Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Level 8

"Is onze liefde voor ontdekken groter dan de angst voor het onbekende?"

in Geloven

In de tweede week van Kerk Binnenstebuiten gaan we op bezoek bij de eenzamen en bestuderen we of onze angst voor het onbekende groter is dan onze liefde voor het ontdekken.

Opdracht week 3

Voer deze opdracht uit vóór de kringavond.
In de week van eenzaamheid heeft de opdracht van Kerk Binnenstebui- ten ook te maken met dit onder- werp. Maak eens een praatje met iemand waarvan je denkt dat die weinig aanloop heeft. Dat kan bij de koffie na de kerk, het bankje in het park of bezoek bijvoorbeeld een verzorgingshuis of psychiatrische inrichting en vraag bij de receptie wie nooit bezoek krijgt. 
 

  1. Koffie

    Begin zoals iedere week de avond met koffie en ontmoeting.

  2. Lees

    Lees de samenvatting van het boek:

    Virus

    Soms, als iemand een griepje heeft, zeggen we: 'Tja, het heerst hè.’ Daarmee bedoelen we: je kunt er niet zoveel aan doen, het is er nou eenmaal. Ook in de kerkcultuur ‘heersen’ er bepaalde dingen, dingen waar je niet veel aan kunt doen.

    Er zijn vaak grofweg twee krachtvelden die bepalen wat er heerst: angst en liefde. Angst zorgt er vaak voor dat we strikt gaan leven, dat we geen fouten willen maken. Angst betekent dat we bang zijn voor straf, voor vergelding of voor negatieve uitkomsten. Uit angst bouwen we systemen, verzinnen we regels om ervoor te zorgen dat er niet teveel verandert.

    Liefde gaat uit van ‘vrijlaten’. Je kunt door fouten maken leren om genadig naar jezelf te zijn en niet te stoppen met zoeken naar het goede. Ieder mens staat ergens op het brede spectrum tussen angst en liefde.

    Wat heerst? Is het angst of liefde? Blijven we de gevaren weren vanuit onze angstige blikvelden? Of durven we spelenderwijs onze wereld een klein beetje te vergroten in het vertrouwen dat we van kleine obstakels juist groeien? Is onze liefde voor ontdekken groter dan de angst voor het onbekende?

    Lampenkap
    Jezus noemt ons licht. Hij heeft het over hoe het licht niet verstopt moet worden, maar dat het op een centrale plek moet schitteren. Wat zou een centrale plek zijn in de cultuur, in je woonplaats.

    Hij noemt ons ook zout. Het zout heeft een invloed op de aarde door er simpelweg aanwezig te zijn. Je hoeft zelf niet veel te doen als zout. Het werkt optimaal als je het goed verspreidt, en het zich mengt met de omgeving.

    Kerken organiseren zich nu zo dat mensen zich niet meer verspreiden. We hebben eigen gebouwen met muren, eigen regeltjes en ons eigen clubgebouw. Het zou al een klein beetje schelen als we ons bewogen in openbare ruimtes zoals buurtkroegen of wijkcentra. De kerk als zoutpotje. Kan dat op z’n kop?

    Als we samen blijven klonteren, spiegelen we ons aan elkaar. We vertellen de positieve verhalen, die ons verlammen of opjagen om nog beter onze best te doen. Zo ontstaat het risico dat we elkaar veroordelen als we het niet zo goed doen, en dat we naar buiten toe beschermend worden. We vormen zó'n bak licht, dat we een overbelichte werkelijkheid aanbieden. Het resultaat: we worden steeds banger voor het donker.

    Koninkrijk 
    Als we kijken naar wat Jezus over Zijn Koninkrijk zei, heeft dat weinig te maken met veilige burchten, riddergevechten, vestingmuren en vlaggen.

    Hij heeft het over het mosterdzaadje. Dat werd vaak gezien als onkruid. Mosterd groeit te pas en te onpas overal doorheen. Als een soort virus dat zich niet door regels tegen laat houden, maar gestaag doorgroeit. De boeren hielden niet zo van mosterdplanten. Als er eenmaal mosterdzaad in de bodem zit, kun je verder niets meer met de grond doen.

    Ik denk dat Jezus op deze woekerende eigenschap doelde toen Hij zei dat het koninkrijk van de hemel als een mosterdplant is. Het is nét als onkruid. Het woekert en bedekt de hele grond, zodat al het andere onkruid geen kans heeft.

    Het is als een virus dat ongezien langzaam uitgroeit tot een onuitroeibaar fenomeen. Liefde, vergeving, recht, vrede en schoonheid groeien op te midden van andere invloeden. Je zou kunnen zeggen dat de kenmerken van deze dimensie besmettelijk zijn en de cultuur beïnvloeden. Niet door een podium, niet in een afgesloten kas waar onder ideale omstandigheden gekweekt wordt, niet in een warm hemels bad, weg van de kou. Maar als een zoutkorrel in de grond en als een lichtpuntje in de nacht, vermengd met de omgeving.

  3. Luister
    Luister naar het liedje van Roald.
Wat Heerst - Roald

4. Bespreek

Bespreek de opdracht van deze week en bovenstaande tekst. Deze vragen kunnen daarbij helpen:

- Hoe beviel de opdracht? Had je het idee dat je zout of licht was?
- Kun je een vervolg geven aan de opdracht?
- Herken jij je in het beeld dat er in dit hoofdstuk geschetst wordt?
- Wat vind jij mooie dingen aan jullie gemeente? Spreken die ook bezoekers aan, denk je?
- Wat vind jij moeilijke dingen aan de gemeente? Waarin zijn dingen misschien anders dan Jezus ze bedoelde?
- Wat kunnen jullie doen om het zout en het licht meer te verspreiden? Wat zijn centrale plekken in jullie buurt of stad, waar je invloed zou kunnen uitoefenen?
Probeer eens een aantal concrete punten te noemen.

5. Speel
Houd de score bij op het speelbord. Bespreek met elkaar ook waarom je het (wellicht) lastig vond om de opdracht uit te voeren.
Deel je ervaringen op Twitter met hashtag #kerkbb of online op EO.nl/binnenstebuiten

6. Bid
Vraag God of je zout en licht mag zijn voor je omgeving. Bid voor de mensen die je deze week hebt ontmoet.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons