Icon--npo Icon--menu Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Waarom Denk net zo calvinistisch is als de SGP

Stemwijzer koppelt blogger Anton de Wit aan Denk

De mens is verdorven en niet in staat tot het goede. Dat mensbeeld zie je niet alleen terug bij de SGP, maar ook bij de nieuwe partij Denk. Om Nederland beter en mooier te maken heb je dan een hele rits aan strenge regels nodig. Blogger Anton de Wit houdt daar niet van.

De stemwijzer probeerde mij aan Denk te koppelen. Nu heb ik me, ook vroeger in mijn vrijgezelle jaren, nooit iets aangetrokken van koppelpogingen van deez' of geen. Dus ik zal er ook niet voor terugdeinzen het advies van de electorale koppeltante van Nederland met een beleefd bedankje naast mij neer te leggen.

Avances
Maar op zichzelf stond ik eigenlijk best open voor de suggestie. Als principieel polygame kiezer houd ik graag alle opties open, en ik ben niet het type christen dat het vanzelfsprekend vind om op een christelijke partij te stemmen. Eerder in tegendeel; toenaderingspogingen van de christelijke partijen beantwoord ik met de beproefde strategie van ‘playing hard to get’. Ze mogen wel een beetje moeite voor me doen – wijntje, dinertje bij kaarslicht, Barry White-cd, dat werk – voor ik op hun avances inga.

Acceptatie
Maar Denk dus: ik had zelf ook al aan Denk gedacht. Onlangs mocht ik, als kersvers lid van het opiniepanel, aanschuiven bij De Tafel van Tijs. Daar kruisten Kees van der Staaij van de SGP en Tunahan Kuzu van Denk de degens over het heikele thema islam en integratie. Het ging eigenlijk vooral over het SGP-standpunt, en zoals je kunt zien in de uitzending heb ik daar een paar kritische kanttekeningen bij mogen plaatsen. Het Denk-standpunt werd nog even aangestipt maar daar konden we niet zo uitgebreid op ingaan. Maar ik kon me op zich goed vinden in wat Kuzu zei: we moeten eens ophouden met praten over integratie, en beginnen te praten over acceptatie.
Dat is een goed en belangrijk punt. Tegenwoordig kun je dat bijna niet meer hardop zeggen zonder voor wegkijker of gutmensch te worden uitgemaakt, maar ik voel nog steeds wel wat voor het ouderwetse standpunt dat diversiteit een groot goed is, en dat we het anders-zijn van de ander moeten waarderen.

Repressie
In het verkiezingsprogramma van Denk wordt dat nog eens beaamd en verder uitgewerkt, met vele zoete fluisterwoordjes over hoe diversiteit leidt tot creativiteit, over een inclusieve samenleving, en dat alles omfloerst met poëzie van Marsman. Bijna was ik om. Maar toen volgden tien concrete voorstellen om tot zo’n inclusieve samenleving te komen. Weg romantiek; de muziek ging uit, de kaarsen werden uitgeblazen, het kille tl-licht ging weer aan.
Ik las een ontluisterend technocratisch verhaal over diversiteitsquota en loksollicitaties, een ‘racismepolitie’, heropvoedingsprogramma’s voor mensen met intolerante denkbeelden, een heus ‘racismeregister’ waarin dat soort mensen worden gebrandmerkt met een grote R, een orwelliaans klinkend ‘Ministerie van Acceptatie’. Brrr! Alle maatregelen die Denk voorstelt zijn repressief. Acceptatie moet niet gestimuleerd worden met – ik noem maar wat – multiculturele festivals en ontmoetingen in buurthuizen, nee, het moet keihard afgedwongen worden met totalitair aandoende maatregelen. Wie niet horen wil, moet maar voelen.

Calvinistisch mensbeeld
Toen besefte ik: aan de Tafel van Tijs bevochten ze elkaar als volmaakte tegenpolen, maar ten diepste is Denk net zo calvinistisch als de SGP. Het achterliggende mensbeeld is hetzelfde: de mens is fundamenteel verdorven en tot alle kwaad geneigd, dus er is een sterke autoriteit zoals de staat nodig om dat kwaad te beteugelen en te disciplineren. Daar valt wat voor te zeggen, maar ik ben ook in dat opzicht toch een ander type christen. Ik heb iets meer vertrouwen in de goedheid die ook in mensen zit, en in de positief-vormende werking die van een liefdevolle gemeenschap uit kan gaan.

Dus nee, ik denk dat Denk toch – net als de andere christelijke partijen – iets meer moeite zal moeten doen om mijn stem te winnen.

Geschreven door:

Anton de Wit

Journalist, auteur en redacteur

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Lees ook

Christelijke partijen vinden elkaar in ‘rustig debat’

Christelijke partijen vinden elkaar in ‘rustig debat’

Meer onrust buiten dan in de zaal

Hoe dit debat jouw stem kan veranderen

Hoe dit debat jouw stem kan veranderen

Christelijk lijsttrekkersdebat hier te volgen via een livestream

Politicus Van der Staaij presenteert zijn boek

Politicus Van der Staaij presenteert zijn boek

SGP leider beschrijft ontmoetingen met indrukwekkende personen

Zij schelen 19 jaar

De vonk sloeg over in de Praxis: Kirsten was 18 ("bijna 19") en Dirk 37 jaar. Het leeftijdsverschil weerhield ze niet om drie jaar later in het huwelijksbootje te stappen. "Hij is niet echt een oude wijze man ofzo."