Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

"Ons recht treft de zwakken in de samenleving het hardst"

Volgens Antonie Fountain is ons rechtssysteem zo krom als een banaan

in Geloven

Deze week gingen de advocaten in Nederland in staking. En hoe meer ik over deze staking lees, hoe bozer ik erover word. Advocaten zijn helemaal niet zielig. Met hun dikke auto van de zaak. En hun mooi vrijstaand huis in Oud-Zuid. En hun maatpakken. En hun old-boys network. Nee, advocaten zijn niet zielig.

Eén advocatenkantoor is al helemaal niet zielig: Pels Rijcken & Droogleever Fortijn. Dat is namelijk de landsadvocaat. Dat betekent dat ze de Nederlandse overheid mogen vertegenwoordigen als die in een rechtszaak zit. En daar rekenen ze 348 euro per uur voor. Vorig jaar heeft de Nederlandse overheid meer dan zeventien miljoen euro aan dit ene kantoor betaald.

Nee. Advocaten zijn niet zielig. En ja, ik ben boos. Maar niet op de advocaten die staken.

Pro-Deo
Sterker nog; ik ben het met ze eens. Dit zijn advocaten die zogenaamde pro-Deozaken op zich nemen, dus dat ze mensen vertegenwoordigen die geen geld hebben voor een advocaat. En dan betaalt de overheid. 

De reden dat de pro-Deoadvocaten staken, is omdat de overheid van plan is om veel minder te gaan betalen hiervoor. Eigenlijk komt het er op neer dat mensen die geen geld hebben, maar wel onrecht zijn aangedaan, vogelvrij zijn. Advocaten kunnen gewoonweg niet met de de nieuwe voorstellen goed werk leveren voor hun cliënten. Terwijl de staat zelf prima voor zichzelf zorgt, met een advocatenkantoor waar ze 348 euro per uur voor betalen, stellen ze nu een maximum aan begeleiding van beroepsprocedures van maximaal 210 euro. Niet per uur, maar in totaal. 

En dat treft dus de zwakken in onze samenleving het hardst.  

Broddelwerk
Jaap van Heusden, bekroond filmmaker, bracht vorig jaar een film uit over asiel in Nederland: De Nieuwe Wereld. Hij zei dat tijdens het onderzoek voor die film de advocatuur "een van de weinige lichtpunten" was die hij in de asielprocedure tegenkwam. Juist omdat ze hun cliënten goed konden helpen. Nu wordt de hulp met soms wel 75 procent verminderd. En dat betekent dat veel advocaten gewoonweg de zaken niet meer aannemen. Zij willen immers ook geen broddelwerk leveren. 

Voor staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie is dat natuurlijk mooi meegenomen. Of, zoals advocate Igna Oomen het voor de NRC zei: "Voor de staatssecretaris ruimt dit lekker op. Voor de vreemdeling betekent het een groot probleem om zijn recht te halen." Een andere advocaat, Mark Wijngaarden: "Als je hier kwaad over zou denken, kun je vermoeden dat deze regeling ontworpen is om de instroom van asielzoekers tegen te gaan." 

Een van de belangrijkste ideeën in een rechtsstaat, is dat iedereen gelijk toegang heeft tot het recht. Maar dit recht, dat is dus zo krom als een banaan.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons