Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Smart-foon

Blog van Annemarie van Heijningen

Verkeersdeelnemers die met hun smartphone spelen, halen het slechtste in mij boven.

Ik heb de gast al een tijdje in de smiezen, zoals hij blindelings voor mij uit fietst met nota bene beide handen aan zijn telefoon. Een rood stoplicht wordt zonder op of om te kijken genegeerd, terwijl van links in volle vaart een auto komt. In een nutteloze reflex roep ik: “Kijk uit! Kijk uit!” De automobilist is de enige die handelt. Hij kan gelijktijdig claxonneren, remmen én zijn middelvinger opsteken. De knaap in kwestie vertoont geen enkele reactie. Als een levende dode fietst en appt hij door. Ik zet kracht op mijn trappers om hem in te halen en geef mijn stem de vriendelijke klank van een rijpe vrouw met overwicht. “Joh, mag ik je iets vragen?” Ik kijk in de onverschilligste ogen ever. “Je werd net bijna aangereden. Ben jij je niet bewust van de gevaren van appen terwijl je fietst?” Zijn stem schiet onverwacht fel uit. “Allemaal onzin. Mij overkomt niks, níks. En bemoei je er niet mee.” 

Onderhuids strijden de bezorgde pedagoog en de kijvende tokkie in mij om voorrang. De laatste wint het. Wat een lijpkikker. Hoe heerlijk moet het zijn om hem doodleuk van zijn fiets te sleuren voor een daverende donderpreek in zijn dovemansoor. Maar ik beheers me, kijk hem tandenknarsend na. Naar schatting mag deze jongeheer binnen een goed jaar een auto besturen. Met dit gedrag zou hij zomaar een kind kunnen doodrijden. Het mijne bijvoorbeeld. Ik weet nu al dat ik het hem nooit ofte nimmer zou kunnen vergeven. 

De pure verontwaardiging klinkt nog door in mijn stem, wanneer ik dit verhaal aan tafel aan mijn jeugdige dierbaren vertel. “En mochten jullie je binnen afzienbare tijd ontpoppen als een dergelijk stuk onverstand, dan bind ik jullie eigenhandig aan de radiator tot de volwassenheid zich aandient.” “Best,” meesmuilen mijn zonen, “leg dan wel een smartphone binnen handbereik.” 

Geschreven door:

Annemarie van Heijningen

Schrijfster en spreekster

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons