Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Twijfeltaboe

Blog van Annemarie van Heijningen

Soms stelt mijn geloof geen fluit voor. Waar is God? Ik tast in den blinde en zie Hem niet. Ik roep in de leegte en hoor Hem niet. Ik blader in Zijn boek en ervaar Hem niet. Het kan dagen duren, weken, of maanden. Geloven zonder gevoel. Zoiets als baren zonder weeën.

Terwijl alles in mij is verweven met de Allerhoogste. Achtendertig jaar met God maakt geloof tot een verlengstuk van mezelf. Ik kan er niet abrupt mee stoppen. De verbinding met Boven verbreken zou innerlijke zelfmoord zijn: er blijft niets meer van mij over. Ik heb geen andere keuze dan mijn geloof op de automatische piloot te gooien. Ik bid, ik lees, ik zing, ik praise. Worstelen wordt wachten. Roerloze stilte. Waar bént U? Geef mij een teken van leven. 

Tot het er weer is, Híj er weer is. Voelbaar aanwezig. Ik kan het niet concretiseren, laat staan wetenschappelijk bewijzen. Ik ontdek Hem in een boek dat ik lees, in
 een lied dat ik luister. Ik ervaar Hem als ik mijn verwijten of stommiteiten de storm 
in schreeuw en de regen weldadig mijn tranen wist. Ik hoor Hem, als Zijn stem – o kostbare zeldzaamheid – mijn hart binnendringt.

Wat Hij zegt, is onverwacht en staat haaks op wat zich roert in mijn rebellerend brein. ‘Je kunt Me vertrouwen.’ Of: ‘Wees niet bang, je doet het goed.’ Die laatste fluistering, een heilig compliment van Hogerhand. Als een genadeslag. Genadeslag. Ik weet niet eens of ik dit delen mag. Het is persoonlijk, kwetsbaar en intiem. Zo’n moment dat ik jankend aan Zijn voeten zit, omdat geen zielenacht of zonsverduistering mij nog van Hem scheiden kan. 

Ik deel het toch. Voor al mijn twijfelbroers en -zussen, die lijden onder het taboe. Twijfel: van de boze, uit de boze.
 Wie twijfelt, is verdacht. Laat ze praten. Laat het los. En geen paniek: geloof dat twijfel overleeft, is altijd sterker dan voorheen. 

Geschreven door:

Annemarie van Heijningen

Schrijfster en spreekster

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over