Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

FILM | ‘The Hunger Games: Catching Fire’ snakt naar verlosser

Recensie: “Het verhaal van verlossing is zo oud als de mensheid”

‘Hunger Games: Catching Fire’ is qua essentie en structuur bijna een kopie van de eerste Hunger Games-film. Het verhaal speelt zich weer af in de decadente toekomstige samenleving Panem (de hoofdstad is een soort kruising tussen pre-revolutionair Versaille en Rome voor de val) waar brood en spelen opium voor het volk zijn. Feitelijk zijn Panems jaarlijkse Hunger Games gladiatorengevechten tussen mooie jonge mensen uit onderworpen gewesten, waarvan er uiteindelijk maar één winnaar overblijft. Hun doodstrijd is rechtstreeks op tv te volgen. Het is sociaal darwinisme ten top.

Aan de ene kant zijn de Hunger Games afleiding en amusement, maar tegelijk zijn de Spelen ook bedoeld om de onderworpen bevolking angst in te boezemen. Het is of doden of gedood worden in deze Spelen.
 
Toch zijn tegenstanders niet de werkelijke vijand — ze zijn enkel middel van executie. De echte vijand is het systeem wat alle spelers tegen elkaar opzet, door het sprankje hoop levend te houden dat één van hen het overleeft. En overlevenden van de Hunger Games geven op hun beurt hun publiek weer een sprankje hoop dat ook zij hun eigen leven kunnen bepalen — maar niet genoeg hoop om in opstand te komen.

Verlosser
In deze tweede film loopt die balans van hoop uit de klauwen. Hoofdkarakter Katniss Everdeen, winnaar van de Hunger Games, heeft haar volk teveel hoop gegeven. Door haar inspirerende voorbeeld broeit een opstand in de gewesten. Haar aanwezigheid is een pijl in het hart van Panems verdeel-en-heers-strategie. In dit verhaal is het Katniss, die zichzelf uiteindelijk als verlosser opoffert voor een ander.
 
De dictator van Panem wil mensen laten vergeten wie hun echte vijand is. Maar deze verlosser prikt daar doorheen. Deze verlosser wijst de echte vijand aan, die achter de schermen manipuleert. Het verhaal is zo oud als de mensheid. Onderdrukking; een verlosser; ommekeer; een nieuw begin. Het is kennelijk ons favoriete verhaal, want we krijgen er maar niet genoeg van. Zodra je ontdekt wie je echte vijand is, dan keer je je samen met je verlosser tegen die verborgen vijand — niet langer tegen medemens — en tegen het hele duivelse systeem zelf.
 

Auteur: Geert Heetebrij

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Lees ook

Utøya 22. juli: '72 minuten in de hel'

Utøya 22. juli: '72 minuten in de hel'

Wat drijft een filmmaker om zo’n ramp – nog zo vers in het geheugen – te verfilmen?

Rick de Gier

18 juni 2018
12 christelijke films en series op Netflix

12 christelijke films en series op Netflix

Van kinderfilms tot waargebeurde verhalen

Pieter-Jan Rodenburg

25 mei 2018
Keiharde film met indrukwekkend verhaal

Keiharde film met indrukwekkend verhaal

Rick de Gier over nieuwe film 'Hostiles'

Rick de Gier

13 april 2018

Zo verduurzaam je je kledingkast

11 leuke en makkelijke tips om mee aan de slag te gaan