Icon--npo Icon--menu Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

"Manifest tegen moslimhaat helpt populisten"

Waarom Anton de Wit islamkritiek niet wil uitbannen

Theologen Janneke Stegeman en Alain Verheij publiceerden onlangs een ‘Manifest voor een christendom zonder moslimhaat’. Volgens blogger Anton de Wit spelen ze met hun aanval op alle vormen van islamkritiek de populisten alleen maar in de kaart.

Hup Janneke en Alain, zeg het ze zoals het is!

Het christendom en de populistische pleitbezorgers van de ‘joods-christelijke cultuur’ zijn valse vrienden. De inperking van religieuze vrijheden van moslims die de rechts-populisten bepleiten, zal ook de christenen snel genoeg treffen. Bovendien: het onbarmhartige populisme staat haaks op de christelijke barmhartigheid. Een zelfbewuste christelijke identiteit zou nooit moeten drijven op haat jegens andere identiteiten. En dat geklets over een ‘joods-christelijke cultuur’, tot slot, is een gotspe, een opportunistisch verzinsel om een gevaarlijk hullie-zullie-denken te promoten.

Dit alles is mijn stellige overtuiging, en om die reden was ik in eerste instantie wel blij met het manifest van Janneke Stegeman en Alain Verheij ‘voor een christendom zonder moslimhaat’. Ik ben ook zeer voor een christendom zonder moslimhaat. De eerste twee punten van het manifest las ik met grote instemming. Hup Janneke en Alain, zeg het ze zoals het is!

Apekool
Maar vanaf punt 3 begon mijn enthousiasme toch snel te tanen. We mogen, even kort gezegd, niet tegen moslims zeggen dat ze – noem maar op – antisemitisch, gewelddadig, vrouwonvriendelijk zijn. Want wij zijn dat zelf ook. Dus. Iets met een splinter en een balk.
Wat een apekool. Natuurlijk moeten we zelfkritisch zijn, natuurlijk hoeven we niet te doen alsof wij zulke engeltjes zijn en vele malen beter dan de ander. Maar dat ontneemt ons niet het recht – of sterker: de plicht om ook kritisch te zijn op anderen.

Moesten christenen in de jaren ’30 bescheiden hun mond houden over het Duits antisemitisme?

Selectief zwijgen
Stegeman en Verheij zijn opvallend selectief. Als Trump iets zegt over vrouwen in hun kruis grijpen, zeggen deze vaderlandse theologen dan ook: ‘Wij mogen daar niks van zeggen, want in christelijke kerken is het ook bar gesteld met de emancipatie’? Natuurlijk niet, dan protesteren ze ertegen, en terecht. Moesten christenen in de jaren ’30 bescheiden hun mond houden over het Duits antisemitisme (wat velen helaas inderdaad deden), omdat ze beseften dat Luther op dat vlak ook geen lieverdje was geweest? Natuurlijk niet! Maar dat is wel precies wat Stegeman en Verheij nu zeggen als het gaat over opvattingen of gedragingen van moslims.

Nee
Moeten we bescheiden zwijgen wanneer de christelijke gouverneur van Jakarta voor de rechter verschijnt vanwege vermeende belediging van de Koran, uitgejoeld door hordes woeste fundamentalisten? Nee. Moeten we zwijgen wanneer uit pas gepubliceerd onderzoek blijkt dat atheïsten en vrijdenkers in toenemende mate vervolgd worden, toch met name in moslimlanden? Nee.

Schuldcomplex
We moeten onze godsdienst inderdaad niet laten misbruiken om haat tegen moslims te rechtvaardigen. Maar het inslikken van alle kritiek op de islam uit een soort collectief schuldcomplex is even fout. Sterker nog: het zal de populisten alleen maar verder in de kaart spelen. Die klagen toch al dat er geen kwaad woord over de islam gezegd mag worden. Ze krijgen gelijk van Janneke Stegeman en Alain Verheij.

Geschreven door:

Anton de Wit

Journalist, auteur en redacteur

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons