Icon--npo Icon--menu Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

BLOG | Geen integratie zonder erkenning

Blog van Johan Snel

in Nieuws

Mondjesmaat haalt het ook de Nederlandse media. Het bisschoppelijk bezoek aan Turkije, drie dagen achtereen. Terwijl juist wij er veel van kunnen leren.

Nee, dit gaat niet over Sinterklaas. Hoewel onze eigen dierbare bisschop een rasechte Turk was en we dat best eens mogen vieren. Nu niet roepen dat Turken zich toen nog niet zo noemden, want het zijn dezelfde mensen en onze Nicolaas was een van hen.

De waarheid omtrent de herkomst van Sinterklaas geeft minstens even veel te denken als de huidskleur van Piet. Maar we hebben het nu over een andere bisschop. En wel de bisschop van Rome. Een lang weekend lang bracht paus Franciscus een bezoek aan Turkije. Na de hoofstad en het mausoleum van Atatürk kwam het echte werk. Want dat is Istanbul, de aloude Romeinse hoofdstad. Een thuiswedstrijd, zou je denken.

Wereldwonder

Maar daar ligt juist de gevoeligheid: In Istanbul moet de Romeinse pontifex op eieren lopen. Hij deed dat met verve, en daar kunnen ook wij ons voordeel mee doen.

In de Blauwe Moskee bad hij naast de grootmoefti van de stad, en gebaar van erkenning dat in heel Turkije wordt gewaardeerd. Pas daarna liet hij zich rondleiden door de Ayasofya, de 1500 jaar oude kerk van de Heilige Wijsheid. Het absolute wereldwonder vormt de voornaamste inspiratiebron voor kerken en letterlijk alle moskeeën op aarde.

Weggezet

Dat was echter slechts het begin. In de katholieke kerk waren alle verschillende christelijke stromingen uitgenodigd. Afrikaanse drums en Turkse, Aramese en Engelse gebeden maakten de veelkleurigheid voelbaar.

Franciscus erkende de opvang van meer dan anderhalf miljoen vluchtelingen in Turkije, een inspanning die hij alle andere landen terecht ten voorbeeld stelt. Persoonlijk stak hij een groep jonge vluchtelingen uit Syrië en Irak een hart onder de riem.

In Nederland zijn we druk met heel andere dingen: geen tijd dus voor vluchtelingen. De totale omarming van de dominante seculiere cultuur onder het mom van integratie, daar zijn wij druk mee. Volmaakt geïntegreerde burgers, parlementariërs zelfs, worden doodleuk weggezet als ‘Turken’ als ze dat niet kunnen. Zoals onlangs gebeurde in de PvdA.

Erkenning

Als je integratie gaat verwarren met afgedwongen assimilatie, schep je inderdaad problemen. En misken je het meest eigene van mensen.

In Istanbul liet Franciscus een andere weg zien. ‘Wij mensen proberen eenvormigheid en homogenisering af te dwingen. Maar rijkdom, verscheidenheid en diversiteit leiden nooit tot botsingen als we ons laten leiden door de Geest.’ Ook in de orthodoxe katedraal ging Franciscus door in het spoor van de erkenning en vroeg hij de patriarch om een zegen.

In Istanbul leken ze het te begrijpen. Nu wij nog. 

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over

Lees ook

Venezolaanse oppositie vraagt paus om hulp

Venezolaanse oppositie vraagt paus om hulp

De Venezolaanse oppositie heeft de hulp van paus Franciscus ingeroepen om een eind te maken aan de ernstige politieke en economische crisis in het...

Paus Franciscus verslaat zijn miljoenen op Instagram

Paus Franciscus verslaat zijn miljoenen op Instagram

@Franciscus derde meest gevolgde wereldleider

Gert-Jan Schaap

Luidt priestertekort einde van celibaat in?

Luidt priestertekort einde van celibaat in?

Getrouwde priesters mogelijke oplossing priestertekort