Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Mon Dieu!

in Geloven

De afgelopen tien weken sprak ik iedere week iemand die 'Adieu!' heeft gezegd tegen de kerk, en in veel gevallen ook tegen God. Ik weet niet goed hoe het komt, maar het viel me zwaarder dan voorgaande series.

Wekenlang te horen krijgen dat ons geloof is 'bedacht', dat wij gelovigen-van-huis-uit gehersenspoeld zijn, dat er voor het bestaan van God en het kwaad net zo weinig bewijs is als voor het bestaan van kabouters, dat je echt een koekwaus bent als je in wonderen gelooft. - ik ben er even helemaal klaar mee.

Onlangs woonde ik een dienst bij waarin 24 jonge mensen belijdenis deden. Ze zeiden 'Mon Dieu!' in plaats van 'Adieu God'. Tijdens de dienst hoorde ik soms de stemmen van m'n Adieu God?-gasten in mijn hoofd: 'Deze mensen zijn gehersenspoeld, deze mensen weten nog van niks, ze leven in een waanwereld'.

Het lukte me de stemmen tot zwijgen te brengen. Prachtige jonge mensen, de wereld ligt voor ze open, niemand die ze in 2015 nog ergens toe dwingt: ze kiezen er zelf voor met God te leven. Omdat ze iets van Hem hebben gemerkt.

Zeker, ze zijn jong. Zeker, ze hebben nog niet veel meegemaakt. Hoewel, drie (!) van de 24 verloren op jonge leeftijd hun moeder... Voor sommige gasten in Adieu God? een reden God vaarwel te zeggen. Voor deze drie niet. Integendeel. Ontroerd en ontroerend vertelde een dochter dat ze ook niet wist waarom haar moeder overleed en dat ze soms ook niet wist waar ze het zoeken moest, maar dat ze toch, ondanks dat, had gemerkt dat God er is. En. Haar. Draagt.


Tijs
@tijsvandenbrink

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons