Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Wie is de God van de dertigers?

in Geloven

Wie is de God van de dertigers? En wat betekent de christelijke traditie nog voor dertigers? Vier dertigers die elk op hun eigen manier met deze vragen zijn geconfronteerd gingen daarover dinsdagavond in De Nieuwe Liefde te Amsterdam in gesprek. Elsbeth Gruteke leidde het tafelgesprek.

Aanleiding van het gesprek is het boek ‘God van de gewone mensen’ van Trouw-redacteur en dertiger Emiel Hakkenes. Hij is opgegroeid in de christelijke traditie en er langzaam van weggeraakt. Als hij voor het eerst vader wordt, stellen zijn ouders hem de confronterende vraag of hij hun kleinzoon laat dopen. Hakkenes, die zelden de kerk bezoekt, weet niet wat hij moet antwoorden en vraagt zich af hoe het kan dat God langzaam uit zijn leven is verdwenen.
 
De andere drie dertigers die te gast zijn, zijn Rikko Voorberg, theoloog en oprichter van de experimentele kerk StroomWest. Geeske Hovingh, voorganger in de Amsterdamse Studentenekklesia. En singer-songwriter Broeder Dieleman.
 
Afscheid van een systeem
“Ik heb nog nooit het licht gezien” zingt singer-songwriter Dieleman aan het begin van de avond. Een lied over zijn oma en zijn oudtante, en eigenlijk ook een beetje over zichzelf. Een lied dat gaat over angst hebben voor de hel. Angst die Dieleman zelf ook heeft gekend. “Dat zware in het geloof en in de kerk, dat kostte mij veel moeite. Op mijn achttiende wilde ik niet meer naar de kerk. Ik nam afscheid van een systeem. Ik kon toen nog niet zeggen ‘ik geloof niet meer’, dat kan ik nu wel. Maar verstandelijk is dat wat anders dan gevoelsmatig.”
 
Een lijntje
Bij Emiel Hakkenes is het geloof van zijn jeugd gaandeweg afgenomen. “Een concreet moment waardoor ik ging nadenken was toen ik van mijn dominee de vraag kreeg of ik belijdenis van mijn geloof wilde doen. Het is dan de bedoeling dat je ‘ja’ zegt, maar ik zei: "ik weet het eigenlijk niet". Hakkenes heeft niet radicaal gebroken met zijn verleden. “Ik wil dat ook niet per se uitwissen. In zekere zin is er nog een soort lijntje. Ik sta ook nog ingeschreven bij de kerk.”
 
Boze man
Voor Geeske Hovingh is God in haar jeugd een “boze man”. Een beeld dat ontstaat tijdens haar basisschooltijd, waarin ze leert niet trots te mogen zijn op haar goede rapport, want trots is een zonde. En een tijd waarin ze bij de begrafenis van een vriendje de dominee hoort zeggen: “De Here heeft gegeven en de Here heeft genomen. Prijst de Here”.

Een omslagpunt voor Hovingh is het moment dat haar vader het nummer ‘Lied van de aarde’ van Huub Oosterhuis opzet. “Deze benadering van God liet me niet meer los”, vertelt Hovingh. “Daarom heb ik mij in mijn studententijd ook aangesloten bij de Studentenekklesia. Wat ik daar hoorde, ontroerde me en pakte me bij de kladden. Maar als mensen mij vragen: geloof je? Dan zeg ik met de woorden van Oosterhuis: ‘soms even’. Zorgen voor je naasten; dat is waar God voor mij voor staat.”
 
Geloof onderzoeken
Voor Theoloog Rikko Voorberg was God heel helder, tot hij theologie ging studeren. Geloof ging in zijn jeugd over twee keer per zondag naar de kerk gaan, en lid zijn van de vrijgemaakte kerk. Toen hij theologie ging studeren werd hij geconfronteerd met andere ideeën en ging daardoor twijfelen. “Totdat ik ontdekte dat ik bedoeld was. En dan maakt het niet meer uit of de Bijbel wel of niet klopt. Vanuit dat perspectief had ik veel ruimte om God en geloof te onderzoeken”, aldus Voorberg. “Op dit moment weet ik het nog steeds niet, ik blijf zoeken. Maar ik heb wel een keus gemaakt. Ik ben gaan geloven in die Rabbi en waar Hij voor stond. Dat wil ik volgen.”
 
Geloof bevragen
De christelijke traditie die de dertigers van hun ouders meekregen hebben zij losgelaten. Op de vraag wat geloof nu voor hen betekent, antwoordt Hakkenes: “Voor ons is het geloof meer een afweging, en daar wil je van overtuigd zijn. Als je niet overtuigd bent zeg je ‘nee’ tegen het geloof, of je wacht tot je wel overtuigd wordt”, Hovingh vult aan: “Het is belangrijk dat we het geloof mogen bevragen, en dat bepaalde dingen niet als dogma worden gepresenteerd”.  

 

Foto: De Nieuwe Liefde

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons