Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Nigeriaanse christelijke zusjes gedwongen tot seks

Gruwelijk verhaal over ontvoering door Boko Haram

in Nieuws

“De extremist dwong me om seks met hem te hebben. Ik huilde en zei: ‘Dit wil ik niet!’ Hij liet me een mes zien en zei: als je weigert, vermoord ik je. Ik bad in mezelf tot God en vroeg: waarom moet ik dit meemaken?”

De angst staat te lezen in de ogen van de negentienjarige Kamka wanneer ze vertelt over het drama dat haar en haar zestienjarige zusje Naya in oktober 2013 is overkomen. De twee christelijke meisjes uit het noorden van Nigeria werden ontvoerd door leden van de islamitische terreurgroep Boko Haram.

Christen
Naya weet nog precies te vertellen wat er gebeurde toen de extremisten 's avonds om negen uur gewelddadig hun huis binnenvielen. “We lagen te slapen, toen zo’n vijftien Boko Haram-leden ons huis binnenkwamen. Ze gingen de slaapkamer van mijn oudere broer binnen en schoten op hem. Hij werd in zijn hand geraakt. Ze vroegen naar mijn vader, maar die was niet thuis. Ze maakten mijn zus wakker en vroegen waar haar man was. Ze vertelde dat ze niet getrouwd was. Toen werden mijn zus en ik meegenomen. We liepen urenlang door het bos. Ik kreeg pijn in mijn been, maar toen ik dat duidelijk maakte, duwde één van de extremisten zijn geweer in mijn rug en zei: ‘Als je blijft klagen, schiet ik je neer.’ Ze vroegen ons: ‘Ben je christen of moslim?’ Ik zei dat ik christen was. Ze schreeuwden: ‘Waarom ben je christen?’ Mijn zus was erg bang en zei daarom dat ze bezig was om van christen moslim te worden.”

Trouwen
De groep liep de hele nacht door en kwam de volgende ochtend om vroeg bij de plek waar de extremisten hun basis hebben. Het was een uitgehouwen grot in een berg. Daarbinnen is een klein dorp, waar vroeger christenen woonden. De meesten van hen zijn vermoord, de rest is gevlucht. Al hun bezittingen zijn door extremisten in beslag genomen en vervolgens zijn ze er zelf gaan wonen.
De meisjes werden direct aan het werk gezet: ze moesten water halen en koken voor de extremisten. Ook werden ze diezelfde dag gedwongen om zich tot de islam te bekeren. Een paar dagen later kregen de zussen te horen dat ze allebei moesten trouwen. “We zijn veel te jong!” zei Naya. De leider liet hen zijn eigen dochter zien, een meisje van zeven of acht jaar oud. “Zij is ook al getrouwd”, vertelde hij. Naya: “Als we weigerden mee te werken, zouden we gedood worden. De man met wie ik gedwongen werd te trouwen, nam me met zich mee. Hij wilde seks met me hebben, maar ik weigerde. Toen pakte hij zijn geweer en een mes en dreigde me te vermoorden als ik me bleef verzetten. Ik zei dat ik ongesteld was en om die reden liet hij me uiteindelijk met rust.”

Moeder
Ook Kamka werd gedwongen om met een van de extremisten te trouwen. “Ik wilde niet; ik zei dat ik mijn moeder miste. Ik kreeg te horen dat ik mijn moeder maar moest vergeten, ik zou haar toch nooit meer terugzien. Ik huilde en bad, maar ik had geen keus: ik moest trouwen. De extremist dwong me tot seks. ‘Dit wil ik niet!’ zei ik. Hij liet me een mes zien en riep: ‘Als je weigert, vermoord ik je!’ Ik bad in mezelf tot God en vroeg: ‘Waarom moet ik dit meemaken?’ Ik stribbelde tegen, maar kon niet tegen hem op. Hij pakte zijn geweer en dreigde nogmaals: ‘Als je niet stopt met je te verzetten, schiet ik je neer!’ Toen heb ik me aan hem overgegeven.”

Vluchten
Toen de meisjes de volgende morgen wakker werden, bleken de extremisten te zijn verdwenen. “Ze waren op pad gegaan om huizen in brand te steken, zoals ze gewend zijn om te doen”, vertelt Naya. De vrouw van de leider kreeg medelijden toen ze hoorde hoe de meisjes in de grot terecht gekomen waren. “Als je gedwongen bent om hier te komen, moet je vluchten.” zei ze. De mannen bleven lang weg, vertelt Naya. “Ik heb geen idee wat er met ze is gebeurd. Misschien dat ze bij een gevecht zijn omgekomen.”
Na drie weken leek er voor de meisjes een einde te komen aan de nachtmerrie. Op een middag tijdens het water halen legde de vrouw van de leider de zusjes uit via welke route ze konden ontsnappen. “We lieten de emmers op de grond vallen en zetten het op een lopen. Op een gegeven moment raakten we de weg kwijt en het werd ook donker. We kwamen onderweg een huis tegen en waren heel moe. We twijfelden: zullen we aankloppen? We realiseerden ons dat dit gevaarlijk was, omdat we niet wisten wie er woonden. Teruggaan was geen optie, want dan zouden we zeker vermoord worden. We hebben gebeden en besloten toen om aan de achterkant van het huis te gaan slapen.”

Hond
“De volgende ochtend werden we ontdekt door de hond, die begon te blaffen. We hebben toen toch bij het huis aangeklopt. De moslim die in het huis woonde was heel vriendelijk en vroeg: ‘Zijn jullie die twee ontvoerde meisjes?’ We knikten. We werden hartelijk welkom geheten en kregen te eten. Ook kregen we water om ons te wassen. Hij vroeg zijn zus om met ons mee te gaan en ons naar een christelijk dorp verderop te brengen.”

Dankbaar
Nadat de meisjes in het dorp aangekomen waren, werd er contact gezocht met hun ouders. Vervolgens werden ze naar een christelijk kindertehuis in het zuiden van Nigeria overgebracht, omdat het voor hen te gevaarlijk was om terug te keren naar hun dorp.
Hoewel de meisjes zichtbaar getraumatiseerd zijn door de gebeurtenissen, gaat het naar omstandigheden goed met hen. “Ik dank God dat Hij ons gered heeft uit de handen van deze slechte mensen.”, zegt Naya. “Alles ligt nu achter me en ik ben ook niet bang meer. Ik wil nu alleen nog maar vooruit kijken.” Ook Kamka zegt dat het een stuk beter met haar gaat. “Ik ben heel dankbaar dat er door veel christenen voor me gebeden wordt. Ondanks wat ik heb meegemaakt, heb ik nog steeds vertrouwen in God.”


Donderdagavond wordt tussen 20.00 en 21.00 uur een  reportage over Naya en Kamka uitgezonden in het EO Radio 5-programma EO Door de Week.

Foto's: Stichting De Ondergrondse Kerk (SDOK) 

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons