Icon--npo Icon--menu Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Haten of pesten

Blog van Tijs van den Brink

in Nieuws

“Ach, het is een beetje een pesterige kant van mijn karakter.” Ik zit tegenover de schrijver Maarten ’t Hart, voor het programma AdieuGod?. Sinds de start van het programma hebben we over hem gedubd.

We aarzelden lang om Maarten uit te nodigen, omdat we niet wisten of het een zinnig en openhartig gesprek zou opleveren. Mensen die alleen maar boos kunnen schelden op het christendom, daar is AdieuGod? niet voor bedacht. En ons beeld van Maarten, als het gaat om geloof, was niet positief: verzuurd, boos, haatdragend. Vaak biedt een voorgesprek in zo’n geval uitkomst. Ook dit keer. We ontdekten dat hij tegenwoordig af en toe orgel speelt tijdens kerkdiensten in zijn woonplaats Warmond. Ook liet hij weten bereid te zijn zich open te stellen voor een goed gesprek

En nu het er dan eindelijk van gekomen is, verbaast Maarten ons. Nee hoor, hij heeft geen beroerde jeugd gehad als het gaat om geloof. Integendeel, hij vond het heel interessant, al die aandacht voor God! Hij ging met veel plezier mee naar de kerk, wilde zelfs een tijdje dominee worden. Maar hij haakte af tijdens zijn studie, toen hij meer ging lezen over het ontstaan van de Bijbel. Toen hoorde hij allerlei dingen waarvan hij dacht: hoe kan dit? Het maakte hem boos: “Waarom hebben de dominees me daarover nooit iets verteld?” Zijn oude moeder heeft hij tot haar dood voorgelezen uit de Bijbel, Psalm 91 het liefst. Dat vindt hij ‘vanzelfsprekend’. “De Bijbel is een prachtig boek, daar kun je best uit voorlezen.” En als hij op de fiets zit en iets zingt, “blijkt het altijd weer een psalm te zijn”. 

Maar waarom dan toch al dat gif in de boeken van Maarten ’t Hart? Waarom die spot, soms zelfs haat? En dat ook nog in relatief recente boeken, die hij zo’n vijftig jaar na z’n afscheid van het geloof schreef? Maarten blijkt het zelf niet goed te weten. “Het is wel een soort genoegen om het allemaal zo op te schrijven.” En dan volgt de zin waar deze blog mee begint: “Het zal de pesterige kant van mijn karakter zijn.” Het doet niks af aan de godslasterlijkheid van veel van ’t Harts uitingen, maar toch stemt het mij op de een of andere manier iets milder. Maarten ’t Hart haat gelovigen niet, hij vindt het vooral leuk om ons te pesten... 

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons