Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

'Wat je voor de minsten doet, doe je voor Hem'

Een vrij revolutionaire oproep volgens Antonie Fountain

Het werk van een mensenrechtenactivist bevindt zich vooral op daar waar er werk te doen is. Net als een arts vooral zieke mensen behandelt. Of een juf meestal met kinderen werkt. Daar is niets mis mee. Toch blijft het belangrijk om binnen dat werk ook de hoop vast te houden. Voordat je het weet ben je alleen maar met de schaduwkanten van het bestaan bezig. Dat houdt geen mens vol.

Hoop
Ik geloof dat de hoop die we mogen koesteren op zo veel manieren zich openbaart, maar boven alles in de acties van normale mensen. Vrijwilligers die vluchtelingen huisvesten, of zich inzetten tegen ons onmenselijke beleid. Dappere mensen die lijf en leden riskeren om aandacht te vragen voor de suïcidale pogingen om olie te boren in de Poolzee. Maar ook in de kleine dingen: een vrijwilliger bij de voedselbank om de hoek, een buurman die bij zijn zieke buurvrouw een pannetje soep komt brengen. Mocht je zelf inspiratie willen opdoen: afgelopen week kwam de Goot 500, een lijst van mensen die zich inzetten tegen onrecht. Mensen die precies Jezus' opdracht naleven: wat je voor de minsten doet, doe je voor Hem. Een vrij revolutionaire oproep, maar dat terzijde.

De hoop die ik zie, groeit door de scheuren van het brekende systeem om ons heen. In die scheuren wordt een nieuwe wereld gebouwd. Maar toch, soms is ook in die hoop slecht nieuws te vinden.

Greenpeace activisten
Greenpeace activisten die in een absurde gang van zaken van piraterij beschuldigd worden, bijvoorbeeld. Terwijl het de Russen zelf zijn die buiten territoriale wateren een schip gewapend enterden, en het vaartuig kaapten. Als het niet zo tragisch was, zou het een komische zet zijn.

Bescherming
Overigens hoeven we voorlopig op dit punt niet teveel van de Nederlandse overheid te verwachten. Ondanks dat het schip onder de Nederlandse vlag - en dus onder bescherming - voer, zegt Timmermans voorlopig de ontwikkelingen af te wachten. Ondertussen blijven we wel gezellig het Nederland-Rusland jaar vieren. Niet dat 'we' overigens harde actie ondernemen over de rechten van homo's in Rusland. Consequent zijn we dus wel.

Gevolgd worden
Het tweede voorbeeld laat zien dat het niet alleen een kwestie van Buitenlandse Zaken is. Er is een nieuw rapport van de AIVD uit. Hieruit blijkt dat ze de mensen die zich inzetten voor asielzoekers nauwlettend in de gaten houden. Sinds ik nauw betrokken raakte bij de Vluchtkerk, bijna een jaar geleden, ga ik (en met mij vele van mijn mede-activisten) er vanuit dat onze stappen hierin gevolgd worden. Dat is nu dus bevestigd.

Eerlijkere wereld
Moeten we dan stil worden als door vrijwilligerswerk je door een veiligheidsdienst gevolgd gaat worden? Of als je door je acties gevaar loopt om vijftien jaar in een Russische cel te belanden? Natuurlijk niet! Het laat zien dat er nog heel veel te doen is. En daarom blijf ik me inzetten voor een eerlijkere wereld.

Schamen
Van mij mag de AIVD weten dat ik me inzet tegen dit asielbeleid. Daar schaam ik me niet voor. Het enige waar ik me voor hoef te schamen is het huidige asielbeleid, deze week geformuleerd door staatssecretaris Teeven als “Deze mensen zwerven over de verkeerde straten. Dat moeten niet de straten in Amsterdam zijn, maar in Irak.”

Geschreven door:

Antonie Fountain

Mensenrechtenactivist

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over