Icon--npo Icon--menu Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Aapjes

Blog van TimZingt

“Je praat alsof je naar aapjes hebt zitten kijken!” Ze zegt het verontwaardigd en gekwetst. Ik heb zojuist in geuren en kleuren verslag gedaan van mijn bezoek aan de Gereformeerde Gemeenten.

We schrijven 1998: ik zat op de Evangelische Hogeschool, die dit jaar veertig jaar bestaat. De EH was in mijn tijd allang niet meer de anti-evolutionistische universiteit die ze ooit wilde zijn. Maar goed, ik moest nog wel scherpe antwoorden op schepping-en-evolutie-vragen uit mijn hoofd leren. Alsof het catechisatie was: het waren niet mijn vragen en al helemaal niet mijn antwoorden. Dat ben ik dus allemaal alweer vergeten. Wat ik me wel herinner, zijn de vele menswordingen die ik daar heb meegemaakt.

De ontmoetingen met jongeren uit verschillende kerken was het allermooiste wat me daar is overkomen. Ik begon dat jaar in een mentorgroep met een hele sloot zelfvoldane vrijgemaakten (die om één of andere reden niet kristelijk maar gristelijk zeiden; ze waren dus aan hun taal te herkennen), ijverende pinksteraars, emotionele evangelischen, brave hervormden en een gerokt en bedeesd meisje uit de Gereformeerde Gemeenten. Iedereen had ideeën over elkaar en ik het meest over iedereen. We moesten voor het vak ‘kerkelijke kaart’ (topografie van de kerkscheuringen) bij wijze van practicum een andere kerk bezoeken. Ik besloot lekker extreem naar de Gereformeerde Gemeenten te gaan. Ik keek mijn ogen uit. Raar en vreemd: aapjes kijken.

En toen kwam het bedeesde meisje uit de GerGem in het geweer: “Wij zijn geen aapjes, wil je ons proberen te zien als mensen?!” Het maakte diepe indruk. Ik realiseerde me ineens dat ik in enorme stereotypen dacht over al die anderen: evangelisch was happyclappy, vrijgemaakt was zelfvoldaan, hervormd dat was ik dus dat was oké. Ik nam nooit de moeite echt met anderen te praten en te luisteren.

Het gesprek met haar begon en langzaam veranderde ze van een aapje in een mens. Het begin van het proces van menswording van veel anders-kerkelijken. Een soort evolutie die tot de dag van vandaag doorgaat. Wie had gedacht dat dát ooit op de EH zou gebeuren...

Geschreven door:

TimZingt

Cabaretier en liedjesschrijver

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over

Lees ook

Anna van der Breggen combineert geloof met topsport

Anna van der Breggen combineert geloof met topsport

‘De kerk helpt mij mijn gedachten bij God te brengen’

In memoriam Harry Kuitert

In memoriam Harry Kuitert

Hoe Kuitert zijn geloof verloor – en velen met hem

Mirjam Hollebrandse

5 redenen om iemand uit te nodigen voor een kerkdienst

5 redenen om iemand uit te nodigen voor een kerkdienst

Doe mee aan de eerste editie van Kerkproeverij

Mirjam Hollebrandse

Zij schelen 19 jaar

De vonk sloeg over in de Praxis: Kirsten was 18 ("bijna 19") en Dirk 37 jaar. Het leeftijdsverschil weerhield ze niet om drie jaar later in het huwelijksbootje te stappen. "Hij is niet echt een oude wijze man ofzo."