Icon--npo Icon--menu Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Recht op onbereikbaarheid

Blog van Tijs van den Brink

in Nieuws

We hebben er weer een recht bij! Vorige week dook ineens het ‘recht op onbereikbaarheid’ op. Kende ik niet. In Frankrijk is het onlangs ingevoerd: werknemers in dat land hoeven niet langer altijd (lees ’s avonds) bereikbaar te zijn en hun mail te lezen. PvdA-leider Lodewijk Asscher, die minstens zo hyper campagne lijkt te kunnen voeren als zijn voorganger Samsom, liet vorige week weten dat recht ook in Nederland te willen invoeren.

Hoewel ik graag hard en veel werk, ben
 ik voor. Sinds de mobiele telefoon er is, is het werk er altijd en overal. Aanvankelijk overheersten de vreugde van het gebruiksgemak en de plezierige opwinding van de wereld voortdurend letterlijk bij de hand te hebben. Maar inmiddels beginnen voor mij de nadelen zwaarder te wegen. 

Dat geldt niet zozeer voor de mail, die is meestal ’s avonds redelijk rustig. Voor mij gaat het met name over de sociale media, waarop ik vooral nieuws, meningen en sport volg.
 Voor een licht verslavingsgevoelige nieuws- en sportjunk als ik, is die telefoon niet langer altijd een zegen. Hij. Leidt. Af.
(Oeps! Zei ik dat de mail bij mij ’s avonds wel meevalt? Ik krijg op het moment dat ik it typ, 21.51 uur, een reactie van een collega op een mail die ik hem tien minuten geleden stuurde.)
Op één of andere manier blijf je door de mail of de telefoon toch geconcentreerd op je werk – of in mijn geval het nieuws. En dat is voor m’n omgeving niet fijn. 

Daarom is strenge persoonlijke regelgeving nodig. De telefoon nooit mee naar de slaapkamer – een gewone wekker doet het ook prima. Als de kinderen uit school komen: de computer een kwartier dicht. Tijdens het eten geen telefoons in de buurt. Tijdens praten met gezinsleden: telefoon weg. In de vakantie: maximaal een uur per dag om het nieuws bij te houden. Oké dan, ’s morgens een uur krant, ’s avonds een half uurtje sociale media. 

Wij mensen (ja, jullie ook, vrouwen!) kunnen geen twee of meer dingen tegelijk. Als ik naar mijn vrouw luister en ondertussen op mijn computer kijk, luister ik natuurlijk niet echt. En voor mijn vrouw geldt hetzelfde. Onbereikbaarheid is een mensenrecht. Want echte communicatie kan niet zonder echte, onverdeelde aandacht. 

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons