Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Tv-tip: Tijs en de ramadan

Korte nachten en Marokkaanse hapjes

Om uit zijn ‘bubbel’ te komen, verdiepte EO-presentator Tijs van den Brink zich in de geloofswereld van Nederlandse moslims. Tijdens de vastenmaand ramadan woonde hij een paar dagen bij een islamitische familie. Voor EO-magazine Visie hield hij een logboek bij.

Maandag 5 juni: Geloofsgesprekken

Het is tweede pinksterdag en direct na de radio-uitzending van Dit is de Dag rijd ik naar Amsterdam IJburg, naar de familie Rouidi. Ik bel in spanning aan. Wat ga ik aantreffen? Welk ontvangst krijg ik, als christen in een moslimgezin? En hoe houd ik het vasten de komende dagen vol?

Al snel blijkt dat ik heel welkom ben in Achmeds huis. Hij is getrouwd met Khadija en ze hebben een prachtig gezin: vier dochters en een zoon. De fotograaf arriveert en tijdens de fotoshoot druppelen bekenden van de familie binnen. Na tien uur ’s avonds wordt het vasten ‘verbroken’, en krijgt iedereen een glaasje melk en een dadel. Na het gebed krijgen we uitgebreid te eten: hapjes, salade, fruit, vruchtensap en nog veel meer. Wat me opvalt, is dat de familie het heel normaal vindt om over geloof te praten. Ze stellen ook vragen over mijn geloof, die niet-gelovigen me nooit stellen: ‘Op welke manier inspireert jouw geloof je?’, ‘Wat is je favoriete Bijbelgedeelte?’ De familie blijkt een soefistische variant van de islam aan te hangen, waarin volop ruimte is voor eigen interpretatie van de Koran. Zelfs als de cameramannen weg zijn, gaan onze gesprekken over geloof nog door.

Dinsdag 6 juni: Vasten valt mee

De nacht is kort. Ik lig rond enen in bed en spreek nog even met zoon des huizes Mohammed, met wie ik een kamer deel. Om kwart voor drie worden we alweer gewekt voor het ‘ontbijt’. Best rustig, zo’n ontbijt, als iedereen nog bevangen is door de slaap. We eten fruit, brood, dadels, enkele Marokkaanse gerechtjes en ik drink veel water, in de hoop dat ik morgen geen hoofdpijn zal krijgen. Als ik na een halfuur weer naar bed ga, hoor ik dat Achmed nog een gebed doet beneden.

In de uren die volgen, kan ik de slaap maar moeilijk vatten. Normaal gesproken eet ik ’s avonds weinig en ik vermoed dat mijn volle maag een goede nachtrust in de weg staat. In de ochtend filmen we op de school van dochter Esma en gelukkig mag ik daarna thuis weer even slapen. Daarna reizen we af naar Almere, naar de geloofsgemeenschap van de familie. Het is een jonge gemeenschap die verbinding tot doel heeft, ook tussen verschillende geloven. Voor de iftar, de maaltijd na zonsondergang, zijn christenen uitgenodigd en die zijn inmiddels gearriveerd. Er wordt een islamitisch lied gezongen door de moslims, gevolgd door een lied uit de Taizé-traditie. ‘Bless the Lord, my soul!’ zingen de christenen. Daarna wordt er uitgebreid gegeten, gevolgd door langdurige islamitische samenzang en gebed. Ik doe ondertussen de afwas. Het vasten is me meegevallen vandaag. Zelfs de door mij gevreesde hoofdpijn is uitgebleven, waarschijnlijk doordat ik al enkele dagen geleden ben gestopt met koffiedrinken. Ik hoorde mijn maag af en toe wel knorren, maar zelfs toen de cameraploeg patat ging eten, voelde ik nauwelijks verleiding.

Woensdag 7 juni: Oeps!

Eenmaal thuis, gaan we rond één uur ‘s nachts snel weer eten. Er is yoghurt met muesli, fruit en wat brood. Om half twee lig ik in bed en een kwartiertje later komt Mohammed ook thuis. We praten nog wat en vallen rond twee uur in slaap.

Om zeven uur word ik wakker, maar ontbijt zit er niet meer in, dat hebben we natuurlijk al op. Ik breng met moeder Khadija de jongste dochters naar school en interview Khadija intussen over haar verblijf in Nederland. Ze vindt het spannend, merk ik, vooral omdat ze de Nederlandse taal minder goed beheerst dan ze zou willen. Terug in huis heb ik tijd om m’n Visie-column te schrijven, natuurlijk over mijn ramadan-ervaringen. ’s Avonds help ik bij het maken van de laatste maaltijd en ik maak een shake van banaan en avocado. Ineens roept dochter Fatima-Zohra, die naast me staat: “Wat doe je nu?” Oeps! Zonder erbij na te denken, heb ik met mijn vinger een likje uit de shake genomen, om te proeven of-ie op smaak was. Ik heb het vasten doorbroken… Vrolijk lachend komt de familie bij me staan. Volgens de één moet ik een dag extra vasten, volgens de ander had Fatima-Zohra niks moeten zeggen, dan had ik het niet eens doorgehad.

Ontdekkingstocht

Acht op de tien autochtone Nederlanders heeft amper contact met moslims, blijkt uit onderzoek van de EO uit 2014. “Dat geldt ook voor mij,” vertelde Tijs voor de opnames, “terwijl er inmiddels toch een miljoen islamitische gelovigen in Nederland wonen.” Met zijn islamitische familie als tijdelijke thuisbasis, stuurt een online panel van honderd Nederlanders hem aan. Zij stellen vragen, reageren en geven kritiek op de onderwerpen die Tijs bespreekt. Dit maakt Tijs en de ramadan een uniek format voor een journalistieke ontdekkingstocht. 

Kijk Tijs en de ramadan terug via NPO.nl

Tekst: Hester Nagelhout
Beeld: Ruben Timman

Geschreven door:

Tijs van den Brink

Journalist en presentator

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons