Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Eenzaam in je relatie

Ik sluit me zelf op en ben af en toe radeloos in mezelf

in Geloven

Marleen voelt zich eenzaam in haar relatie. Ze heeft het idee dat ze er is voor het huishouden en de kinderen, maar dat haar mening er bij haar man niet toe doet. Ze ervaart geen liefde en genegenheid. Het panel buigt zich over haar brief

BRIEF

Geacht panel,

Ik ben een vrouw en heb samen met mijn man drie kindjes. Al een aantal jaren weet ik dat de communicatie tussen ons niet is wat het moet zijn. Verschillende malen heb ik getracht hem daar op te wijzen, het te verbeteren, etc. Ook in de opvoeding zijn er dingen waar we verschillend over denken. Als ik over dingen wil praten, krijg ik nagenoeg geen antwoord. Alsof mijn mening er niet toe doet. Hij is niet van zins zijn houding te veranderen. Van lieverlee krijg ik het gevoel dat ik er ben voor het huishouden en de kinderen, zodat het allemaal soepeltjes verloopt. Maar we zijn ook getrouwd en dat gevoel is weg. Het lijkt alsof ik samenwoon met iemand die me nog wel accepteert, maar dat het verder niet gaat. Hierdoor bekoelt mijn gevoel, ik sluit me zelf op en ben af en toe radeloos in mezelf. Ik voel van zijn kant geen liefde meer komen, geen woord of gebaar van genegenheid. Therapie wil hij niet. Ik heb al meerdere malen aangegeven dat dat een optie zou zijn. Ik kan hem toch niet dwingen? Ik wil zo graag weer die verbondenheid voelen die we hadden, maar op de een of andere manier word ik bang voor de reacties (lees: geen reactie) als ik dingen aankaart die enige gevoelswaarde hebben. Ik heb al zoveel gelezen: toon je man alle liefde die je hebt, wees goed voor hem etc. Maar zo kan ik het niet meer. Ik voel me hier ontzettend verdrietig over en ben bang dat ik wegzak in een put die dieper is dan ik nu kan voorzien. Voor de kindjes ga ik door, blijf ik een blijde moeder die het beste met ze voor heeft. Maar hoe lang is dit vol te houden? Ik bid veel of er iets mag veranderen Mijn man vroeg wel vanmorgen wat er toch was met me, maar ik heb maar niets meer gezegd. Het lukt me niet meer. Omdat ik weet welke reactie ik krijg: geen reactie, of het gezegde: wat een gezeur...

Hoe moet ik verder?

Marleen

 

Beluister de rubriek

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Lees ook

'Wat we ook deden, hij was niet te redden'

'Wat we ook deden, hij was niet te redden'

Yvonne moet verder zonder haar broer

Poster | Je bent zo mooi

Poster | Je bent zo mooi

Vriendelijke woorden geven mensen kracht om te leven

Waar is God in ziekte en lijden?

Waar is God in ziekte en lijden?

Het vangnet van Gods liefde: vergeet in het donker niet wat je in het licht geleerd hebt.

Zij scheidden 50 jaar geleden en trouwden onlangs opnieuw

‘Oma die met opa trouwt, dat klinkt wel een beetje gek’