Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

BLOG | Geluidsoverlast in de kerkdienst

Onrustige jongeren: stil, eruit of is er nog een andere optie?

in Nieuws

In iedere kerk eigenen jongeren zich een plek toe. Zo was ik eens in een kerk waar alle jongeren rechtsvoor zaten. Of links, op de achterste twee banken. In de kerk waar ik nu zit, is het - gezien vanaf de preekstoel - rechts op het balkon. Tenminste, als je tiener bent. Als je jongere bent, dan zit je vanaf de preekstoel gezien links op het balkon. Niet de meest rustige plekken in een kerk overigens.

Nu zit ik zelden op één van de galerijen. Het is me wel eens gevraagd door ouders. ‘Jij bent toch de jongerenwerker? Kun jij er niet voor zorgen dat het daar een keer rustig is en dat ze luisteren?’ Nou… nee, dat kan ik niet. Ik heb er namelijk wel eens gezeten. Het was zo rumoerig, dat de predikant vurig naar boven keek en… recht in het schaapachtig lachende gezicht van de jeugdwerker keek. Ik kon nog net de neiging onderdrukken mijn handen in de lucht te steken. Tja, wat zeg je dan?
 
Stil of eruit!
Tieners en heilige rust lijken een moeilijke match tijdens een doorsnee zondagmorgen. Afgelopen zondag was ik weer getuige van een clash tijdens een dienst. Een groepje jongens en meiden hadden – waarschijnlijk onder invloed van de hormonen – niet zoveel oog voor wat er in de kerk gebeurde. Met elke minuut werd het luidruchtiger. Vlak voordat de preek begon, was de maat vol voor één van de kerkgangers. Hij gaf ze een keuze: stil of eruit!
 
De scène deed me terugdenken aan het MTV-programma ‘Boiling Point’. Hoe ver kun je gaan voordat iemand het kookpunt heeft bereikt? Als iemand tien minuten niet uitvalt in een duidelijke stressvolle situatie, verdient hij honderd dollar. Laten we het zo zeggen: die ochtend is er geen extra geld voor de collecte verdiend.
 
Ik vraag me af wat ik ervan vind. Mogen we van jongeren verwachten dat ze gewoon stil zijn? Moeten ze dat inderdaad gewoon maar weer eens leren? Ik merk steeds vaker dat ouders het ook lastig vinden om hun eigen kind aan te spreken op baldadig gedrag tijdens de eredienst. Waarschijnlijk omdat ze die ochtend al een flinke discussie gehad hebben om ze mee te krijgen en op tijd in de auto te zitten met elkaar.
 
Fluwelen handschoentjes
En wat maak je stuk als je op hoge poten die jonge gasten aanspreekt tijdens een dienst die ze waarschijnlijk toch niet interesseert? Of moeten we zeggen dat we niet bang moeten zijn. Dat we ze momenteel teveel met fluwelen handschoentjes aanpakken. ‘Jongens dit is de kerk en op bepaalde momenten ben je daar gewoon stil. Basta.’
 
Feit is wel dat het afgelopen zondag voor het moment geholpen heeft. Misschien is het handiger om al in actie te komen voordat het kookpunt is bereikt. Ik herinner me nog die keer dat een jeugdleider na wat rumoer boven op de galerij een jongere een WhatsApp stuurt met een knipoog. Of hij de boel nog onder controle heeft, of dat hij hem even moet komen helpen de boel rustig te krijgen.
 
Het voorkwam toen wellicht een tweede keer dat de dominee vurig naar boven moest kijken. Misschien hielp het ook dat deze jeugdleider ook naar de jongeren omziet op de momenten dat ze niet ‘lastig’ zijn.  Klinkt bijna als een goede tip.
 

Auteur: André Maliepaard

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over