Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

BLOG | Hoe de wereld samenkomt bij een kerk in Israël

In de Grafkerk in Jeruzalem leer je wat geloven in het echt betekent

in Nieuws

Een opschrift in de graftuin in Jeruzalem is me altijd bijgebleven: 'Hij is niet hier, hij is immers opgestaan.' Het bordje blijkt verdwenen, alleen het haakje zit nog boven de deuropening. Maar het klopt nog altijd: het graf is leeg.

Anderhalve eeuw geleden gingen met name Britse Jeruzalemgangers twijfelen. De traditionele Grafkerk voldeed niet aan hun beeld, en ook geleerden zochten Golgotha ergens anders. De doorslag gaf de Britse generaal Gordon, een echte houwdegen van het Empire die ook diende in India en de Soedan.

Op zijn eerste dag in Jeruzalem zag hij vanaf het dak van zijn logement een heuvel die hem aan een schedel deed denken. Dit moest de plaats geweest zijn van Jezus' kruisiging, wist hij.

Ware kruis
Sindsdien houden vooral protestanten van de graftuin, en dat is begrijpelijk. Het rotsgraf dat hier werd gevonden lijkt te te voldoen aan alle beschrijvingen in het evangelieverhaal. En de tuin, ooit een wijngaard, is een ideale plek voor meditatie.

De rest van de christenheid houdt vast aan de Grafkerk. Protestanten halen er soms hun neus voor op, maar ten onrechte. Een paar uur tussen de pelgrims leert je hoe 2000 jaar christendom er in de praktijk uitziet.

Ze komen er sinds de moeder van keizer Constantijn, 1700 jaar geleden, het 'ware kruis' ontdekte en de kerk liet bouwen over het graf en de kruisheuvel. Haar vindplaats is nu een kapel diep onder de grond.

De top van Golgotha vind je op de eerste verdieping en het graf ligt pal onder de koepel, als een christelijk heilige der heiligen. Pelgrims uit alle hoeken van de wereld drommen in rijen om er te bidden.

Geloven in het echt
In de Grafkerk komt de hele christenheid samen. Een orthodoxe priester, goedlachs en vloeiend Engelstalig, wenkt je binnen in het graf. Hij staat voor de engel die ooit op de opstandingsmorgen de vrouwen opwachtte.

De kerk is een mierenhoop van duistere gangen en tientallen kapellen, en allemaal koesteren ze hun eigen heiligdommen. Naast de orthodoxen vooral de katholieken en Armenen, maar ook Kopten en Syriërs en andere vertakkingen van het vroege christendom.

De Ethiopiërs zijn op het dak beland, maar via hun tijdloze kapellen kun je weer afdalen naar de onderaardse cisterne die Helena, die moeder van de keizer, onder Golgotha ontdekte. Een hippe Ethiopische jongen gaat ons voor en doopt zich in het waterbekken.

Over joden kun je gemakkelijk romantisch doen. Met christenen wordt dat lastiger, want die zijn er bij miljarden. In Jeruzalem kom je ze op één plaats tegen. En leer je wat geloven voor zoveel verschillende mensen in het echt betekent.

Johan Snel

Drs. Johan Snel is historicus. Als docent Journalistiek en onderzoeker bij het lectoraat Media, Religie en Cultuur is hij verbonden aan de CHE in Ede. Komende weken blogt Johan vanuit Galilea in Israël, waar hij met zijn gezin op vakantie is.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons