Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Lezersvraag | Waarom zou je nog geloven?

"Geloven is de mooiste vergissing die je kunt maken"

Reinier Sonneveld geeft regelmatig antwoord op vragen van lezers. Zoals deze die binnenkwam op de redactie: "Ik vind het lastig om te geloven. Ik weet ook wel dat dit heelal niet uit het niets is ontstaan – dat klinkt echt absurd. Maar er is ook heel veel lijden. Dus is het een beetje fifty-fifty toch? Ik ben wel tevreden met het gewoon niet te weten."

In Nederland is agnos(ticis)me (niet weten of God bestaat) inderdaad de meest relaxte optie. Je gelooft in ‘iets’ en je stoot verder niemand tegen het hoofd. Je hebt er een beetje troost aan, je voelt soms wat leiding, je hoopt op een hemel, maar je hebt verder niet het gedoe van een kerk, en ook niet het chagrijn van de felle atheïsten. Fifty-fifty is dan een prima oplossing toch? 

De zaak God staat sterk
Nou… Ik denk zelf al niet dat het echt zo fifty-fifty is. De ‘zaak God’ staat gewoon erg sterk. Verreweg de meeste argumenten wijzen in zijn richting: het grootste deel van de mensheid ervaart hem op een of andere manier en inderdaad is het wel heel onlogisch dat dit enorme heelal uit het niets zou zijn ontstaan (zoals je al zegt), enzovoorts.

Het enige zware tegenargument is - je noemt het ook - al die ellende. Nu zijn ook daar sterke antwoorden op, maar die zijn rationeel en lijden raakt je hele bestaan. Daarom ‘werken’ die verstandelijke modellen nooit zo goed. Op gevoelsniveau werkt geloven des te beter: het is een hele troost te beseffen dat God er altijd bij is, je verdriet kent, met je meevecht en uiteindelijk ook alles goed zal maken.

Dus nee, fifty-fifty is het bepaald niet, denk ik. Maar stel je voor dat ik me vergis en de argumenten voor God inderdaad zijn weg te strepen met de argumenten tegen. Wat dan?

Van alle ‘vergissingen’ de mooiste
Dan nog denk ik dat je het beste kunt geloven. Geloven is namelijk proberen je te laten vormen door een heel mooi verhaal: dat alles begonnen is bij Liefde, alles doordrenkt is van Liefde, en alles ooit zal worden opgenomen in Liefde. Ik weet dat er genoeg rommel van gemaakt wordt, maar dat is uiteindelijk het verhaal.

Besef dat je altijd een verhaal hebt. Je hebt altijd overtuigingen die je beïnvloeden, daar ontkom je niet aan. Helemaal niks weten of volgen, dat kan gewoon niet. Welnu, als je dan toch een overtuiging hebt, maar je echt niet zeker weet welke waar is, hoe zou je dan kiezen? Want kiezen doe je uiteindelijk sowieso.

Ik denk dat het dan logisch is te kiezen voor welk verhaal je het mooiste vindt. Je weet niet welke waar is, maar je kunt wel voelen wat je het meeste raakt. Ik ken zelf geen mooier verhaal dan dat van het christendom. Wat mensen er ook aan mismaken, uiteindelijk gaat het over dat God liefde is. Daar wil je toch meer van weten? Er is toch niets mooiers wat je leven kan bepalen?

Dat is geloven: je laten raken door de God die liefde is en, met vallen en opstaan, al aanklooiend, proberen die liefde in praktijk te brengen. Misschien zul je nooit zeker weten of die God echt bestaat, misschien is het een grote vergissing – maar dan wel de mooiste vergissing die je kunt maken. Als ik het toch niet zou weten, laat ik me toch – in dit korte leven dat ik heb – het liefste inspireren door het mooiste wat ik ken.


Auteur: Reinier Sonneveld

Geschreven door:

Reinier Sonneveld

Theoloog en schrijver

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over

Lees ook

Komen (huis)dieren in de hemel?

Komen (huis)dieren ook in de hemel?

Bonhoeffers rake antwoord op de vraag van een huilend kind

Gert-Jan Schaap

Waarom heeft God de mug gemaakt?

Waarom heeft God de mug gemaakt?

Het dodelijkste dier ter wereld: waar is de mug goed voor?

Voorganger schrijft 'open brief aan kerktwijfelaars'

Voorganger schrijft 'open brief aan kerktwijfelaars'

‘Val op zondag gewoon eens binnen’

Mirjam Hollebrandse

geloofsvragen 18 juni 2018

Annemarie wordt langzaam blind

‘Ik weet niet goed of mijn ziekte een doornenkroon of een lauwerkrans is’