Icon--npo Icon--menu Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Esther Gerritsen: “Wat een afschuwelijk voorbeeld is Jezus”

Schrijfster ‘Broer’ in ‘Adieu God?’

in Mediatips

Schrijfster Esther Gerritsen nam in haar studententijd afstand van haar katholieke opvoeding. Nu ze bezig is met een roman waarin religie een grote rol speelt, wekt het geloof toch weer haar belangstelling. Gelooft Esther Gerritsen nu wel of niet? En wat gelooft ze dan? Tijs van den Brink zoekt het uit in ‘Adieu God?’

Esther Gerritsen groeit op in een katholiek gezin in het Gelderse Gendt. Hoewel haar ouders soms moeite hebben met de kerk als instituut, wordt Esther wel gedoopt en gaat het gezin regelmatig naar de kerk.  

Frustratie
Esther gelooft als kind op een manier die ze achteraf ‘dwangmatig’ noemt. Ze probeert net zo goed als Jezus te zijn, maar dat blijkt een onmogelijk opgave: “Wat een afschuwelijk voorbeeld is Jezus eigenlijk, want je kunt helemaal niet zó goed zijn. Het mislukte altijd, dat frustreerde.” Mede door die frustratie zegt Esther het geloof in haar studententijd vaarwel.

Als Esther 31 is, overlijdt haar twee jaar oudere broer aan kanker. Hij laat twee jonge kinderen achter. Esther wordt gevraagd om wat te zeggen tijdens de rouwdienst. “Ik wilde vooral zeggen hoe boos ik was. Ik begon met: ‘Mijn broer is niet in ons hart. Hij is niet in de hemel. Hij is weg, dat is zo erg!’ Ik wilde niets met de hemel of het geloof te maken hebben. Ik was niet toe aan woorden van troost.”
 
Verzoening
Jaren later komt Esther langzaam terug op haar beslissing om afstand van het geloof te doen. “Ik was een tijdje geïnteresseerd in het boeddhisme. Dat werkte ook wel, maar ik dacht: waarom niet gewoon terug naar het geloof waar je mee bent opgegroeid? Als ik de lastige relatie die ik met Jezus heb kan veranderen, dan kan ik me ook verzoenen met hoe ik als kind was.” Kortgeleden viel het kwartje dat die verzoening in gang zette: “Ik realiseerde me dat het idee dat de mens zondig is niet naar bedoeld is, maar juist betekent dat het niet geeft dat we niet perfect zijn. Dat had ik nooit eerder bedacht. Op die manier kan ik wel weer wat meer met het geloof.”

Overgave
Esther is momenteel bezig met het schrijven van een boek waarin een personage heel gelovig is. “Het feit dat ik dat nu durf, zegt wel iets over wat ik nu geloof.  Wat ik me voorstel bij echt gelovig zijn is dat je je volledig overgeeft aan het leven en alles wat je overkomt. Het is het tegenovergestelde van verzet, wat heel normaal is in mijn omgeving. Dat maakt het spannend. Wat gaan ze ervan zeggen?”

Esther heeft nog geen idee waar haar zoektocht gaat eindigen. “Ik ben soms bang dat het gewoon research voor mijn boek is, of een rare bevlieging. Dat zou ik heel jammer en banaal vinden.”
 

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over