Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Lamzakken

Blog van Tijs van den Brink

Spannende postercampagne in Rotterdam. Onder de titel ‘In Nederland kies je je partner zelf’ zien we vier zoenende stelletjes: een moslimmeisje met een joodse jongen, twee meisjes, een moslimmeisje en een op het oog niet-religieuze blanke jongen en op de vierde poster een donkergekleurde man met een lichtergekleurde vrouw.

De campagne is bedoeld om huwelijksdwang tegen te gaan. Aan (vooral islamitische) meisjes in Rotterdam wordt de boodschap meegegeven dat het in Nederland verboden is iemand te dwingen met iemand anders te trouwen.
Er kwam van veel kanten kritiek. Zowel de PvdA in Rotterdam als de plaatselijke islamitische partij NIDA sprak er schande van: de vorm waarin de campagne is gegoten, zou ertoe leiden dat het doel niet wordt bereikt. Veel moslims zouden zich eraan storen.In Trouw leverde filosoof Ger Groot interessantere kritiek. Hij betoogde dat de gemeente Rotterdam met deze campagne een soort van staatsmoraal uitdraagt. De hoofdstroom in Nederland vindt dat ras, geloof en gelijk geslacht een huwelijk niet in de weg mogen staan. Maar hoe zit dat bij die hoofdstroom zelf, zo vroeg Groot zich af. Wat als een zoon uit de grachtengordel thuiskomt met een refo-meisje van de Veluwe? Of als een Wassenaars meisje thuiskomt met een kaalgeschoren en getatoeëerde jongen met fascistoïde neigingen? Zeggen ouders dan ook: ‘Kind, je nieuwe vriendje is fascist – wat leuk!’

De kritiek van Ger Groot raakt me, merk ik. Natuurlijk heeft een sociale omgeving een mening over relaties. Stel dat mijn dochters straks thuiskomen met enorme lamzakken van jongens die voor niks willen deugen. Dan is mijn eerste tekst echt niet: ‘Nou prima joh, in Nederland kies je je partner zelf.’ Uiteraard praat je dan langdurig en indringend met je kroost.

In christelijke kring komt huwelijksdwang, voor zover ik weet, niet of nauwelijks voor. Wel heeft de sociale of religieuze context invloed natuurlijk. Er zijn genoeg ouders die hun kinderen 2 Korintiërs 6:14 voorhouden (populair vertaald: ‘trouw niet met een ongelovige’) en er zijn genoeg jonge mensen die om die reden een relatie niet aangaan of verbreken.

Toch heb ik de neiging de campagne al met al te verdedigen. Want uiteindelijk is het natuurlijk waar: mensen mogen zelf kiezen. Of de omgeving dat nou leuk vindt of niet. Als met deze campagne voorkomen wordt dat ook maar één iemand in een gedwongen huwelijk terechtkomt, is het al de moeite waard geweest.

Tijs van den Brink

Geschreven door:

Tijs van den Brink

Journalist en presentator

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Lees ook

‘Vind jij ook dat liefde en trouw belangrijk zijn?’

‘Vind jij ook dat liefde en trouw belangrijk zijn?’

SGP-leider Kees van der Staaij doet beroep op krantlezer

‘Soms heb ik geen idee wat mijn vader uitvoert!’

‘Soms heb ik geen idee wat mijn vader uitvoert!’

Drie energieke dochters, één drukbezette vader. Toch vinden ze het heerlijk om tijd door te brengen met elkaar. Regelmatig gaan ze dan ook samen op...

Ruud Lubbers overleden

Ruud Lubbers overleden

De oud-premier in 7 geloofsuitspraken

Mirjam Hollebrandse

politiek en...

Zo vier je de veertigdagentijd met kinderen

Maak een 'kijktafel' – en 8 andere tips