Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

FILM | Dorsvloer vol confetti

Knisperend hellevuur in meeslepend refo-drama

in Mediatips

“De wereld ziet dat je een goede christen bent aan je praat, daad, maar vooral aan je gewaad.” Het is een typerende uitspraak in de film ‘Dorsvloer vol confetti’, die het leven van de 12-jarige Kathelijne in een streng reformatorisch gezin in Zeeland in beeld brengt. De verfilming van het boek van Franca Treur gaat vandaag in première in de Nederlandse bioscopen.

Met prachtige beelden en interessante invalshoeken geeft regisseur Tallulah Schwab de soberheid van de reformatorische gemeenschap een andere dimensie. En dat is uitzonderlijk voor een verhaal over een streng reformatorisch milieu. Volgens NRC-filmrecensent Coen van Zwol maakt de bitterheid van ex-refo’s in de jaren zestig nu plaats voor “begrip en bitterzoete nostalgie”.
 
Schwab weet met een kabbelende film toch een meeslepend verhaal neer te zetten. Kathelijne heeft een grote fantasie en is een echte dromer. Met haar verhalen vermaakt ze zichzelf en anderen en weet ze de werkelijkheid net even een andere draai te geven. Als enig meisje in een groot gezin heeft Kathelijne het niet altijd even gemakkelijk. Hoewel ze liever helpt bij de koeien, heeft ze vooral taken in het huishouden. ‘Een goede huisvrouw herken je aan een opgeruimd aanrecht en een schoon toilet’, vindt haar vader.

Avontuurlijk als ze is, komt ze af en toe toch buiten haar vertrouwde wereld. Met opa naar het café om ijs te eten, met haar broer Christiaan naar de kermis en logeren bij haar tante in de grote stad. 
 
Hemel en hel
Opvallend aan de film is dat er veel nadruk ligt op de hemel en de hel. Het woord ‘Jezus’ of ‘genade’ wordt dan ook niet één keer genoemd. Bij de begrafenis van opa ligt - ondanks zijn heldendaad - alleen de focus op het ‘hellevuur’, dat je vervolgens op de achtergrond hoort knisperen.

Het heeft een beangstigend effect op de leefwereld van de reformatorische gemeenschap, dat voel je mee als kijker. Je zou het Kathelijne en haar familie zo graag toewensen: de rust en de vreugde van de genade die Jezus ons geeft.
 
Oordeel
Het open en luchtige einde met confetti - wat overigens wel erg surrealistisch overkomt – laat het oordeel aan de kijker zelf over.
Kathelijne vertrekt, de wijde wereld in. En haar moeder toont eindelijk dat kleine beetje genegenheid waar je als kijker al die tijd op zat te wachten. 


Auteur: Suzanne Smallenbroek

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons