Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

'God geeft mogelijkheden voor Evangelie in Egypte'

Arjen Veenstra over huidige situatie en toekomst Egypte

in Geloven

Arjen Veenstra van Bible League Nederland was onlangs voor vijf dagen in Egypte. "Ik ben onder de indruk geraakt van wat God aan mogelijkheden voor het Evangelie geeft". Een verslag van zijn reis.

Lopend en rijdend door Caïro valt direct op hoe stoffig, droog en onafgebouwd grote delen van de stad zijn. Diverse straten in bepaalde wijken zijn ooit opengegooid om bijvoorbeeld leidingen aan te leggen, maar zijn daarna nooit meer dichtgemaakt. De wegen van deze miljoenenstad, grenzend aan woestijngrond, staan regelmatig vol met oude, toeterende auto’s die fijnstof veroorzaken. En toch, juist in dit gebied valt het evangelie momenteel in zeer vruchtbare grond!

De roep van Mohammed
Twee weken geleden waren we in Egypte, een land met rijke historie. Egypte is ook het land dat in de Moslimwereld nog steeds gezien wordt als toonaangevend op het gebied van de Islam. Zo worden aan de Al-Azhar universiteit veel moslimgeleerden en –leiders opgeleid. Vijf keer per dag klinken zeer dominant de minaretten, vrijdag ’s middags ligt het dagelijks leven plat vanwege het vrijdagmiddaggebed en het hele land telt 150.000 moskeeën. Christenen vormen in dit land, ondanks dat ze volgens de overheid met zo’n 10 miljoen in het hele land zijn, een kleine minderheid aangezien er 90 miljoen mensen in Egypte wonen. Dat het toch een zéér kleine minderheid is, wordt extra duidelijk als we ons beseffen dat van dit aantal 90% automatisch wordt geboren als christen omdat ze deel uitmaken van de Koptische- of  Rooms Katholieke kerk en als we horen dat slechts 10% van alle christenen (dus ook incl. de Evangelicalen) een kerk bezoekt.

Hoe is het om te leven in zo’n dominante moslimcultuur? Zijn de christenen bang en hoe reageren de mensen op het evangelie? Vol vragen vertrokken we, vol verwondering over het werk dat God er momenteel doet, keerden we weer terug.

Pastor Ahmed*, 65 jr. en momenteel fulltime werkzaam als evangelist binnen de Presbytarian Church, vertelt ons over de recentere geschiedenis van het land: ’in de tachtiger en negentiger jaren, de jaren onder Mubarak, was er voor christenen vooral veel dreiging van de extreme groeperingen maar geen officiële vervolging. De situatie was relatief stabiel en er lag weinig druk op de christenen. Door deze stabiliteit was er voor het overgrote deel van de christenen geen reden om naar de kerk te gaan’.

Arabische lente
Begin 2011, nu drie jaar geleden, ‘waaide’ de revolutie over vanuit Tunesië. Dit zorgde voor een enorme omslag in het land. Jongeren namen het initiatief, zij kwamen in opstand, met als uiteindelijk gevolg de val van het regime.

Sindsdien is de situatie in het land  onrustig en instabiel, maar dat is gelukkig niet het enige effect.
‘We zien dat, sinds de revolutie, christenen dichterbij God komen. Mensen zoeken rust en zekerheid en gaan daarom naar de kerk, iets wat ze de jaren ervoor helemaal niet gewend waren’, geeft pastor Ahmed aan.
De revolutie dwingt de mensen ertoe na te denken. En te praten over onderwerpen  waar vroeger niet over gepraat werd. ‘Voor de revolutie was het not done om te praten over Moslims en Islam, de politiek (dus niet over Mubarak) en over mensenrechten’, geeft Mina* aan. Hij is de contactpersoon van veel kerken en evangelisten in deze regio. ‘Na de revolutie zijn dit opeens onderwerpen waar volop over gesproken wordt’. Dat maakt Egypte ook wel anders dan veel andere landen in het Midden-Oosten.

‘Er is in Egypte heel veel gebeden voor de situatie na de revolutie’ zegt Mina. ‘Als christenen hebben we geen christelijke partij om op te stemmen, maar het was ons diepe gebed dat er een seculiere partij aan de macht zou komen’. Dit gebeurde uiteindelijk niet en de overgrote meerderheid, ca. 60% stemde op de Moslim Broederschap. Ook Pastor Ahmed zag deze verandering met lede ogen aan. ‘Ik zag dezelfde mensen uit de 80-er en 90-er jaren weer opkomen binnen deze partij, zij die de christenen dreigden met aanslagen.’.
‘De christenen waren enorm teleurgesteld’ vertelt Mina , ‘helemaal toen het hetzelfde ging met de grondwet en de nieuwe president’. ‘Wat was de vrucht op al onze gebeden? Het was een moeilijke periode’.

Lees het volledige artikel hier

Bron: BibleLeague

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons