Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

BLOG | Té bekende bijbelverhalen

Kinderen kennen verhalen al van door en door voordat ze er betekenis aan kunnen geven

in Geloven

Tussen de middag gaat ons lunchgesprekje over wat er vanmorgen op school is gebeurd. Met een diepe zucht vertelt onze jongste dat ‘de Here Jezus alwéér dood is gegaan’. Na wat dieper graven blijkt dat de school na Pasen nog een Paasjubel heeft georganiseerd, maar voor de kleinste vent in ons huishouden was de boodschap nu wel duidelijk. Hij was er voorlopig wel weer klaar mee.

Ik zie in een notendop gebeuren wat er in veel kerken gebeurt. De geschiedenis wordt zo vaak op zoveel manieren verteld, dat het bijzondere er een beetje vanaf gaat. Onze jongste is vier en heeft nu al een houding van ‘been there, done that’. Zelfs voorzichtig de hoopvolle afloop ter sprake brengen: (‘maar… Hij is toch ook weer opgestaan!’) hielp niet echt.
 
Dit gegeven is al jaren voer voor analyse in de kerk. Het zou soms teveel gaan over kennis, meer dan over het kennen. De verhalen worden zo vaak verteld dat bij de tijd dat kinderen er betekenis aan zouden kunnen geven er al zoveel afstand is gecreëerd door de verhalen van binnen en buiten te kennen, dat het nieuwe er wel vanaf is.
 
3 bijbelverhalen 
In sommige kerken - waar niet echt veel afstemming is tussen de verschillende vormen van jeugdwerk door de jaren heen - denken kinderen trouwens dat de Bijbel maar drie verhalen kent. Ze kennen Noach, Abraham en Jezus. Maar wel verteld met flanelborden, kleurplaten, knutselwerkjes, handpoppen en uit tien verschillende soorten kinderbijbels. Misschien bieden die kerken uiteindelijk nog het meest te ontdekken aan voor jongeren.
 
Elke jeugdleider kent de gesprekken wel met jonge gasten, die precies elk antwoord op elke vraag weten. Uiteindelijk vragen we in de kerk toch altijd naar de bekende weg. Als je vraagt waar de kindernevendienst over ging, dan zit je met het antwoord ‘God’ of ‘Jezus’ altijd op het goede spoor. Zelfs later op catechisatie kun je daar nog een heel eind mee komen.
 
Levend verhaal
Afgelopen zondagmiddag stonden er verschillende jongeren op het podium in onze kerk, maar in veel meer kerken in Nederland. Jonge gasten die openlijk verklaarden: Ik wil Jezus volgen! Omdat ze ontdekt hebben in hun eigen leven dat het meer is dan een verhaal die ze misschien al van binnen en buiten kennen.
 
In de getuigenissen die ik door de jaren heb gehoord tijdens deze bijeenkomsten zat er altijd wel een rode draad in. Er zijn mensen geweest die het verhaal levend hebben weten te maken door hun leven te delen. Vaak zijn dat ouders, soms zijn dat ouderen of jeugdleiders in een gemeente of gebeurde het tijdens een kamp. Opeens vallen die verhalen dan toch op hun plek en verandert het levens. Een bijzonder schouwspel.
 

Auteur: André Maliepaard

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over