Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Waarom een christen in de stad moet wonen

CU-senator Roel Kuiper ging bewust van Barneveld naar Amsterdam

in Nieuws

De bible belt moet verplaatst worden naar de grote steden. Dat is de droom van ChristenUnie-senator Roel Kuiper, zoals hij dat verwoordde op het Goot 500 event, afgelopen weekend.

Roel Kuiper op Goot 500 event

TAU voor de stad (uitgesproken tekst)

Vijfentwintig jaar geleden vertrokken we met ons jonge gezin weg uit Amsterdam. We hebben daarna op allerlei plaatsen gewoond en volgden een stereotiepe wooncarrière: eerst woonden we in een klein huis dat we net konden betalen en schoven op naar steeds grotere huizen die we ook konden betalen. Die huizen stonden in steeds rustiger buurten en langzaam werd het stil om ons heen. Uiteindelijk ontdekten we dat onze toegevoegde waarde aan onze woonomgeving nihil was geworden. Onze toegevoegde waarde bestond uit het meedoen aan de buurtbarbecue met onze welgestelde straatgenoten, met wie we praatten over huizen, vakanties en lege nestsyndromen. In al die jaren zeiden we van tijd tot tijd: zullen we teruggaan naar Amsterdam? Toen we zover waren, besloten we terug te gaan en ons te vestigen in Amsterdam-Noord, het Siberie van Amsterdam. Het was een van onze beste beslissingen. Sommigen menen misschien dat de kandelaar uit Amsterdam is weggenomen, wij zien de Geest iedere dag aan het werk. Ik heb de laatste jaren nog nooit zoveel mensen tot geloof zien komen. In onze straat fietst een mevrouw die, als ze ons ziet, roept: ‘Hoop voor Noord’, want ze weet van welke afdeling we zijn.  

Grote steden zijn zendingsgebieden, maar dat kan niet verrassen. Ze waren het altijd al. Het Evangelie gaat de steden langs en zoekt de steden op, kijk maar naar de routes van Paulus. De zendbrieven die niet aan personen zijn geadresseerd, zijn geadresseerd aan steden. En wat voor steden: Efeze, Korinthe, Rome. Steeds grotere. In de volgorde van de zendbrieven gaat de hoofdstad voorop: Rome, Korinthe, Efeze. De hoofdstad was het hoofddoel van Paulus’ reizen. Hij moest zijn in het centrum van de bewoonde wereld. Rome is de hoofdprijs van het boek handelingen. Via Rome is het Evangelie Europa ingestroomd.

Het Evangelie heeft iets met steden. Steden zijn leidend bij de ontwikkeling van culturen. Steden zijn kansen en hoofdsteden zijn hoofdkansen. Kijken we met dit in ons achterhoofd naar de kerkelijke kaart van Nederland dan klopt er iets niet. Het geloof is het sterkst in de provincie. De Biblebelt loopt met een boog om het grootste zendingsveld, de Randstad, heen. Christenen hebben een voorkeur voor een stil en gerust leven en mijden de mensenmassa. Christenen zitten op het platteland of in een kleine stad, niet in grote. En de hoofdstad laten zij helemaal links liggen: dat is Sodom en Gomorra. Dit klopt niet bij de missionaire strategie van het Nieuwe Testament waarin steden doelwit zijn. En als dit niet klopt, kloppen andere verhalen misschien ook niet. Het is te gemakkelijk om te klagen over secularisatie wanneer christenen sociaal gezien op afstand blijven. We hebben niet een secularisatieprobleem, maar een allocatieprobleem. Er staan ook andere dingen in de Bijbel dan over dat stille en geruste leven. Dat er iets niet klopt blijkt uit het feit dat veel christelijke mannen zich kennelijk vervelen en avontuur nodig hebben. Mannen, als je iets met Jezus wilt beleven, nodig ik je uit. Als je de Ardennen hebt overleefd, kom dan naar Amsterdam. We hebben prachtige parken in de stad om een touwbaan te maken, je kunt hier ook aan auto’s knutselen of zelfs het IJ over zwemmen. Zegen de stad met alles wat in je is.    

Toen we bij ons nieuwe huis in Amsterdam stonden, zei de makelaar: ‘Is dit wel een wijk voor een senator?’ Ai, zo wordt er dus gedacht. Wij dachten: ‘Hier is geen buurtbarbecue, hier moeten we zijn’. We hebben ons aangesloten bij Hoop voor Noord en zijn actief met gemeenteleden in de buurt. Bij ons om de hoek zijn de kruispunten waar mensen zitten die altijd vakantie hebben en er niet over willen praten. Het zijn de zieken, hongerigen en mensen met niet-geslaagde levens die nederig genoeg zijn om open te staan voor God. We kunnen onze baan opgeven en elke dag bezig zijn met de mensen in de buurt. Gemeenteleden verzorgen buurtmaaltijden, brengen vrede, beslechten ruzies, geven verschoppelingen een warme plek, bidden voor de stad. Op zondag komen er kinderen waarvan de onkerkelijke ouders aan het uitslapen zijn. We komen handen tekort. De buurthuizen trekken ons met beide armen naar binnen als we aangeven met kerst weer een viering te willen organiseren.  In mijn buurt zie ik hangjongeren en werklozen die je niet wilt laten afglijden in slechte praktijken, maar er is niemand die projecten met ze opzet. We kunnen zo een wijkgemeente opzetten, maar de bezetting is te dun. In het vanouds christelijke verzorgingstehuis bij ons op de hoek is de wekelijkse zangavond  gestopt omdat ze geen organist meer hebben.    

Het Griekse alfabet kent de letter Tau. Christenen hebben deze eruit gepikt omdat hij lijkt op een kruis. De letter Tau werd in de catacomben van Rome gevonden naast het Ichthus-teken. Tau is een stadsteken en verwijst naar kruisdragers van Christus in de stad. Het is ook een zegenteken. Franciscus van Assisi nam het in gebruik en schreef het onder brieven, op voorhoofden en op stadsmuren. Pax et bonum, zei hij erbij. Vrede en alle goeds. Franciscanen met hun ideaal van vrijwillige armoede zegenen hun omgeving ermee. Dat teken zou ik overal wel willen zien opduiken in de stad. Maar om te kunnen zegenen moet je er wel zijn.   

Wat zou het geweldig zijn als christenen de kerkelijke kaart veranderen en zich weer ontfermen over de hoofdstad van Nederland. Kunnen we de Biblebelt verleggen zodat deze de hoofdstad raakt? Het zou een wonder zijn, maar ik droom ervan. Wat zou het geweldig zijn. Het betekent dat er mensen zijn voor het kinderwerk, dat we kunnen bouwen aan christelijk onderwijs, een wijk adopteren samen met Tear, er zouden gemeenten opschieten. Het Tau-teken zou op heel wat plaatsen zichtbaar worden. Te vaak laten we ons leiden door het slechte imago van Amsterdam of het idee dat het er niet fijn is en dat je er beter niet kunt wonen. Maar wat zijn dat nu voor overwegingen? Toen ik hierover liep na te denken kreeg ik dit citaat onder ogen. Het is van Hudson Taylor die alles achter zich liet en naar China ging om het Evangelie te verkondigen: ‘Wat we opgeven voor Christus, winnen we’.  Wow, kijk eens om je heen en pas dat toe. Pas het eens toe op je huis, je vakantie, je lege nestsyndroom. Ik vraag u niets vandaag. Iedere christen moet zijn eigen roeping volgen. Jezus zegt ook dat we de eigenaar van de oogst moeten bidden om meer werkers. Dat doe ik. En ik spreek de zegenwens uit van Franciscus die alles opgaf. Pax et bonum. Tau voor de stad.    

 

Roel Kuiper, 2 november 2013. 

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons