Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Level 6: Kerk Binnenstebuiten

De schoonheid van scherven

in Geloven

Hoe kijk jij naar mensen die totaal andere dingen doen, andere kleding dragen of in andere zaken geloven? Deze week denken we na over de veelkleurige wereld om ons heen.

De opdracht van deze week:
Doe de opdracht voordat jullie samenkomen als groep!
Vraag iemand uit een heel andere kerk of jullie een keer een zondag mogen ruilen. Jij gaat naar zijn/haar kerk, en hij/zij naar jouw kerk. Na afloop drinken jullie koffie bij en vraag je elkaar hoe het was.
In welke dingen herkende je je?
 
Mail je medespelers wat je kunt leren van de verschillen.
 
1. Koffie
Drink samen koffie. Doe eens gek: neem eens een totaal ander drankje dan normaal.
 
2. Lees
Lees de korte samenvatting van het boek van Roald Schaap en lees de column van Marco van der Straten op deze pagina.
 
Samenvatting:
Lang hebben we ons als kerk gericht op de waarheid: als het maar klopte. Dat leverde – naast mooie dingen – ook scheiding en boze gezichten op.
Wat we misschien moeten leren, is ons als kleine clubjes Jezusvolgelingen te scherpen aan elkaar en ook aan de medemens buiten onze geloofsclubjes. Dan komen we tot ons doel. Je zou het nóg scherper kunnen zeggen: als we ons niet aan elkaar scherpen, lopen we ons doel mis. En dat is zonde van de tijd. Scherpen voelt vaak als verliezen. En verliezen is, denk ik, nodig om te groeien en door te ontwikkelen. Jezus zegt het zelfs nog sterker: ‘Een zaadje moet sterven voor het vrucht kan dragen.’ Dan blijkt dat het niet om je eigen eer of gevoel van zekerheid gaat, maar werkelijk om God.
Uit deze zaadjes die sterven komen nieuwe initiatieven. Er komt ruimte voor nieuwe groei. In de verschillende kerkdenominaties zijn zo ontzettend veel verschillende kleuren van God verwerkt. Als je uitzoomt, kun je er de lengte, de breedte, de hoogte en de diepte van Gods liefde in terugzien. We hebben andersdenkenden nodig om onszelf te scherpen, om onze eigen wijsheden te laten blootleggen en om de volheid van God te gaan herkennen.
 
We hebben de misfits, de kneuzen, de andersdenkenden, de dorpsgekken, de verstrooide professoren, de eigenwijze en onzekere songwriters, de woedende activisten, de zorgzame huismoeders, de atheïsten, de oma’s en de moslims, de snelle zakenmannen, de bankiers en de prostituees nodig! Zonder hen missen we een stukje van de visie op God. Ons eigen plaatje is slechts een beperkt plaatje en door ons beeld niet bij te stellen, blijven we over met een afgod, een plat plaatje van een driedimensionale God.
 
Vertrouwen we erop dat wat we doen in al onze onvolmaaktheid op den duur gezien wordt en dat mensen het mozaïek herkennen, waarbij alle kleine stukjes beeld die we samen van God hebben een volledig beeld schetsten? Dat vergt geduld en vertrouwen, want we hebben geen controle over hoe het over zou moeten komen. Het enige wat we doen is liefde, rust, rechtvaardigheid, vergeving, kracht en vernieuwing hoopvol voorleven.
 
Het is alsof we allemaal naar een discobal kijken; iedereen ziet een ander spiegeltje oplichten. Soms worden we door het leven gedwongen om van standpunt te veranderen en mogen we een ander stukje spiegel zien. Dat kan een emotionele toestand opleveren, maar uiteindelijk verbindt het je met een nieuwe groep mensen die ook vanuit dat gezichtsveld naar de discobal mogen kijken. Naarmate we ouder worden en kleine beetjes van het leven en van God hebben gezien, worden we milder naar onszelf. Het eerste spiegeltje zullen we nooit vergeten, wat was dat mooi. En hopelijk leren we om net zo enthousiast te zijn als we nieuwe spiegeltjes ontdekken en herkennen we onszelf in het enthousiasme van anderen als zij een ander stukje spiegel zien.
 
Column:
Kleurige scherven (met scherpe randjes)
 
Ik ben geen knutselaar; daar ben ik veel te ongeduldig voor. En toch bevond ik me ineens aan een tafeltje vol tegeltjes, met een scherpe kniptang in mijn hand. Ik kneep mezelf eens in mijn arm… zit ik hier nu te mozaïeken?
Samen met een paar anderen knipte ik er lustig op los. Iedereen was gefocust op zijn eigen plankje. Het voelde wat zinloos. Zo’n klein plankje. Een paar kleurtjes. Zelfs toen ik klaar was, leek het nergens op. Totdat we ons eindresultaat, plankje voor plankje, teruglegden op een groot tableau. We stonden er vol verbazing naar te kijken. Een kunstwerk. Gemaakt van ogenschijnlijk zinloze tegeltjes.
 
Overal scherven
Soms hebben we nauwelijks een idee of ons leven als christen ertoe doet. Als we niet oppassen, wordt elke goede bedoeling of elke daad van liefde gesmoord in het dagelijkse portie leed dat de media over ons uitstorten. Maar die scherven, die zijn overal te vinden. Het lijkt soms zinloos als we kleine scherfjes weer op hun plek proberen te leggen. Totdat we zo nu en dan van een afstandje kunnen kijken. Het is verrassend om te zien hoe er door de kleine naadjes en barstjes heen, iets moois ontstaat.
 
Grote kunstenaar
Vanuit hemels perspectief: er is een kunstenaar die heeft nagedacht hoe het uiteindelijke schouwspel moet worden. De Schepper, die alles bedacht en creëerde. Ik kan er met mijn verstand niet bij, maar ik blijf geloven dat Hij het overzicht houdt. Hij zal al die scherven en brokstukken herscheppen tot iets nieuws, iets prachtigs; tot het wereldkunstwerk zoals Hij dat heeft bedoeld.
 
Open vizier
Nee, het staat er niet goed voor met deze wereld. En ook in kerken en in ons christelijke leventje kan het anders zijn dan zou moeten. Maar we kunnen wel kiezen hoe we hiermee omgaan. Trekken we ons als christenen terug in de eigen, besloten wereld en doen we de deur dicht? Of staan we biddend in die wereld, vol onzekerheid en twijfel. Maar met een belangrijke basis: God bewaart het overzicht.
 
Marco van der Straten is hoofdredacteur van Visie en actief in de jonge kerk @Rijnwaarde in de Leidsche Rijn.
 
3. Luister
Beluister het themaliedje van Roald.

4. Bespreek
Bespreek met elkaar de opdracht van deze week. Hoe was het om een andere kerk te bezoeken? Wat waren mooie dingen? Waar ergerde jij je aan?
En hoe kijk jij naar mensen met een andere mening?
Probeer elkaar aan te moedigen om komende tijd het positieve van verschillen in te zien.
 
5. Speel
Het is weer tijd om het pionnetje te verzetten! Hoeveel punten hebben jullie? Welke kringgenoten hebben de meeste punten binnengebracht? Welke de minste? En waarom?
 
 
Tekst: Marco van der Straten, Pieter-Jan Rodenburg
Beeld: Roald Schaap

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons