Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

'Ik vind de kerk saai en stom'

Column van Timzingt

'Ik vind de kerk saai en stom'. Voordat je denkt dat dit een uitspraak is van een dwarse tiener van 16: ik tekende dit op uit de mond van mijn zoon, die nog in de basisschoolleeftijd zit.

En volgens mij is hij geen uitzondering. Meisjes vinden de kerk prachtig: knutselwerkjes, gesprekskring met een top en een flop, meezingen, dansje en toneeltje doen. 

Maar jongens hebben door de bank genomen andere favoriete bezigheden: voetballen, vechten, stoeien, klauteren en bijdehandte parodieliedjes verzinnen. En dat verhoudt zich slecht tot de bloedserieuze kidspraise, de lieve Bijbelverhalen (‘Goed, ik ben dus een schaap? Behbeh!’) waar hij iets van moet leren (‘Hakte David zijn hoofd eraf?! Vet!’) en de stichtelijke knutseltjes die dan gemaakt moeten worden (‘Ik maak een gangster-David met vette gun’ - kinderwerkster zwaar gechoqueerd afgevoerd).

Onze kerken zijn vrouwenkerken, en er is maar weinig waar jongens en mannen zich mee kunnen identificeren. Je moet anderhalf uur stilzitten en tijdens de preek empathisch knikken en amen-hummen. De aanbiddingsdienst gaat over de vrouwelijke behoefte aan nabijheid en op de wc moet je zittend plassen. Als je al mag bewegen in de kerk, dan moet dat sierlijk met een banier. De Bijbelkring is een onvervalste vrouwencontactgroep. Niets stoers en mannelijks aan. Nooit eens een aanbiddings-hike waarbij je vies mag worden of een voetbalpreek met penalty’s. Houd me ten goede: ikzelf ben ondertussen al helemaal into de vrouwenkerk.

Ik vind het heerlijk om te reflecteren met een kop verse muntthee, ik geniet intens van etherische worship en wil graag met een stiltecoach bomen knuffelen. Maar echte mannen moeten er niet aan denken. In dat opzicht heb ik wel sympathie voor de musketiers: die hardlopende testosteronbommen uit het Noorden, die kameraadschap 2.0 hebben uitgevonden. Zij proberen wanhopig de man weer een eigen plek te geven in de vrouwenkerk. Ik hoop voor jongens als mijn zoon dat zij meer invloed krijgen.

Nu zit hij de vrouwenkerk uit. Als beloning mag hij na de dienst lekker voetballen met de andere jongens op het pleintje naast de kerkzaal. Dan is er totale focus en aandacht. Die eredienst kan hem niet lang genoeg duren.

Geschreven door:

TimZingt

Cabaretier en liedjesschrijver

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over