Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

BLOG | Pleidooi voor pleegkinderen

“Ik wil zien hoe een kwetsbaar kind veiligheid vindt en openbloeit”

in Geloven

“Is het loslaten niet heel erg moeilijk als ie weer weg gaat?” Dat is volgens mij de vraag die pleegouders het meest krijgen. Ja.. dat is moeilijk en verreweg het minst leuke onderdeel aan het zijn van pleegouder. Verschillende vraagstellers voegen daar nog aan toe, dat ze het ook wel zouden willen, maar dat het 'loslaat-aspect' hen vooral tegenhoudt.

Afgelopen week kreeg de ‘derde kerstdag’ een glans van de eerste twee, omdat er op die dag een nieuw pleegkind in ons gezin werd geplaatst. Een kind is ons gegeven. Een nieuw levensverhaal die zich gaat verbinden met de onze. Best spannend. Voor het geplaatste kind vooral.
 
Een auto rijdt voor. In vijf tassen zit alles. Nog te jong om echt door te hebben wat er gebeurd. Tijd overzien is nog lastig. Dat zit nog in de fase van 'als tot de lucht'. Het gezin die afscheid neemt heeft het zwaar. Wij weten inmiddels uit eerste ervaring hoe zwaar. Dit is het moment waar iedereen naar vraagt.

Bestandsgezin
Wij zijn een zogenaamd bestandsgezin. Dat houdt in dat we geen familie van ons pleegkind zijn, of uit het netwerk daarvan komen. Daar zitten twee kanten aan. Onderzoek wijst uit dat netwerkpleegkinderen minder gedragsproblemen hebben dan bestandspleegkinderen. Al wijst ander onderzoek uit dat het contact met de biologische ouders in bestandspleeggezinnen vaak beter is, wat ook ten goede komt aan het pleegkind.
Het aantal geplaatste kinderen is vanaf 2000 verdubbeld. Toen zaten 8000 kinderen in een pleeggezin, eind 2012 – het factsheet van 2013 is nog niet uit - waren dat er 17.207. Het groeit alleen nog maar. Wat dat betreft zit Nederland al een stukje langer in crisis en helaas zijn kinderen hier de dupe van.

We staan op de rand van 2014. Ruim 18.000 kinderen gaan het komend jaar een plek nodig hebben. Daarvan staan ruim 250 kinderen langer dan negen weken in de wacht, omdat er gewoon geen gezinnen zijn waar ze terecht kunnen.

Kwetsbaar kind
O, mijn antwoord op de openingsvraag: Ja. Loslaten is het moeilijkste. Voelt echt zwaar *piep*. Maar als ik bedenk dat het alternatief is om een kind te laten zitten in een schrijnende situatie, dan is de keuze wel gemaakt. Ik wil zien hoe een kwetsbaar kind veiligheid vindt, openbloeit en met vallen en opstaan zich hecht en zelfvertrouwen krijgt.

Dus… 2014. Als u nog wat plek in uw hart en uw huis heeft. Praat eens door met een pleegouder. Dan wordt het niet alleen voor u een mooi jaar, maar ook voor een kwetsbaar kind wellicht.
 
Auteur: André Maliepaard

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons