Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Wat te bidden bij zoveel ellende?

Arjan Lock op reis voor EO Metterdaad in Centraal-Afrikaanse Republiek

Al meer dan jaar is de Centraal Afrikaanse Republiek (CAR) in het nieuws vanwege bloedige gevechten tussen christenen en moslims. En zelfs tussen christenen onderling. EO-directeur Arjan Lock reist momenteel met een cameraploeg door dit tot op het bot verdeelde land voor EO-Metterdaad. Dag 5 van zijn blog: Kerkdienst onder de mangoboom

Ik heb op veel verschillende plekken kerk gevierd, maar vanmorgen was wel een heel bijzondere. We zaten onder de mangobomen in de open lucht, een drum sloeg de maat en een man of 60 zong uit volle borst de liederen mee. Even buiten de kring van de provisorisch in elkaar getimmerde kerkbanken zag ik de huisjes staan - of wat daar van over was: in brand gestoken en verwoest.

Gelynched
Even daarvoor had dominee Michel me zijn kerk laten zien. Een paar maanden geleden waren de buitenlandse moslimtroepen op brommers en pick-ups zijn wijk binnengereden. De dienst was net afgelopen en iedereen vluchtte weg. Bij terugkomst was er niets meer van het gebouwtje over. In de periode dat de troepen de stad bezet hielden, lieten acht van zijn gemeenteleden het leven. Gewoonweg gelynched omdat ze niet aan de goede kant stonden. Zelf was hij ternauwernood aan de dood ontsnapt toen een bendeleider in een goede bui slechts zijn brommer in de brand had gestoken, hem afranselde en hem vervolgens liet gaan. Al die tijd had hij geen woord gezegd, denkend aan wat Jezus deed toen hij geslagen werd.

Levenswandel
Nu zijn de kansen gekeerd en zijn de vreemde bezetters met de noorderzon vertrokken. Dat wil zeggen, ze zitten nog in de buurt van de stad en komen af en toe nog binnenvallen. Verder naar het noorden zijn ze nog de baas. Maar in Bossangoa  hebben de milities van de Anti-balaka (coalitie van voornamelijk christelijke strijders) het nu voor het zeggen. Zij hebben alle moslims en collaborateurs verdreven en hun huizen verwoest. Talloze ruines en karkassen van auto’s bepalen het beeld in het stadscentrum. Een paar jongeren uit zijn gemeente hebben zich bij de Anti-balaka aangesloten. Dominee Michel gelooft niet dat het goed is om zo partij te kiezen. Hij heeft ze ook gezegd dat ze pas weer een stap in de kerk mogen zetten als ze hun levenswandel veranderen.

Wat moet je bidden?
Het zijn de verhalen die we ook op zaterdag veelvuldig hebben gehoord. Soms te gruwelijk om hier te vertellen. Verhalen over grof en primitief geweld, verkrachtingen en moorden. 
Ik sprak Nadia, een meisje van 13. Ze was buiten de stad gevlucht maar wilde thuis wat eten halen voor haar hongerige moeder en broertjes. Ze werd meegenomen door een bendelid en gehavend en misbruikt weer teruggebracht. Ik luisterde naar een dominee die zag hoe zijn broer in de rug werd geschoten toen hij de kerk uit rende. 

We zaten bij het gezin van moeder Madeleine die met tranen in haar ogen vertelde over wat haar was overkomen. Ze waren vanuit de stad het veld ingevlucht. De bendes waren haar, haar man en 5 van haar 11 kinderen gevolgd omdat ze wisten dat ze redelijk welgesteld waren. In het veld hadden ze haar man gepakt en gekneveld. Onder bedreiging van een mes moest er geld gehaald worden. Dat bleek niet genoeg en ook de veestapel moest er aan geloven. Toen uiteindelijk alles was afgenomen werd hij doodgeslagen, terwijl zij alles moest aanschouwen. Wat moet je dan nog vragen? En wat moet je dan voor haar en haar gezin bidden als dat aan je gevraagd wordt?

Danken
Vanmorgen in de kerk in de open lucht heb ik gedankt deze broers en zussen te mogen ontmoeten. Mensen die lijden onder wetteloosheid en te maken krijgen met religies die misbruikt worden om de macht te houden of te krijgen. Mensen die sterk blijven in het geloof en hun heil zoeken bij God. Een God die ons liefheeft, Die leert dat we de ander moeten liefhebben, ja zelfs onze vijanden vraagt te vergeven. Dat was de boodschap van dominee Michel, wat ik hem alleen maar na kan zeggen. Zondag zit ik weer in de kerkbanken van mijn eigen gemeente. Ik zal dan denken aan de dienst onder de mangoboom en in stilte bidden voor Nadia, Madeleine en al die anderen.   


Foto's: EO Metterdaad/Jaco Klamer 

Geschreven door:

Arjan Lock

Theoloog en schrijver

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons