Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Cabaretgroep ‘Voorwaar’ op de EO-Gezinsdag:

‘Laat de ander schitteren’

in Geloven

Lachen, huilen, confronteren en verbeelden. Cabaretgroep ‘Voorwaar’ hoopt komende EO-Gezinsdag het verhaal van Ruth en Boaz - de rode lijn door de dag - op een geheel nieuwe en verrassende manier neer te zetten. Eén van de kernwoorden van de dag is ‘kostbaar’. Teus, Tim en Reyald van Voorwaar laten alvast iets van hun verbeeldingskracht zien door het tonen van hun eigen kostbaarheden.

Op een zonnige zomerochtend klinkt het geluid van bulderend gelach door een smal kerkraampje. Een klein gebouwtje naast de prachtige dorpskerk van Giessenburg is vandaag het toneel van de oefenrepetities van Voorwaar voor de EO-Gezinsdag. De mannen van Voorwaar zijn drie handen op één buik en de kwinkslagen vliegen over en weer.
“Mijn eerste associatie met de term kostbaar?” Reyald grijnst van oor tot oor: “Dat boekje van dominee Mudde over seksualiteit: Kostbaar en kwetsbaar.” Teus rilt: “Kostbaar, dat is echt zo’n christelijke term. Is er in deze wereld nog wel iets kostbaars? In deze tijd heeft het vooral te maken met materialisme. In de haast van de tijd is kostbaarheid vervlogen tot een duur sieraad.” Tim: “Ik had mijn dochter van vier maanden als kostbaarheid willen meenemen naar dit gesprek. Zij is zo ongegeneerd afhankelijk. Dat vind ik iets kostbaars. Dat vertrouwen dat wij voor haar zorgen, daar kunnen wij als volwassenen nog iets van leren. Als je tegen een kind zegt: ‘Spring!’ dan springt het.”
Reyald en Teus stoten hem aan: “Mooi gesproken, maar baby’s springen nog niet.” De lachtrillingen zijn weer voelbaar.

Schitteren

Het gaat net zo als in hun voorstellingen. Moeiteloos verweven de drie cabaretiers een stukje humor in een serieus gesprek, en een simpele opmerking kan eindigen in een heftige discussie. Reyald: “Ik heb toch nog een aanvulling op mijn associatie met het boekje van dominee Mudde. Kostbaarheid gaat vaak over iets materieels, maar mijn associatie met kostbaarheid is toch het woord relatie. Kostbaarheid ontstaat in een samenwerking tussen twee personen. Als jij de ander tot zijn recht laat komen, gebeurt er iets bijzonders. Laat de ander zich kostbaar voelen. Relaties gaan niet over geven en nemen, maar over geven en ontvangen. Jij hebt geen rechten om iets te nemen van de ander, maar je mag wel ontvangen. Eén van de regels die wij op het podium hanteren, is dat je de ander moet laten schitteren. Zó spelen, dat de ander tot zijn recht komt.” Hij gebaart met zijn handen in de lucht: “Van ons naar Teus toe lukt dat heel goed, maar andersom?” Lachpauze. Teus: “Nee, even serieus. Je moet er niet voor gaan dat ze lachen om jou als persoon, maar dat ze lachen om het geheel. Als ze lachen om Reyald, lachen ze ook om mij. Dus geen lijstjes met wie de leukste en de meeste grappen heeft gemaakt. In ons huidige programma STAR heeft Tim een moeilijke rol, omdat hij een groot deel niet meespeelt Dat hoort bij zijn rol. Door niets te zeggen, is hij ook weer de spil van het stuk en zo zetten we samen iets neer.”

Samen werken aan een nieuw stuk. In aanloop naar de Gezinsdag genieten ze daar mateloos van. Teus: “We doen dit alle drie naast ons werk, dus het is niet zo dat we moeten leven van elk optreden. Onze aanwezigheid op de Gezinsdag is een kans om zelf lol te hebben en anderen te laten lachen.” Tim: “Inderdaad, we willen ons publiek ook laten schitteren!”
Dat publiek is van een heel ander soort dan dat ze normaal voor zich hebben. In plaats van jongvolwassenen zijn het nu kinderen en volwassenen. Is het niet lastig om aan de wensen van beiden tegemoet te komen? Reyald: “We gebruiken een aantal pakkende kinderliedjes, en laagdrempelige humor die voor de volwassenen leuk is. Als ouders lachen, doen de kinderen meestal wel mee!” Teus: “En de mannen in de zaal zullen zich waarschijnlijk extra aangesproken voelen. Ons stuk gaat voornamelijk over Boaz. Wie was die man nu werkelijk? Het mooie van cabaret is dat we onze verbeelding kunnen laten spreken. Als je zo’n bekend verhaal dan opnieuw leest, blijkt het een heel bizar verhaal.”
Reyald, veelbetekenend: “Een man die een nacht lang met een vrouw aan zijn voeten ligt en niets doet.” Tim vult aan: “Als dit verhaal in deze tijd geschreven was, ben ik bang dat het niet door de bijbelkeuring heen was gekomen. Vergelijk het met een Poolse vrouw die op het land van een man asperges komt steken. Die man is zo’n hardwerkende man dat hij zelfs op het land blijft slapen. En dan gaat er een vrouw aan zijn voeten liggen…” Teus, lachend: “Hij lijkt ook wel de ideale schoonzoon. Bij de eerste keer dat Ruth op het land komt, zegt hij dat ze niet met lege handen bij haar schoonmoeder mag aankomen.” De mannen beamen met een ernstige blik: “Dat is een les voor deze tijd!”

Genieten

Als het gaat om het kernwoord ‘kostbaar’ wordt dat in de Bijbel vaak gebruikt voor materiële bezittingen. God geniet van kostbare edelstenen en klederen. Is er bij calvinistische christenen niet teveel huiver om gewoon van materiële dingen te genieten? Teus reageert fel: “De grote vraag is waar het uiteindelijk om draait! Als je bezittingen je identiteit gaan vormen, is er toch wat mis. Je mag er wel van genieten, dat doe ik ook van mijn smartphone (zie kader). Maar toch, ik zou geen huis van een miljoen kunnen neerzetten terwijl ik weet dat er kinderen van de honger omkomen.” De discussie ontbrandt. Reyald: “Maar Job en Abraham waren ook zo rijk!” Tim: “Ja, laten we daar niet té moeilijk mee omgaan. Als je in die zin als christen met je hoofd boven het maaiveld uitsteekt, word je al gauw veroordeeld. Het gaat erom waar je hart is. Kun je alles ook weer weggeven?” Teus reageert met een zucht: “Nou, een mooie auto is toch lastiger weggeven dan een lelijke. Dat zou bij mij wel een valkuil zijn.” De blikken van Tim en Reyald glijden grijnzend naar de glanzende smartphone in zijn handen. In koor: “Dan lijkt het ons slim om je dat apparaatje maar af te nemen. Zoiets mag je niet in de weg staan om werkelijk te schitteren!” De sponningen van het kerkraampje trillen opnieuw. Wordt vervolgd op de EO-Gezinsdag….

De kostbaarheid van Reyald: een afstandsbediening

“Deze afstandsbediening heb ik meegenomen als symbool van wat kostbaarheid niet is. Ik zou dit apparaat graag gebruiken om anderen te programmeren en te bepalen wat zij doen. Maar dat is natuurlijk niet de bedoeling. Het kostbare in het leven is dat het in een relatie van twee kanten moet komen. Je bepaalt samen in het leven wat er op het ‘scherm’ komt. Ik ben twee jaar geleden getrouwd met mijn vrouw Mirjam. Het wordt alleen maar mooier, maar soms ook moeilijker. Het is makkelijk alleen aan je eigen belangen te denken en de afstandsbediening op die ander te richten.” Hij grinnikt: “Maar juist op moeilijke momenten doet dat ding het niet!”

De kostbaarheid van Teus: een smartphone/ PDA

“Dit is een behoorlijk prijzig apparaatje, dus in aanschaf is het kostbaar. Het is een agenda en telefoon ineen.” Teus, haastig: “Ik heb het bij een abonnement gekregen. Hoewel dit dus een kostbaar voorwerp is, hoop ik dat het mij niet om de buitenkant gaat, maar om wat erin zit.” Hij drukt op een aantal knopjes en toont een foto van zijn vrouw en kinderen. “Als er brand zou uitbreekt, neem ik hen als eerste mee. Verder is het ook mogelijk om de Bijbel hierin te programmeren. Een prachtige manier om de inhoud nog belangrijker te maken dan het uiterlijk.”

De kostbaarheid van Tim: een hardgekaft schrift van één euro

“Ik zou het heel erg vinden als ik dit voorwerp op vakantie vergat mee te nemen.” Tim toont een schrift met op de voorkant het opschrift ‘Let go, let God’. “Het is mijn dagboek waar ik regelmatig in schrijf. Schrijven is voor mij een vorm van bidden. Als je je belevenissen terugleest, plaats je jezelf vaak opnieuw in Gods perspectief. Je ziet dat Hij je uit moeilijke situaties gehaald heeft. Herinnering is heel belangrijk, dat zie je ook terug in de Bijbel. God vertelt steeds weer wat Hij voor Zijn volk gedaan heeft. Ik erger me soms aan de brievenrubriek in Visie. Mensen spuien heel wat kritiek, maar waar blijft het uitspreken van de zegeningen die we hebben ontvangen? Voor mij is dit dagboek een uitlaatklep. Als ik iets niet aan mijn vrouw kan uitleggen met woorden, laat ik haar soms mijn dagboek lezen.” Semi-ernstig: “En als cabaretier hoop ik natuurlijk dat mijn dagboeken na mijn dood integraal worden uitgegeven!”

EO-Gezinsdag

Cabaretgroep Voorwaar is 7 oktober te zien op de EO-Gezinsdag.
U kunt zich nu al aanmelden voor de dag via de site www.eo.nl/gezinsdag of bel de reserveringstelefoon: (0900) – 300 22 00 (0,70 ct per minuut)

Voor meer informatie over Voorwaar: www.voorwaar.com

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over