Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Arjan Lock vanuit Centraal-Afrikaanse Republiek

EO-directeur voor opnames EO-Metterdaad in Afrika

in Mediatips

Al meer dan jaar is de Centraal Afrikaanse Republiek (CAR) in het nieuws vanwege bloedige gevechten tussen christenen en moslims. En zelfs tussen christenen onderling. EO-directeur Arjan Lock reist momenteel met een cameraploeg door dit tot op het bot verdeelde land voor EO-Metterdaad.

Bangui, 20 mei 22.00

De eerste blog vanuit de Centraal Afrikaanse Republiek typ ik op mijn kleine kamertje bij het licht van een zaklamp. De tientallen vliegen die op het licht afkomen en het doordringende geluid van krekels geven onmiskenbaar aan dat ik in Afrika ben. Vanmiddag zijn we aangekomen op de ‘internationale’ luchthaven van Bangui: een vliegveldje waar op de enige baan net een wat groter vliegtuig van Air France kan landen. 

Schrik
Het eerste wat we zagen was de eindeloze hoeveelheid schamele ‘tentjes’ pal naast de landingsbaan. Tienduizenden vluchtelingen bivakkeren hier omdat ze zich niet veilig weten in de hoofdstad, een paar kilometer verderop. Het geweld van de afgelopen maanden heeft veel slachtoffers geeist en de schrik zit er goed in.

Mensenvlees
Wat ik in de voorbereiding heb gelezen over dit land tart ieder voorstellingsvermogen. Een geschiedenis van Franse overheersing, decennia van uitbuiting en onderdrukking door dictators en buitenlandse mogendheden die op de natuurlijke rijkdommen uit zijn: goud, diamanten en uranium. Een naam die nog een vage herinnering oproept is die van dictator Bokassa, die in de jaren zeventig zichzelf uitriep tot de keizer van centraal afrika en van wie het verhaal gaat dat hij mensenvlees at. 

Fragiel
Maar ook nu, de laatste anderhalf jaar is er sprake van vreselijke gebeurtenissen. De Seleka uit het voornamelijk islamitische noorden grepen na jarenlange frustratie de macht en trokken moordend en plunderend door het land. Als tegenreactie gingen de Anti Balaka vreselijk tekeer. Een kleine vredesmacht van UN-militairen probeert het geweld een halt toe te roepen, maar de toestand is fragiel en iedere dag zijn er berichten van moorden en wraakacties. Wat moet je in zo’n land beginnen? 

Verdrietig
We zijn hier om zichtbaar te maken dat er christelijke organisaties zijn die de slachtoffers van het geweld proberen te helpen. Open Doors, ZOA en Tear zijn hier actief in het geven van noodhulp en traumaverwerking. Ik geef toe, alles wat ik heb gelezen en wat ik vandaag heb gehoord maakt je intens verdrietig. 
De komende dagen willen we zichtbaar maken dat achter de grote, complexe verhalen het altijd de gewone, kwetsbare mensen zijn die het slachtoffer worden. Ik weet niet of het lukt, maar mijn diepe wens is om het zo dichtbij te brengen dat het mij en de mensen thuis niet onberoerd laat. Dat zichtbaar wordt dat ieder mens recht heeft op een bestaan zonder geweld en angst. 

Bidden
Morgen ga ik samen met Victor (regisseur) en Jaco (fotograaf) aan de slag. 
Wilt u bidden voor de mensen hier en voor het team van Metterdaad? 
Om een behouden reis en om bewogenheid voor de mensen hier. 
Welterusten. 

Foto's: EO Metterdaad/Jaco Klamer 

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons