Icon--npo Icon--menu Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Fysioflarden (1)

Blog van Annemarie van Heijningen

Ik heb een kronkel. ‘Wist ik’, denkt u triomfantelijk. Mispoes! Ik bedoel het letterlijk: een letterlijke kronkel in mijn lijf.

Is uw ruggengraat een uitroepteken, zoals ruggengraten behoren te zijn, de mijne is een vraagteken. Of liever: een s. De s van stomme scheve scoliose. Daartoe word ik wekelijks bij de fysiotherapeut verwacht, die mij om onduidelijke redenen placht te pletten. Een noodzakelijk kwaad, dat ik hekel en haat. Ik vind het – uitzonderingen daargelaten – niet fijn om half in mijn blootje te liggen, zwoegend onder iemands zwaartekracht. “Ooit iets gebroken bij een cliënt?” informeer ik, snakkend naar adem. “Ja,” dropt hij plompverloren, “zeven ribben bij één persoon.” 

“Geval van osteoporose imperfecta zeker,” zeg ik nuffig. In een medische omgeving doe ik of ik veel verstand van dergelijke zaken heb. Vermoedelijk is dit een masker. “Klopt,” antwoordt hij. “Comapatiënt en manco in de rapportage. Dan krijg je dat soort dingen. Maar nu mag je gaan staan. Ik wil je rug in actie zien.” 

Ik hijs mezelf gehoorzaam overeind en strek desgewenst een linkerarm of rechterbeen. “Hm,” klinkt het twijfelachtig binnensmonds, “dit bot zou naar beneden moeten gaan en het gaat naar boven. Deze zou naar links moeten schuiven en het gaat naar rechts. En dit gewricht zou moeten draaien en het staat stil.” Rubikskubus-terminologie omtrent mijn arme achterste.

Daar krijg ik de zanikzenuwen van. “Valt er ook nog wat gezelligs over mij te melden?” vraag ik scherp over mijn schouder. “Uiteraard,” komt hij achteloos, “je houdt bijvoorbeeld goed je hoofd rechtop. Sommige mensen met een scoliose lopen namelijk zó.” Hij wandelt op wonderlijke wijze door het vertrek met zijn hoofd op het linkerpuntje van zijn schouder. “Jij doet dat echt heel goed.” Kijk eens aan. Dat ik mijn hoofd knap recht kan houden terwijl ik toch een scoliose heb. Het is het raarste complimentje dat ik ooit ontving.

Geschreven door:

Annemarie van Heijningen

Schrijfster en spreekster

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over