Icon--npo Icon--menu Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Een kaarsje voor de televisie

Blog van Andries Knevel

Op 15 maart liep ik nietsvermoedend van het stemlokaal terug naar huis, toen naast me een dame op een fiets stopte. “Mag ik even met u oplopen?” Natuurlijk antwoordde ik bevestigend, al kende ik de mevrouw niet.

“We hebben thuis zo met u meegeleefd en ik vind het zo fijn dat ik u hier zie lopen, ik wil dat gewoon een paar minuten met u vieren.” Terwijl ze dat zei, kwam een andere fietser ons achterop: “Wat fijn u weer te zien! Sterkte hoor.” En even later een man op een fiets die ons tegemoet kwam: “Hé Andries, je bent er weer. Gaat het goed?” 

Een paar dagen later sprak ik een echtpaar dat iedere dag een waxinelichtje voor me had gebrand. Eerst voor de televisie, maar dat vonden ze wat profaan, dus daarna verhuisde het lichtje naar een beeldje van Maria. Ze hadden nog een hele zak kaarsjes over, want ze hadden verwacht dat mijn ziekte lang zou duren.
En sinds ik weer wat meer in het land kom, stappen wildvreemde mensen op me af om te vertellen over hun meeleven, meebidden en de opluchting toen bleek dat het herstel zich ging inzetten. 

Ik heb al meer verteld dat ik diep, heel diep onder de indruk ben van het geweldige meeleven in het land. Van de enorme liefde en betrokkenheid die ik heb ervaren. Maar ik heb een probleem. 
Het is mijn diepe wens om alle mensen, ieder, een voor een, in de ogen te kijken en te bedanken. Gewoon even het menselijke contact van hart tot hart. Maar ik weet, 
dat gaat niet. Ondanks dat, blijft het door mijn hoofd en hart spoken. Ik wil u zo graag bedanken, ik wil zo graag even met u oplopen.
 Nou vooruit, nog een keer via deze column: beste mensen, u beseft misschien niet eens wat al dat meeleven van u met mij en mijn gezin gedaan heeft. En daarom nog een keer: dank! 

Andries Knevel

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons