Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Tien dingen die christenen vaker moeten zeggen

"We hoeven niet altijd antwoord te hebben op geloofsvragen"

in Geloven

Christian Piatt, een Amerikaanse schrijver, spreker en muzikant, heeft een lijst opgesteld met tien dingen die christenen volgens hem vaker moeten zeggen. Hij wil hen inspireren hun geloof te blijven uitdragen, ook in de ‘post-christelijke' eenentwintigste eeuw.

1. “Sorry"
Veel leed in de wereld kan worden gerelateerd aan het christendom. Ondanks dat we hier vaak niet persoonlijk verantwoordelijk voor zijn, kan een verontschuldiging van onze kant veel verschil maken. Ook al erkennen we slechts het kwaad en de ongerechtigheid, we zouden het meer moeten betreuren dat iets waarvan we deel uitmaken, bijdraagt aan het lijden van iemand. 
 
2. “Hoe kan ik je helpen?”
Soms zijn we bezig met het oplossen van een probleem, zonder echt oog en oor te hebben voor degene die we helpen. Goed bedoeld misschien, toch kan dit arrogant overkomen. Dan is het een verspilling van tijd en moeite. Stel gewoon een open vraag, zoals: "Hoe kan ik je helpen?" Je stelt je kwetsbaar op, want het antwoord zou wel eens meer van je kunnen vergen dan gepland. Dat is het risico van dienen.
 
3. “Ik weet het niet”
We hoeven niet altijd een antwoord te hebben op geloofsvragen. Soms is het beter om nederig toe te geven dat je geen idee hebt dan om met pasklare, ingestudeerde antwoorden te komen.
 
4. “Misschien heb ik het fout”
Dit punt gaat samen met #3. Het heeft alles te maken met de geloofstraditie om alles zeker te willen weten. Als we hieraan vasthouden, ontstaat er ook ruimte voor pijn en vervreemding. Geef toe dat je mogelijk fout zit. Je zult zien dat er ruimte ontstaat voor mededogen en verzoening.
 
5. “Wat denk jij?”
Een derde punt in dit thema is de zogenaamde ‘epistemische nederigheid', oftewel: nederigheid over je kennis. Vraag mensen gewoon hoe ze denken over het christelijk geloof, de Bijbel of wat dan ook. Soms leer je meer over het geloof van niet-christenen. Elke christen zou wat niet-christelijke vrienden moeten vragen om van tijd tot tijd eens een goed perspectief te bieden.
 
6. “Ik houd van je”
We hebben de beste bedoelingen wanneer we anderen over God of Jezus vertellen. Maar praten over Gods liefde kan ook abstract en een beetje vreemd overkomen. In plaats van voor God te spreken, kan je beter een risico nemen en het op jezelf betrekken. ‘God houdt van je’ klinkt goed, maar het is uitdaging om te zeggen: "Ik houd van je".
 
7. “Vertel me meer”
Oprecht interesse tonen is het fundament van de familie van Christus. We zitten zo vaak naast mensen – in de kerk, op het werk, op school of ergens anders – van wie we weinig of niets weten. Conflicten en onoverbrugbare verschillen drijven mensen geregeld uit elkaar. De wereld van vandaag vraagt ons een liefde te verkondigen die groter is dan die verschillen.
 
8. “Dat is vervelend”
Als christenen hebben we vaak de neiging alles te willen oplossen, maar vaak is het belangrijker en waardevoller om empathie te tonen.

9. “Laten we het proberen”
Vaak vergeten we dat we toeleven naar het Koninkrijk op aarde. In voorbereiding daarop mogen we ruimte maken voor nieuwe dingen. Zoals Paulus stelt, moet ons geloof een kinderlijke openheid hebben; eerder ‘wat is het volgende?’ dan ‘we hebben het altijd zo gedaan’.

10. Niets
Het is gebruikelijk om ongemakkelijke stiltes te verbreken met cliché’s, maar soms is het beter om slechts aanwezig te zijn of gewoon te luisteren. Dat we christenen zijn, betekent niet dat we de opdracht hebben om alles op te lossen of te bepalen. Door vaker stille tijd te houden, kun je gewend raken aan het gevoel dat stilte geeft. 

 
Bron: Huffingtonpost.com

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons