Icon--npo Icon--menu Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Digitale detox voor het hele gezin

Een week zonder mobieltjes

in Geloven

Ongemerkt slurpen laptops, tablets en smartphones onze uren op. Tijd die we niet aan elkaar besteden. Annerieke Berg wil daar verandering in brengen en besloot tot een ‘digitale detox’. Voor het hele gezin.

Een week offline als gezin. Met als doel: meer focus op elkaar, in plaats van op onze tablets en telefoons. Het plan lag er al een tijdje, mijn man en ik hebben beiden een drukbezette en verantwoordelijke baan
 en zijn veel met onze telefoon en laptop 
in de weer. Ook onze kinderen hangen
 erg aan hun mobiele telefoon. Dat moet anders, vinden we. De kerstvakantie lijkt ons een geschikt moment om dit eens uit te proberen. 

In een doos 
Zaterdagmiddag, klokslag 12.00 uur, stopt ieder gezinslid zijn of haar telefoon en iPad in een doos. De één onder luid gemopper, de ander enthousiast en verwachtingsvol. Voor de pubers is er een regel bedacht: één uur per dag krijgen zij hun telefoon terug zodat ze contact kunnen leggen met hun vrienden en vriendinnen om afspraken te maken over ontmoetingen. Een puber een week afsnijden van zijn of haar sociale contacten doet anders meer kwaad dan goed. 

Wat went dit snel! Wat een rust! 

Meelijwekkende blikken 
De eerste dagen is het onwennig. Antwoorden op vragen die je te binnen schieten tijdens gesprekken, kunnen niet ter plekke worden opgezocht. ‘Hoe deden jullie dat vroeger?’ vragen de kinderen ons veelvuldig. Als we vertellen dat we naar het postkantoor moesten om dingen op te zoeken (daar hadden ze alle telefoonboeken) of naar de bibliotheek, levert dat meelijwekkende blikken op. 

Even een leuk muziekje aanzetten gaat niet (de muziekdatabase staat op onze telefoons), snel je banksaldo checken bij de kassa van de supermarkt ook niet. En het feit dat je ook onderweg niet bereikbaar bent, en dus geen ANWB kunt bellen als er iets misgaat, is echt geen prettig idee. Maar de constante informatiestroom van Facebook, Twitter, nieuws en mail missen we totaal niet. Wat went dit snel! Wat een rust! Zonder al deze prikkels komt er ruimte in hoofd en hart voor eigen gedachten en ideeën, ervaren we. 

Buitenbeentjes 
De eerste avond offline is vooral hilarisch. We gaan als gezin naar de kerstnachtdienst. Zonder telefoons dus. Het verschil is direct merkbaar. In de auto kan iedereen elkaar verstaan (niemand heeft oortjes in) en is er communicatie mogelijk. Dat levert leuke gesprekken op.
Maar in de kerk voelen we ons direct buitenbeentjes. Om ons heen doodt iedereen de lange wachttijd met een blik op de telefoon, wij kijken om ons heen of praten met elkaar. We kunnen geen foto’s maken van de dienst, niet inchecken of op Facebook en Twitter vertellen hoe mooi het is. Geen hashtag #kerstnachtdienst, geen prachtige plaatjes van onze mooi uitgedoste kids op Instagram. We moeten het doen met de beelden in ons hoofd en straks onze herinneringen. Niemand weet waar we zijn. Het voelt bijna alsof we iets stiekems doen. 

Mobiel in de kerk 
Dan vraagt de voorganger om het lampje van je telefoon aan te doen en die omhoog te steken in de donkere zaal, om zo te laten zien dat je God wilt toelaten in je leven. Door de hele zaal dansen heldere lichtjes, alleen onze rij is een zwarte streep. De blikken van onze jongens spreken boekdelen en we moeten ons best doen niet de slappe lach te krijgen. Neem je een keer je mobiel niet mee, loop je God mis. Ook in de kerk is het gebruik van mobiele telefoons volledig ingeburgerd. 

Geen leuk spelletje 
Het grootste nadeel van geen telefoon bij ons hebben, is echter van een heel andere orde. Voor onze zoon Tian (met ADHD) is een kerkdienst uitzitten zonder iets om hem af te leiden op momenten dat hij echt niet meer in bedwang is te houden, niet te doen. En voor onszelf eigenlijk ook niet. Hij heeft gehuild, is boos geweest en heeft anderhalf uur lang gewisseld van plek en onder, op en naast zijn stoel gelegen. Hadden we een telefoon met een leuk spelletje bij ons gehad, dan hadden we geen kind aan hem gehad. 

Mooie gesprekken 
Op de terugweg naar huis is het weer louter voordeel zonder telefoons. We praten met z’n allen (!) na over de dienst: wat raakte ons en waarom, wat viel ons op? Thuis maken we lekkere hapjes en nestelen we ons met het hele gezin voor de tv voor de All you need is love-special. Een avond met een gouden randje. 

Verslavend 
Na een week zonder mobiele apparaten beseffen we hoe we ongewild uren van onze kostbare tijd verspillen aan een oneindige stroom nieuwsberichten.
Hoe vaak hebben we de kinderen laten praten zonder echt te horen wat ze zeiden? We leerden dat als je een berichtje krijgt op je telefoon, er dopamine vrijkomt in
je hersenen. Datzelfde stofje komt los
bij roken of drinken. Er kan dus letterlijk verslaving optreden bij het gebruik van
je mobiel. Je kind (en jezelf ) onbeperkte vrijheid geven op de telefoon, lijkt op hem of haar zonder regels voor de drankkast zetten en zeggen: veel plezier ermee! 

Het voelt bijna alsof we iets stiekems doen

Nieuwe regels 
In huize Berg kwamen na deze leerzame week nieuwe regels voor jong en oud. Geen mobiele telefoons aan tafel, geen telefoons mee naar bed, geen telefoons tijdens gezinsmomenten, en de jongsten krijgen een limiet van een uur per dag. Het is onze taak als ouders onze kinderen de weg van verbinding te wijzen. Verbinding met de mensen om hen heen, complimenten van mensen die dichtbij staan in plaats van likes van hun social mediacontacten. Online ouderschap anno 2017, alle hens aan dek! 

Tekst: Annerieke Berg
Beeld: Studio GK15

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons