenweg tussen die twee. Ik heb ontzag voor de machtige God die watermassa’s in Zijn hand kan houden. Maar dat beeld kan ook afstand scheppen tussen mij en de Vader voor wie ik mag zingen en spelen.”

Syndroom van Down
“Wie God voor mij is? Ik kan Hem niet in één begrip vangen. God is een Vader die mijn gezin en mij draagt. Onze dochter Lenna heeft het syndroom van Down, waardoor we de afgelopen jaren regelmatig tobden met haar gezondheid. Soms dacht ik: dit is te groot voor Jan en mij. Ik heb mijn hemelse Vader nodig. Op moeilijke momenten ervaar ik dat God mijn zorgen overneemt."

Bescheiden
"Aan de andere kant hebben we met onze melkveehouderij veel met de natuur te maken. Jan en ik doen onze uiterste best om goede oogsten binnen te halen, zodat we onze koeien ook in de winter hoogwaardig voer kunnen geven. Maar wij kunnen het niet laten regenen, noch de zon tevoorschijn halen. Zo klein zijn wij, en zo groot is God. Dat houdt je bescheiden. Met ons gezin steunen we op God de Vader, en met ons bedrijf houden we ons vast aan de Schepper. Die twee bijten elkaar niet.”

'Huldig de HEER bij de klank van de lier, speel voor Hem op de tiensnarige harp. Zing voor Hem een nieuw lied. Zing en speel met overgave.'

“Iets met overgave doen, daar spreekt liefde en enthousiasme uit. Er staat niet: zing en speel mooi, of: zing en speel in de maat. Nee, overgave is genoeg. God voelt zich niet te goed om een knettervals liedje dat met overgave gezongen wordt te omarmen. Ik denk dat je dit niet eenvoudig kunt uitleggen aan andersgelovigen. Wij hebben een God die blij is met imperfectie, omdat Hij het hart aanziet. Hoe bijzonder is dat?”

'Overgave is voor Hem genoeg'

Allergisch
“Wat ik ook mooi vind,” zegt Carola even later, “is dat overgave voor iedereen haalbaar is. In onze maatschappij ligt de lat heel hoog. Ons werk, ons uiterlijk, sportieve en muzikale prestaties: alles moet perfect zijn. Voor die manier van denken ben ik allergisch. Jaron, de oudste, gaat na de vakantie naar groep zeven. Als ik zie wat kinderen van zijn leeftijd moeten kunnen, is dat gemiddelde flink opgeschroefd in vergelijking met de tijd waarin ik zelf op de basisschool zat. En wie niet kan aanhaken, heeft een probleem. Maar mensen die liever met hun handen werken, hebben we net zo goed nodig als denkers. Voor God is iedereen even waardevol, los van zijn of haar unieke talent.”

'Door het woord van de HEER is de hemel gemaakt, door de adem van Zijn mond het leger der sterren.'

“Het runnen van een melkveehouderij is niet eenvoudig. Wij hebben geen invloed op de prijs die de fabriek voor onze melk betaalt. Op dit moment is de melkprijs redelijk, maar dat kan ieder moment omslaan. Om wat bij te verdienen zijn we met een melktap begonnen: iedereen kan bij ons op het erf verse melk tappen. Daarnaast verkopen we zelfgemaakte yoghurt, hangop, boter en karnemelk, en laten we onze eigen kaas maken. Dit betekent dat we meer werk moeten verzetten, maar de melktap brengt ook gezelligheid met zich mee. Ik geniet ervan om af en toe een praatje te maken met klanten.”

'De kringloop op ons bedrijf is prachtig'

Schoonheid
“Een boerderij is volledig met je leven verweven. Alleen al omdat de wand tussen je huis en de stal dun is. Daar komt bij dat je met dieren werkt. Als een koe ziek is, gaat me dat aan het hart. Maar het is heerlijk als het goed loopt. De kringloop op ons bedrijf is prachtig: we verbouwen gras, dat eten de koeien, de koeien produceren melk en mest, en mest laat het gras weer groeien. Ik geniet van de schoonheid die daarin schuilt. Soms is een boerderij runnen een drama, soms is er niets leukers. En meestal zit het ertussenin.”

'Hij verzamelt het zeewater en sluit het in, Hij bergt de oceanen in schatkamers weg.'

“Bijna alle psalmverzen hebben twee kanten. Als God opstuwende watermassa’s kan beteugelen, wat kan Hij dan niet? Dat vind ik troostend. Tegelijkertijd is het dubbel. Want waarom heeft Hij het water niet beteugeld bij de watersnoodramp van 1953, of bij die joekel van een tsunami in 2004? Op die vragen heb ik geen antwoord. Net zoals Job veel dingen niet begreep. Ik vind het mooi dat hij zijn vragen gewoon bij God neerlegde. God kan dat van ons hebben.”

‘Hoe gaat het met U?’
“Ik vraag me niet zozeer af waarom God bepaalde zaken in mijn leven niet oplost. Maar nu we in zo’n zwarte tijd leven qua terrorisme, ben ik vaker bezig met de wederkomst. In Visie las ik ooit een interview met Sela-zangeres Kinga Bán. Kinga vroeg in haar gebed hoe het met God ging. Iets als: ‘Er gaat zo veel mis op Uw wereld. Hoe gaat het eigenlijk met U? Is er weleens iemand die dit aan U vraagt?’ Die uitspraak heeft zich in mijn hoofd genesteld. Hoe kijkt God naar de wereld? Wanneer gaat Hij zich manifesteren als die krachtige, scheppende God?"

'De HEER doet de plannen van volken teniet, Hij verijdelt wat naties beramen.'

 “Vroeger had ik nooit kunnen bedenken dat ik op een boerderij zou belanden en vijf kinderen zou krijgen. Ik heb journalistiek gestudeerd en had een vaste baan bij de EO. Dat heb ik jarenlang gecombineerd met het leven op de boerderij. Pas toen ik zwanger was van de jongste, Reza, wist ik niet langer hoe ik dit leven moest volhouden."

'Uitrusten doe ik alleen als ik slaap'

"Vijf kinderen, een boerderij, deadlines en in de file naar Hilversum: voor mijn gevoel was stoppen bij de EO de enige oplossing. Ik had prachtig werk en fijne collega’s, maar nadat ik de beslissing genomen had, voelde ik me toch opgelucht. Ergens was ik bang dat ik anders een burn-out zou krijgen. Nee, ik had niet de illusie dat zoiets mij niet zou overkomen.”

Grootste uitdaging
“Uitrusten doe ik alleen als ik slaap. Ik ga ’s ochtends vroeg aan en ’s avonds laat uit. Zeker in de zomer. Jan zorgt voor de koeien en ik regel alles in huis. Deze dagen ben ik druk bezig om de boel aan kant te maken voor de vakantie: we gaan tien dagen kamperen in Zeeuws-Vlaanderen. Het is de eerste keer dat we zo lang met elkaar weggaan. Ik doe dit echt voor de kinderen – als ik hier met een mooi boek in de achtertuin kan zitten, vind ik het ook prima.
"Tegelijk is het voor Jan en mij juist belangrijk om met de kinderen lekker te rommelen op de camping. Tot rust komen is mijn grootste uitdaging. Vooral mijn hoofd rust gunnen en in contact blijven met God, vind ik lastig. Er is zo veel te doen. Twee kinderen in de luiers, het huishouden, melktapklanten die wachten…”

'Maar het plan van de HEER houdt eeuwig stand, wat Hij beraamt, blijft van geslacht tot geslacht.'

“Een van de kinderen zou zomaar boer kunnen worden. Zeker Jaron, de oudste, heeft feeling met dieren en planten. Hij doet erg zijn best in de moestuin. Dat blije hoofd als hij met een zak sperziebonen komt aanzetten, is onbetaalbaar. Werken met dieren vindt hij net zo leuk. En met de shovel doet hij allerlei klusjes voor Jan. Hovenier worden, lijkt hem ook wel wat.Laatst vertelde hij zijn plan: ‘Ik neem de boerderij over en ik zet er kweekkassen bij. Lenna mag in het winkeltje onze producten verkopen.’ Ik zou kunnen reageren met: ‘Nou schat, weet waar je aan begint...’ Maar dat doe ik niet. In plaats daarvan laat ik hem dromen. Hij is vindingrijk, dus wie weet kan hij een originele draai aan dit bedrijf geven. De kinderen moeten van mij niets, ook geen boerderij overnemen. Maar omdat ze er deel van uitmaken, is het stiekem best leuk om ze zo te horen praten.”

'De kinderen moeten van mij niets'

'Gelukkig het volk dat de HEER als zijn God heeft, de natie die Hij verkoos als de zijne.'

“Ik ben ultiem gelukkig als we met z’n allen lekker aanmodderen tussen de dieren. De een schuift met de bezem het voer aan, de ander geeft de kalfjes vers water en de volgende haalt eitjes bij de kippen. Het is mooi als de kinderen in hun element zijn. Op andere momenten kan ik genieten van de stilte. Ik zit altijd in een golf van geluid. ’s Avonds hoor ik het liefst alleen vogels. Op het erf zitten nu veel zwaluwen. Als ik naar die beestjes kijk, besef ik dat we op een prachtige plek wonen.”

Personalia
• Carola van Ruiswijk (41) groeide op in Aalsmeer.

• Studeerde journalistiek aan de Christelijke Hogeschool Ede en was redacteur bij de Evangelische Omroep. Werkt zo nu en dan nog als freelance-journalist.
• Runt samen met haar man een melkveehouderij in Ede, met zo’n zestig koeien, en Melktap Groene Grens.
• Is moeder van vijf kinderen: Jaron (9), Elin (8), Noël (6), Lenna (4) en Reza (3).
• Staat voor de gemeenteraadsverkiezingen in maart 2018 op de lijst van CDA Ede.
• Was vorig jaar te gast in het EO-radioprogramma ‘Een Goede Zondag’. Hierin vertelt ze hoe het is om Lenna, een meisje met het syndroom van Down, in het gezin te hebben. Deze uitzending is hier terug te luisteren.

Tekst: Femke Taale
Beeld: Ruben Timman

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons