Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Spetterend contact

in Geloven

Een oud buitenbad in je wijk laten opknappen en er een leuke speelplaats voor kinderen van maken. Het kostte wat moeite, maar Annemarieke van Dorth kreeg het voor elkaar. Als vrijwillige beheerder van het Spetterbad in de Utrechtse wijk Overvecht legt ze contacten met de buurtkinderen. ‘Ik wil hen meegeven dat God van hen houdt’.

Het Spetterbad, zo’n honderd vierkante meter glinsterend blauw water, vormt een van de speelkernen voor de 30.000 bewoners van Overvecht. Eromheen is het park De Watertoren aangelegd, met een zandterrein en speeltoestellen. Het is warm vandaag. En hoewel de meeste mensen op vakantie zijn, spelen er in de middagpauze toch wat kinderen.

Badmeester

Annemarieke is blij met het nieuwe Spetterbad. Ze vertelt: “Het voorziet in een behoefte: Veel kinderen spelen tegenwoordig nauwelijks meer buiten. Ik zie geen vaders meer met hun kinderen voetballen. De computer is toch wel een sterke concurrent geworden van de straatspelletjes. Alles gebeurt nu achter de voordeur. Ze vervolgt: “Rond het bad zitten de bankjes altijd vol. Nederlanders in de schaduw, de rest in de zon.” Het gezellige geroezemoes klinkt Turks, Surinaams, Marokkaans. Inmiddels weet Annemarieke dat hier veel eenzamen, bijstandsmoeders en ex-vluchtelingen tussen zitten.
Kinderen leren hier met elkaar spelen. “We hebben wel eens een heleboel van die plastic flacons met water gevuld om in het badje mee te voetballen. Zo zien ze dat je met simpele middelen ontzettend veel lol kunt hebben.” Wat Annemarieke in de tussentijd doet? “Ik klets wat met de kids of ga tussen de ouders zitten. Ze kennen me, ik ben de ‘badmeester’. Soms belt een school met de vraag of haar hele bevolking hier kan komen spelen tijdens gymles of aan het eind van het schooljaar.”
Annemarieke is daar blij mee. “Door de kinderen hier te brengen, wordt hen op een natuurlijke en ontspannen manier geleerd rekening te houden met elkaar.”

Wipkippen

Annemarieke vond redenen genoeg om zich in te spannen voor een goede speelomgeving. Haar inspanning was hard nodig. “Er was hier al zo’n bad, tien jaar geleden. Van gewapend beton, waar het ijzer hier en daar doorheen stak. Als een kind viel, liep het bloed langs de knieën. Samen met een buurvrouw heb ik toen gevraagd om het beheer ervan. Er werd na een korte zoektocht een sleutel gevonden. Maar er moest ook een contract getekend worden, waarmee je je verantwoordelijk verklaart voor het draaien en schoonhouden van het bad. Dat is best te doen, en hulp met vegen is er vaak ook wel. Maar toch zijn er geen vrijwilligers te krijgen. Mensen willen zich niet binden.”
Het bad werd vernieuwd en tegelijk het hele park. Maar de gemeentelijke voorraadschuren bleken niet bepaald onuitputtelijk. “Kinderen hadden nogal wat gesloopt waardoor veel aan vernieuwing toe was, dus alle speeltuinen van Overvecht zouden aangepakt worden. Nou prachtig, dat was veelbelovend. Maar terug van vakantie, zag ik alleen maar twee wipkippen staan; dat was het.” Annemarieke moest alles uit de kast trekken om een nieuw zwembad te kunnen realiseren. Maar uiteindelijk, ze zit ook in wijkraad, kreeg ze het voor elkaar. Een mooi en nieuw Spetterbad was geboren. De kinderen kwamen vanzelf.

Aandacht

Annemarieke ontdekte hoe eenvoudig het kan zijn om iets voor je omgeving te betekenen. Goed observeren is al heel wat. “Als je je ogen opendoet, merk je dat er met sommige kinderen iets grondig mis is. Ik zag een kind spelen. Er kwam een duif naast haar zitten en ze schopte het beest weg. Dat doet een kind van nature niet. En er is meer dat opvalt. Soms maakt een kind geen oogcontact, de moeder heeft wallen onder haar ogen, de vader loopt te schreeuwen. Als ik wat babbel met zulke kinderen, vertellen ze soms dingen waarvan ik vermoed dat ze die nog nooit aan een ander verteld hebben. Ik heb een tijdje een meisje in huis gehad die een aan alcoholverslaafde moeder had. Je merkte niets aan dat kind. Het is me niet eens gelukt de hulpverlening te overtuigen dat ze hulp nodig had. Drie jaar later zat ze in een opvangcentrum.
Kinderen vragen zelf niet om hulp. Ze vragen om aandacht; óf door zich helemaal terug te trekken, óf door te schreeuwen. Een jongen werd erg gepest. Hij vertelde me dat zijn moeder aan de alcohol was. Er was niemand in de familie of op school met wie hij kon praten. Ik heb wel met hem gepraat, en ontdekt dat je kinderen een heel eenvoudige boodschap mee kunt geven: dat ze gewenst zijn, waardevol, kostbaar; dat God van hen houdt.”

Annemariekes gulden regels voor jouw missie

o Wacht niet tot God een bestemming op je leven legt. Die is er allang. Je gaat je talenten vanzelf ontdekken als je doet wat voorhanden is. Bid ervoor.
o Verwacht geen spectaculaire dingen: kinderen die genieten van een fijne speelplek is al genoeg.
o Zoek mensen in je omgeving die willen meedoen. Dan kun je later het stokje overdragen. Jij kunt dan op zoek naar een nieuwe uitdaging.
o Zet een maatschappelijke carrière (geld verdienen) niet boven aan je verlanglijstje. Je carrière kan ook op een heel ander vlak liggen.
o Ontdek vanuit het werk dat je doet nieuwe mogelijkheden en benut die.
o Verkondig geen sinaasappelkistjes-evangelie. Laat maar zien wie je bent. De rest komt bijna vanzelf.
o Verwacht geen dankbaarheid, eer of roem, zelfs niet als je veel bereikt hebt. Zelfs beroemdheden als Rembrandt en van Gogh stierven arm.

Annemarieke

‘Kinderen vragen niet om hulp’

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over

Lees ook

Cholesterol

Cholesterol

In het bloed zitten verschillende vetten en een van de bekendste is cholesterol. Regelmatig haalt dit vet de krant en je kunt wel zeggen dat het...

‘Ik laat zien wat ik voel’

‘Ik laat zien wat ik voel’

Het werk van beeldend kunstenares Anneke Kaai is tevens de uitdrukking van haar droom. Die droom is dan ook groot en valt niet te realiseren in een...

Hoofd, handen of het hart

Hoofd, handen of het hart

De basisschoolperiode voor de kinderen van groep 8 zit erop. De uitslag van de Cito-toets, het gesprek met de schoolleiding en natuurlijk de ideeën...