Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Carianne Ros blogt live vanuit 'Schrijvers voor de vrijheid'

Twaalf schrijvers laten zich 24 uur opsluiten tegen moderne slavernij

in Mediatips

Van vrijdag 22 op zaterdag 23 november sluiten twaalf schrijvers zich op onder de naam van ‘Schrijvers voor Vrijheid’. In 24 uur willen zij een boek schrijven over moderne slavernij. De opbrengst komt ten goede van het werk van International Justice Mission (IJM), een organisatie die slaven bevrijdt, daders vervolgt en nazorg biedt. Carianne Ros is één van die twaalf schrijvers.

Blog 6: Zaterdag 11.54 uur

Het zit erop. De 24 uur zijn voorbij. Ik heb zojuist het kantoorpand gestofzuigd (ja, inderdaad jammer dat het weer een vrouw moest zijn die dat bedacht, maar in elk geval is het nu lekker schoon...). Henk Jan heeft alles bij elkaar gevoegd en ziet er uitermate tevreden uit! Het stuk is inmiddels naar de Uitgever Paul Abspoel van Ark Media gestuurd en het is mooi. We zijn dankbaar dat we dit mochten doen en we zijn tevreden met het eindresultaat tot nu toe. Paul Wolters is zo lief om belangeloos zijn talenten in te gaan zetten om het geheel in een mooie lay-out te zetten en dan op naar de drukker!

Kamp
Het voelde alsof we 24 uur lang op kamp waren. Gezelligheid met één doel: dat boek schrijven. Iedereen heeft gegeven wat hij of zij kon. We hebben afschuwelijke, maar ook ongelooflijk bijzondere verhalen gehoord, gelezen en geschreven. 12 auteurs met elk hun eigen achtergrond, kleur en schrijfstijl, maar met een grote gemeenschappelijke deler: we haten onrecht en willen er iets aan doen.

Bestellen
Nu zijn jullie aan zet. Een heel aantal van jullie heeft al een of meerdere boeken besteld, waarvoor onze grote dank (of liever gezegd dank jullie wel namens al die mensen die daarvoor gered kunnen worden!) De teller staat op dit moment op 14 dagen reddingswerk. Niet helemaal de 100 dagen waar we op gehoopt hadden, maar we zijn op weg. Boeken kunnen nog altijd besteld worden. Kijk op www.schrijversvoorvrijheid.nl voor meer informatie of je donatie. Vanaf 24 euro (of een veelvoud daarvan) ontvang je één of meerdere boeken van het boek dat wij in de afgelopen 24 uur geschreven hebben.

Luxe
De luchtbedden zijn ingepakt, de koffers weer ingeruimd. Op naar thuis. Alwaar mijn man en dochters in liefde op me wachten in een heerlijk verwarmd huis... wat een luxe!

Blog 5: Zaterdag 9.15 uur

De laatste drie uur zijn ingegaan... Iedereen is al weer hard aan de slag. Zojuist hebben we van Henk Jan een flapover tekst gekregen met hoe de lay-out van de tekst eruit moet zien. Die moet iedereen nu in zijn of haar eigen tekst gaan inpassen, zodat we over een kleine twee uur één geheel kunnen vormen. 11.00 uur is de deadline, zodat we nog eventuele uitloop hebben. De ene helft in met z'n eigen tekst bezig, de andere helft is druk met het lezen/redigeren van andermans tekst.

Ontsnappen
Nadat we gisteravond allemaal een geïmproviseerd bed hadden klaargelegd, ging er ineens een alarm af. Het alarm van de buren van Terre des Hommes... niemand kon iets doen en het was afwachten totdat zij het zouden uitzetten of er beveiliging zou komen. En ja hoor daar kwam hij, net echt. Alsof we zouden ontsnappen... En de grap is dat je er toch anders op reageert, omdat je nu in zo'n gesloten setting bent met elkaar, alsof je iets fout doet, haha. Maar in elk geval was de herrie voorbij.

Oneerlijkheid
Vannacht om half drie deed de laatste het licht uit. Vanochtend om zes uur was de eerste alweer wakker. We hebben geen van allen al te best geslapen (het was vooral ijzig koud - gisteravond om half acht is de verwarming uitgegaan...), maar kunnen uitzien naar een heerlijk warm bed vanavond, warme douche of bad... Ineens voelt het als een enorme luxe en ook oneerlijkheid: waarom ik wel en zij niet? Ik heb vannacht ook meerdere keren half wakend, gedacht: 'Ook al slaap ik nu niet goed, ik kan hier tenminste liggen en wordt er niet na twee uur uitgetrapt om weer aan het werk te gaan.'

Doordraaien
Zoals die mensen uit Chennai, die achttien tot twintig uur per dag moesten werken in een houtverwerkingsfabriek. Ze mochten vier uur slapen op een dag, ongeveer van 5/6-8 in de ochtend en van 5/6-8 in de avond. Dus niet eens 4-6 uur achter elkaar. Sommigen zaten al twintig jaar vast. Dan draai je toch totaal door?! Ik las laatst in Psychologie Magazine dat als je minder slaapt dan 5 uur per nacht er zo'n 700 processen misgaan... Kun je nagaan. Op 8 november werden er 30 mensen met hulp van IJM uit deze houtverwerkingsfabriek bevrijd. Wat een zegen! En wat zullen ze veel moeten leren. Over zelf keuzes maken, over genieten, over vrijheid, over zichzelf, over liefde...  

Blog 4: Vrijdag 23.09

Terwijl een heel aantal mensen in Nederland al zo langzamerhand naar bed gaat, zijn we hier nog volop in bedrijf. De ene tekst na de andere wordt doorgestuurd om zo met elkaar te kunnen nalezen. Niet echt lekkere kost zo vlak voordat je hoopt te gaan slapen... Het ene verhaal nog heftiger dan het andere. Het stuk van Martijn gaat onder andere over Jessica. Bruut verkracht door haar oom, gewurgd en weggegooid in een put. Net zoiets als Jozef, maar zij werd gelukkig gevonden door haar buurvrouw die haar niet als slavin verkocht, maar snel naar haar radeloze ouders bracht. Het kleintje was pas vijf...

Nederland = doorsluisland
Het stuk van Bas Popkema concentreert zich op de sekshandel. En daarbij blijkt dat Nederland een 'doorsluisland' is voor veel prostitutie. Hoe hebben we het zover laten komen? Waarom knijpen we onze ogen toe en doen we alsof er in ons land niets aan de hand is?
Bas schrijft ook over de bordelen in Calcutta, hoe moeilijk het is om daar de meisjes uit te krijgen. Hoe er bordelen zijn aan de kant van de weg, waar de vrachtwagenchauffeurs aan de voorkant kunnen eten en aan de achterkant een meisje kunnen kiezen om hun lusten op los te laten. Als zo'n meisje weigert, wordt ze zwaar mishandelt... oftewel: je hebt geen keus.

Bevrijd
Maar goed nieuws: we krijgen nu net van Henk Jan te horen dat er zojuist een meisje bevrijd is uit een bordeel in Calcutta! Eén ziel - waardevol in Gods ogen en waardevol in de ogen van IJM. Zoveel werk voor één meisje, maar zij is het waard om een nieuw leven te gaan opbouwen. IJM heeft opvanghuizen voor deze meisjes. Vaak duurt het lang voordat het licht in hun ogen weer terugkomt. Maar Jezus houdt van deze meisjes en Hij zal je Zijn liefde in hun hart geven.

Welterusten!
Om mij heen worden telefoontjes gepleegd en smsjes gestuurd aan de geliefden thuis. Voor jullie: slaap lekker, wij gaan nog even door. Tot morgen! 

Blog 3: Vrijdag 22.01

Chinees was ontzettend lekker. Dat smaakte goed, na een aantal uur geconcentreerd werken. Alhoewel: geconcentreerd? Het lijkt wel alsof we drukker zijn met de social media dan met het schrijven zelf. We lopen niet heen en weer, alles wordt gemaild en getwitterd. Maar niets is minder waar. Ik heb net het eerste stuk gekregen, van Brigitte Makkinje om te redigeren over 'Illegale detentie'. Nou ben ik niet z'n sterke redigeerheld (mijn boeken worden ook altijd nog geredigeerd door anderen), maar ik ben wel erg goed in punten en komma's en d/t's als ik daar op let in een tekst, dus daar heb ik me maar op geconcentreerd. Als alle stukken door twaalf mensen geredigeerd gaan worden, dan moet het toch een mooi boek worden denk ik.

Misbruik
Ik vond het stuk van Brigitte mooi om te lezen, persoonlijk, geraakt door onrecht. Echt een verhaal waar je in mee wordt genomen. Ik heb zelf geschreven over 'Misbruik'. Wat en heftig onderwerp is dat! Ik zag hier een boek liggen van IJM, 'Vrijheid voor Linh', geschreven door Gary. A. Haugen en Gregg Hunter en ben daarin gaan bladeren.
“We hadden bijna drie jaar daarvoor, in 2000, voor het eerst van Svay Pak gehoord, van een contactpersoon in Zuidoost-Azië die geruchten doorbriefde over een klein, wetteloos stadje waar talloze meisjes, waaronder zeer jonge meisjes, op een open markt werden verkocht om te worden gemolesteerd en misbruikt door sekstoeristen. Mijn collega’s waren zeer ervaren in het infiltreren en bevechten van de duistere onderwereld van de wereldwijde handel in seks, maar zoiets hadden we nog nooit gezien."
En dit is dan nog maar het begin van het boek... Dagelijkse realiteit voor de medewerkers van IJM. 

Oh, ik krijg de volgende tekst binnen. Van Martijn Rutgers, ook over kindermisbruik. Ik ben benieuwd.

Blog 2: Vrijdag 19.53 uur

Net op tijd de trein gehaald. Eenmaal op het station van Den Haag kwam ik Hilbrand Rozema al tegen, die ook meeschrijft met schrijversvoorvrijheid. Wel zo gezellig om samen in de tram te zitten. Schept toch een band om zoiets met elkaar te doen, ook al ken je elkaar helemaal niet. Ik een grote koffer (luchtbed paste niet in een kleine), hij een klein koffertje: stereotype beeld was weer compleet. Vrouw gaat één nachtje weg en neemt meteen een hutkoffer mee... Nou ja, maakt mij niet uit. Ik zal lekker slapen vannacht hoop ik!

Gebed
Eenmaal aangekomen hadden we eerst een redactievergadering. Henk Jan Kamsteeg vertelde ons meer over wat IJM doet. Indrukwekkend - ik kan niet anders zeggen! Ik voelde me alleen maar dankbaar dat ik daar op dat moment mocht zijn om iets te kunnen doen voor al die mensen die in de (seks)slavernij zitten en door IJM bevrijd worden. De verhalen spreken boekdelen. Om 13.00 uur sloten we aan bij het gebed wat dagelijks op alle kantoren van IJM tussen 13.00-13.30 plaatsvindt. (Alhoewel ik me afvraag hoe ze dat dan doen met het tijdsverschil, maar goed). En nadat we allemaal hadden aangegeven over welk thema we zouden schrijven en op wat voor manier, vertrok iedereen naar een plek om te schrijven.

Trui
Ik heb een mooie plek uitgekozen, alleen in een kamertje. Stil, maar ook ijskoud - de enige ruimte zonder verwarming. Dus mocht ik een trui lenen van Martijn en toen hij het koud kreeg van Henk Jan. Tjonge, geeft wel gevoel bij wat je moet schrijven. En ik kan dan tenminste nog een warme kop thee halen en een trui van iemand lenen. Laat staan dat je achttien uur moet werken achtereen, het koud hebt en daar gewoon niets aan kunt doen...

Chinees
En toen werd het stil. Alleen nog maar getik op de laptops en kraken van de hersenen te horen. Inmiddels is het kwart voor acht en wachten we op de Chinees die hier om kwart over zeven zou zijn om ons te voorzien van eten. Tenslotte mogen we tot morgen 12.00 uur het gebouw niet uit. De sfeer is goed. Een aantal heeft inmiddels zijn of haar stuk geschreven, dus na het eten wordt het: elkaars stuk redigeren. Ben benieuwd hoeveel ik nog moet herschrijven... we will see. Yes, ik hoor de deurbel: de Chinees is er!

Blog 1: vrijdag 10.13 uur

Vandaag is het zover. Over twee uur beginnen we met een redactievergadering. Twaalf auteurs zullen 24 uur worden opgesloten in een kantoorpand en met elkaar een boek schrijven over de moderne slavernij. In ons veilige wereldje merken we daar over het algemeen weinig van, maar ook in Nederland is er mensenhandel en worden mensen misbruikt.

Seksindustrie
International Justice Mission is een christelijke organisatie die zich ervoor inzet om vrouwen uit de seksindustrie te krijgen, mannen en vrouwen te bevrijden van de erbarmelijke omstandigheden waarin zij als slaven moeten werken en om kinderen uit de steengroeves te halen. Ze bieden hen vervolgens een nieuw leven aan, zodat ze niet terug te hoeven vallen in de handen van hun 'bazen'. 

Wat een schrijnende ellende als je de beelden ziet en de verhalen leest. Ik kan niet anders dan denken: 'Het zou je kind maar zijn die daar moet werken... uren achter elkaar, misbruikt, geslagen, veracht, vernederd...'. Het is geen menswaardig bestaan. En dat is dan ook de reden dat ik hier aan mee wil doen. Ik wil mij, samen met nog 11 mede-auteurs, belangeloos inzetten om IJM te helpen meer mensen te kunnen bevrijden.

Lichaam van Christus
Het kost veel geld om mensen te zoeken, te bevrijden, te beschermen, een nieuw leven te geven. Maar in Gods ogen is elk mens waardevol. En het is aan ons om onze ogen en ons hart te openen voor de afschuwelijke realiteit, zodat we actie gaan ondernemen. 
Ik zie ernaar uit dit te mogen doen, omdat we het met elkaar doen. We mogen als deel van het lichaam van Christus iets doen voor andere delen van Zijn lichaam die lijden. Zoals Paulus het zei: "Wanneer één lichaamsdeel pijn lijdt, lijden alle andere mee; wanneer één lichaamsdeel met respect behandeld wordt, delen alle andere in die vreugde." (1 Korintiërs 12:26) Laten wij meelijden, mee bidden, mee betalen voor hen die ons nodig hebben, zodat we ook kunnen delen in de vreugde van al die mensen die een nieuw leven mogen ontvangen in vrijheid! 
Ik heb mijn luchtbed en laptop ingepakt, nu naar de trein om op tijd te zijn voor de redactievergadering en het schrijven!
 


Wil jij biddend achter ons staan? Kijk op www.schrijversvoorvrijheid.nl voor meer informatie of om geld te doneren aan dit mooie initiatief. Vanaf 24 euro (of een veelvoud daarvan) krijg je het boek gratis bij je donatie. Bij voorbaat dank namens alle mensen die door jouw steentje bevrijd kunnen worden! 



Meer weten over het initiatief Schrijvers voor Vrijheid? Lees dan dit artikel.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons