Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

God verandert mensen

Blog van Andries Knevel

“Mag ik iets tegen u zeggen?” vroeg de vriendelijke jongeman, na afloop van de dienst die ik had mogen leiden. “Natuurlijk,” zei ik. Het is mijn ervaring dat mensen soms na een dienst iets uit hun leven willen delen.

“Ik ben volkomen atheïstisch opgevoed. Mijn ouders gingen voor succes en eigen kracht, en keken heel erg neer op die ‘christelijken’. Het ging zelfs zover, dat toen op de openbare school er een keer een dominee werd uitgenodigd om iets over het geloof te vertellen, ik van mijn ouders niet bij die les mocht zijn. Ik kreeg een aparte les in een apart kamertje van een humanistisch raadsman, of zoiets.”
“En nu zat u bij me in de dienst,” zei ik geheel overbodig. 

“Ja, ik ben overtuigd christen. Dat is gekomen door een ontmoeting met mijn destijds nog toekomstige vrouw. Na een half jaar heb ik mij gewonnen gegeven
 en ben ik volgeling van Jezus geworden. En nog steeds met volle overtuiging. Mijn vrienden zeggen weleens dat het maar mooi is dat ik de ballast niet heb van al die onderscheiden kerken en hun kleine theologische verschillen, maar ik had het best willen meemaken. Maar goed, weet u waarom ik dit allemaal vertel?

”
Ik keek hem vragend aan.
“ U zei in de dienst iets over de documentaires die u nu maakt over de afgelopen vijftig jaar, over de kerkverlating, maar ook over de vele nieuwe kerkelijke initiatieven. En daarom wilde ik mijn verhaal met u delen.”
 Ik bedankte de mijnheer hartelijk.


Geloof het of niet: een paar weken eerder kwam na een dienst een echtpaar op mij af, met dezelfde vraag: “Mogen wij u ons verhaal vertellen?” 
Zij bleken geheel onkerkelijk en ongelovig te zijn opgegroeid, maar zouden binnen een paar weken belijdenis van het geloof gaan afleggen. Toen ze dat vertelden, keken ze me zo enthousiast aan dat ik een enorme ontroering voelde. 

Mooi hè? God gaat gewoon door met Zijn werk. Dat troost en geeft hoop. 

Andries Knevel

  

Geschreven door:

Andries Knevel

Theoloog en schrijver

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Lees ook

"Ik voelde me smerig"

"Ik voelde me smerig"

'Blackrockstar' Rivelino Rigters schrijft (levens)vertaling van tien geboden

Andries Knevel

Andries Knevel
Andries Knevel: ‘Ik kwam in shock terug uit Moldavië’

Andries Knevel: ‘Ik kwam in shock terug uit Moldavië’

Stel dat het afgesleten woordje ‘armoede’ opeens voor je ogen verandert in een mens van vlees en bloed – iemand die vieze kleren draagt, nagenoeg...

Andries Knevel
'Ik was van plan mijn ouders dood te schieten'

'Ik was van plan mijn ouders dood te schieten'

Emiel Driftenaar in 'De Verandering'

Miriam Duijf

getuigenissen