Icon--npo Icon--menu Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Slaapliedje

Blog van TimZingt

‘Ikke-slape-ikke-moe!’ Het commando klinkt uit het ledikant. Ik zet het slaapliedje in voor mijn dochter van twee jaar.

Het is het einde van het bedritueel: na het kietelen, het vallen, het kiekeboe, nog een keer kietelen, ander liedje, nog een keer kietelen en weglopen, terugkomen en de laatste keer kietelen, liedje, weg, kiekeboe, echt de laatste keer kietelen... volgt dan eindelijk het gebedje: ‘Ik ga slapen ik ben moe’. Ze zingt het luidkeels mee. 

Ik leerde het zelf van mijn moeder. Maar toch zing ik het in de light-versie. Er is één couplet dat ik niet uit mijn strot krijg voor mijn peuterpuber: ‘Het boze dat ik heb gedaan, zie het Here toch niet aan. ’Schoon mijn zonden vele zijn maak om Jezus’ wil mij rein.’ Ik kan me niet voorstellen dat zo’n schaapje haar vele zonde gaat liggen belijden. 

Het is een teken van de tijd: opvoeden tot boetvaardige zondaar vind ik ingewikkeld en volgens mij ben ik niet de enige. Ik hoor zelden getuigenissen waarin zondebesef centraal staat. God is een grote vriend. Iemand om mee te chillen en te sparren, niet om verantwoording aan af te leggen. Dat komt uit de tijd van een angstig godsbeeld. Je moest ’s avonds al je zonden belijden, want God had ze allemaal gezien (en genoteerd) en wilde checken of je ze zelf ook nog kon ophoesten. Anders: geen vergeving.

Wie herkent niet de onpedagogische retorische vraag ‘wat denk je dat de Here God ervan vindt als Hij je zo zou zien?!’ Het antwoord liet zich raden. Onze zonden waren velen.
 De bevrijding: geen angst meer maar genade en liefde. Ik ben er de afgelopen jaren mee doodgegooid. Het levert nou niet bepaald bescheiden kinderen Gods op. De nieuwe generatie christenen bidt niet om vergeving, maar claimt zijn recht als kind. Nu! Nooit begint zo’n gebed met ‘’t boze dat ik heb gedaan’. Getuigt van weinig zelfinzicht. Beetje oppervlakkig. Aan de andere kant: terug naar de angst lijkt me ook niet aanlokkelijk. 

Ik zing dat coupletje voorlopig dus niet. Verlies ik iets door dat niet te doen? Dat zou eeuwig zonde zijn. 

Geschreven door:

TimZingt

Cabaretier en liedjesschrijver

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons