Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Hoe bescherm je tiener tegen online rotzooi?

Groomers en cyberbully’s: praat met je tiener ook over online 'levensdingen'

in Geloven

“Pap.. ik ben vandaag twee keer door een man gebeld die ik niet kende...en hij deed vreemd…” Mijn dochter heeft net een eigen mobiel. Wat haar betreft veel te laat, wat ons betreft nog zoekend waar we goed aan doen. Als ik het nummer bel, blijkt het een ondernemer te zijn die een cijfer verkeerd heeft ingetoetst. Hij is zich van geen kwaad bewust. Tenminste… dat was zijn lezing.

In de week van de ‘groomer van Cuijk’ komt de online kwetsbaarheid sterk op mijn netvlies terecht. En.. het kwaad komt niet altijd van volwassenen. Zo vertelt een ouder hoe haar dochter is toegevoegd aan een WhatsApp-groep 'vriendinnen' - ja dat kan zomaar - met het enige doel om haar te pesten.
 
In mijn Twitter-timeline werd ik deze week geconfronteerd met een Engels spotje, waarin een meisje langzaam een strop om haar nek krijgt. Ik zie als kijker hoe het touw strakker trekt, elke keer als ze online gepest wordt. Via haar mobiel naast haar moeder op de bank, via de computer terwijl ze haar Facebook checkt. Met fatale afloop.
 
Twee dagen later hoor ik van een meisje die namens een klasgenoot in een chatroom een afspraak maakt met een vreemde jongen. Gewoon, om die klasgenoot te pesten. Diezelfde dag vertrouwt een vader me toe dat hij zijn tienerdochter de toegang tot ask.com ontzegd heeft. Ze kreeg er anoniem zoveel bagger over zich uitgestort. Waarop een moeder vertelt dat ze toch de toegangscode van haar dochters mobiel heeft geëist om berichten te controleren. Haar dochter durft niet meer naar school vanwege cyberbully’s.
 
Opvoeding en geloof
Je zou je kunnen afvragen wat dit nou heeft te maken met het geloof doorgeven aan jongeren? Daar gaat deze blog namelijk over. Opvoeding kun je niet los zien van geloof. Toen ik aan een jongere vroeg hoe ze wist wat God belangrijk vond in het leven van alledag, antwoordde ze: “Dat weet ik door mijn ouders. Ik ga er een beetje vanuit dat zij mij levensdingen leren die God belangrijk vindt.”
 
En als het gaat om levensdingen, dan hoort dat online leven er helemaal bij. Meer dan ooit hebben onze opgroeiende kinderen ouders nodig die betrokken zijn wat er in die online wereld gebeurt aan 'levensdingen'. Ouders die met andere ouders in gesprek gaan. Die het lef hebben om door het 'maar dat doet mijn kind niet' heen te prikken.
 
Ouders die samen met hun kinderen zoeken naar levensdingen die met God te maken hebben - ook in dat online leven. Biddend zoeken hoe jouw kind een weg kan vinden in zo'n omgeving, waar zoveel verborgen rotzooi is. Zoeken hoe jouw kind beschermd wordt tegen invloeden die identiteit, zelfwaarde en geloof ondermijnen.

Misschien is het vanwege mijn dochters leeftijd, dat dit soort dingen scherper op mijn netvlies komen. Misschien ook omdat het online pesten een vlucht neemt. Dit is het leven wat realiteit is in het leven van veel tieners. Laten we onze ogen er niet voor sluiten, maar ons verdiepen in de leefwereld van onze kinderen, voor ze bidden en met ze praten over levensdingen.
 
Auteur: André Maliepaard

 

<iframe src="http://www.youtube.com/embed/A2mnV88R1Ss" frameborder="0" width="420" height="315"></iframe>

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons