Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

BLOG | Geld en jeugdwerk

“Een opgelapte wipkip van Marktplaats: is dát investeren in jongeren?”

in Nieuws

Geld in de kerk is altijd een boeiend onderwerp. Goed jeugdwerk willen is één ding, goed jeugdwerk financieel mogelijk maken is een tweede. Professionalisering is nog al eens lastig. Geld en jeugdwerk lijken altijd met elkaar verbonden te zijn, maar toch blijkt die relatie echt niet altijd zo duidelijk te zijn. Sta me toe twee verhalen te vertellen.

Een tijdje terug was ik te gast in Los Angeles in de Saddleback Church. Wellicht voor sommigen nog bekend van het boek Doelgericht Leven en de jeugdwerkvariant Doelgericht Jongerenwerk. Ik kreeg daar als gast een rondleiding. Mijn mond viel open van verbazing toen ik de speeltuin bij een groot gebouw zag.

Ik was al onder de indruk, omdat ik net had ontdekt dat dit megagebouw daar was neergezet voor de nul- tot vierjarigen. Maar ik werd bijna weggeblazen door de mededeling dat de designer van Disney World de speeltuin ontworpen heeft. Alleen het beste is goed genoeg voor hun kinderen.

Wipkip van Marktplaats
Mooi detail om erbij te vertellen, is dat ik de week hiervoor bij een Nederlandse kerk stond te kijken naar een op marktplaats op de kop getikte wipkip. Eén van de gepensioneerde kerkleden had hem - zo goed en kwaad als dat ging - opgeknapt. De boodschap van mijn Nederlandse gids was duidelijk: kijk eens hoe wij investeren in onze jongeren. Ik zag dat anders…

In perspectief
Toch heb ik me hierdoor ook op een verkeerd been laten zetten. Niet zo lang geleden kreeg ik een mooie mail van twee jeugdleiders, die met hart en ziel in een kleine kerk van mijn achterban werken met jongeren. Die mail is al een blog op zich. Het hielp me de dingen weer eens in perspectief te zetten. Ik citeer:

“Er zijn in ons dorp zes clubs voor kinderen en jongeren van ongeveer 4 tot 18 jaar. Al die clubs worden gerund door enthousiaste leiders die er echt voor gaan. De clubs zijn bedoeld voor alle kinderen in het dorp. Het is onze droom om samen met onze broeders en zusters uit andere kerken alle kinderen van het dorp te bereiken met het samen beleven van het geloof en het evangelie. Wat prachtig als je dat kan betekenen voor je omgeving.

Waarschijnlijk ontbreekt het ons aan professionaliteit. We hebben geen stappenplannen of speerpunten. Er zijn geen targets die we willen halen of verplichte momenten van aandacht geven aan elkaar. Ons beleid past op een klein briefje: we hebben met ons allen onze Heer en Heiland van harte lief en willen dit doorgeven aan de kinderen en jongeren op wie we dol zijn. Van wie we werkelijk houden.

Het zijn niet die jongeren, maar een groep mensen - met ieder hun eigen naam en eigen dingen. Een relatie aangaan is niet moeilijk, omdat je niet alleen door het clubwerk op elkaar betrokken bent, maar meer vanzelfsprekend, je gaat niet op in de massa.

Eén keer per jaar rusten we elkaar toe als leiders en coördinatoren.  We doen niets meer dan bidden, de dingen die we mooi en minder mooi vonden met elkaar delen en kijken hoe we elkaar kunnen helpen. That's it, zo eenvoudig. Dat nu juist in die eenvoud onze kracht ligt, dat horen we eigenlijk nooit. Vandaag vertel ik het aan jou.”

Ik grijp graag de gelegenheid aan om het door te vertellen…


Auteur: André Maliepaard

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over